جام جم آنلاين
صفحه اصلی روزنامه درباره ما ارتباط با ما پیوندها راهنمای سایت بورسبورس آب و هواآب و هوا انتشاراتانتشارات اشتراکاشتراک آرشیوآرشیو
شنبه 27 مهر 1398 / 19 صفر 1441 / a 19 Oct 2019    آخرین به روز رسانی ساعت 08:20
عناوین کل اخبار
روزنامه
فرهنگ و سينما
اجتماعي
دفاع مقدس
اقتصادي
راديو و تلويزيون
سياسي
بين الملل
ورزشي
دانش
آموزش
حوادث
گردشگري
شهرستانها
تاريخ
گفتگو
سرگرمي
يادداشت
صوت وتصویر
عکس
کاریکاتور
RSS
نسخه موبایل جام جم
جستجوی پیشرفته
ضمائم
ویژه نامه ها
RSS FEED
حوادث
نسخه چاپی فرستادن با پست الکترونیک
دوشنبه 05 ارديبهشت 1384 - ساعت 19:40
شماره خبر: 100004032876
توضيحات خلبان هواپيماي بوئينگ 707 ساها درباره حادثه هفته گذشته
جام جم آنلاين: خلبان بوئینگ 707 حادثه دیده شرکت هواپیمایی ساها گفت اگر قسمت تخریب شده رودخانه کن انتهای باند فرودگاه مهرآباد را قطع نکرده بود به احتمال قریب به یقین هواپیما داخل رودخانه نمیافتاد و حادثه به وقوع نمی پیوست.

کاپیتان قجاوند در مصاحبه اختصاصی با خبرنگار دفتر خبری واحد مرکزی خبر در شمال شرق تهران با بیان اینکه باید انتهای باند فرودگاه به مسافت 305 متر معادل هزار فوت برای استفاده هواپیما در مواقع اضطراری ادامه پیدا کند افزود سیل این قسمت را که روی رودخانه کن بود از بین برده است و هواپیما به این دلیل درون رودخانه افتاد.
وی به موثر نبودن اقدامات لازم برای نگه داشتن هواپیما بعد از فرود روی باند اشاره کرد و گفت با عیبی که در هواپیما ایجاد شده بود سیستم ترمز عمل نمی کرد.
کاپیتان قجاوند افزود بنا به وظایف خود باید تعادل هواپیما را روی باند نگه می داشتم تا بال ان که قسمت سوخت رسانی هواپیماست اتش نگیرد و اینکار را هم انجام دادم.
وی به وضع آشفتهای که هنگام حادثه در داخل هواپیما ایجاد شده بود اشاره کرد و گفت با مشاهده ناگهانی رودخانه بلافاصله هواپیما را به سمت راست مقابل تپه خاکی هدایت کردم و هواپیما بعد از برخورد با این تپه داخل رودخانه کن افتاد.
کاپیتان قجاوند افزود در این هنگام برق همه قسمتهای هواپیما قطع شد ، موتور دوم آن در سمت چپ آتش گرفت و موتور سوم نیز از جا کنده شد.
وی تصریح کرد از نظر من مناسبترین راه برای تخلیه مسافران دربهای سمت راست جلوی هواپیما بود که گروه پروازی ، مهمانداران و خودم به مدت پنج دقیقه این کار را به خوبی انجام دادیم.
خلبان بوئینگ 707 حادثه دیده شرکت هواپیمایی ساها اضافه کرد به علت اضطراب زیاد و ازدحام مسافران ، سخنان گروه پروازی و مهمانداران را نمی شنیدند و یا به آنها عمل نمی کردند.
قجاوند تصریح کرد بعد از اینکه کار تخلیه هواپیما انجام شد بعضی مسافران به سمت رودخانه حرکت کردند و داخل آب که به شدت جریان داشت افتادند.
وی در پاسخ به این پرسش که چرا مسافران بعد از تخلیه به سمت خشکی هدایت نشدند و یا چرا از دربهای عقب هواپیما خارج نشدند گفت اگر اینکار از قسمت عقب هواپیما انجام می شد مسافران روی بتون های موجود در محل می افتادند و به علت وجود موتورها و بنزین امکان انفجار هواپیما وجود داشت لذا بهترین راه دربهای قسمت جلوی هواپیما بود.


نظر خوانندگان:*
لطفاً نظرات را فارسی وارد کنید
نام:*    پست الکترونیک:





کد بالا را وارد کنید(بزرگ و کوچکی حروف تاثیری ندارد):