هادي نوروزي، فوتباليست مليپوش كشورمان متولد 28 تير 1364 در بابل است. اين مهاجم جوان، فوتبال را از سال 79 با پرسپوليس شروع كرده، اما به صورت حرفهاي، نخست در باشگاه پاسارگاد توپ زده است. سپس به فجر، پرسپوليس و داماش پيوسته و هماكنون نيز براي پرسپوليس توپ ميزند. او كه سابقه عضويت در تيمهاي ملي جوانان و نوجوانان فوتبال ايران را دارد، مرداد ماه امسال به تيم ملي بزرگسالان دعوت شد.
نوروزي فوتبال را از زمينهاي شمال آغاز كرده، تنها حادثهاي كه در يادش مانده مربوط ميشود به مصدوميت در يكي از همين زمينها: «6 سال پيش وقتي كه 18 سال داشتم و تازه به تيم ملي جوانان دعوت شده بودم، در همين زمينها مچپايم پيچ خورد و تا 6 ماه نتوانستم بازي كنم. خيلي عقب ماندم. هميشه از مصدوميت خيلي ميترسم.»
اما مصدوميت تنها چيزي نيست كه نوروزي از آن واهمه دارد. چند چيز ديگر هم هست: ارتفاع، تاريكي و مار.
او با سفرهاي هوايي مشكل دارد. وقتي سوار هواپيما ميشود تا لحظه فرود روي صندلي مينشيند و كمربندش را باز نميكند. ميگويد: «سعي ميكنم به خودم دلداري بدهم. ميگويم بابا تو مرد گندهاي! اين كارها چيست؟ و بعد هم خودم را با صحبت با ديگران سرگرم ميكنم تا سفر تمام شود.»
واكنشهاي نوروزي در برابر چيزهايي كه از آنها واهمه دارد شنيدني است. مثلا وقتي كه مار ميبيند، آن را با دستش ميگيرد و همزمان فرار ميكند. حالا چرا توي دستش ميگيرد؟ پاسخ ميدهد: «بچگي خيلي شيطان و بازيگوش بودم. آن موقعها با دوستانم همين كار را ميكرديم. عادت شده! من يك پا مارگيرم.»
بورس
آب و هوا 
انتشارات
اشتراک 
آرشیو روزنامه
