جام جم آنلاين
صفحه اصلی روزنامه درباره ما ارتباط با ما پیوندها راهنمای سایت بورسبورس آب و هواآب و هوا انتشاراتانتشارات اشتراکاشتراک آرشیوآرشیو
پنجشنبه 26 مهر 1397 / 07 صفر 1440 / a 18 Oct 2018    آخرین به روز رسانی ساعت 08:20
عناوین کل اخبار
روزنامه
فرهنگ و سينما
اجتماعي
دفاع مقدس
اقتصادي
راديو و تلويزيون
سياسي
بين الملل
ورزشي
دانش
آموزش
حوادث
گردشگري
شهرستانها
تاريخ
گفتگو
سرگرمي
يادداشت
صوت وتصویر
عکس
کاریکاتور
RSS
نسخه موبایل جام جم
جستجوی پیشرفته
ضمائم
ویژه نامه ها
RSS FEED
فرهنگ و سينما
نسخه چاپی فرستادن با پست الکترونیک
چهارشنبه 16 ارديبهشت 1383 - ساعت 22:03
شماره خبر: 100004179818
مرگ به انزواي «حسين منزوي» پايان داد
جام جم آنلاين: «دهه ای که متعلق به هم نسلان من است ، دهه رستاخیز و به پا خاستن مجدد غزل است».
این مطلب متعلق به غزلسرای کشورمان حسین منزوی است که صبح دیروز
در تنهایی و انزوای کامل خویش دارفانی را وداع گفت. منزوی معتقد بود: شعر یک تعهد بیشتر ندارد و آن هم تعهدی است در قبال خودش . شعر منزوی ، غزل منزوی و دریای وسیع تعهد به شعر و شعریت او در کنار تنهایی نامحدودش باعث می شود فراقش دو چندان شود. وی که مدتها از بیماری آمبولی ریه رنج می برد و در بیمارستانی در زنجان بستری بود ، بعد از دو روز که به بخش سی .سی .یوی بیمارستان شهید رجایی تهران منتقل شد، روز گذشته بدون هیچ گونه هیاهو و دور از جنجال های مطبوعاتی و همچنین عیادت های فلان مسوول یا فلان نماینده و یا حتی کمکی از جانب ارگان یا نهادی ، به ابدیت پیوست . منوچهر آتشی می گوید: حسین منزوی به نوعی بنیانگذار شیوه دیگری از تغزل بود. او تغزلی بدیع و چشمگیر در غزل داشت و به همین دلیل نام او در ردیف غزلسرایان خوب ما باقی می ماند.آتشی با اشاره به اولین مجموعه شعر منزوی با نام «حنجره زخمی غزل» یادآور می شود؛ در این کتاب تعدادی از غزلهایش چاپ شده بود که بواقع از غزلهای بی نظیر دوران وی بود و این نکته را از ته دل می گویم . بدبختانه مشکل وی از زمانی شروع شد که از زنجان به تهران آمد و به جای استفاده از محافل فرهنگی ، وارد مسائل حاشیه ای شد؛ مشکلاتی که او را از آزادی روح و پرش ذهنی آرام آرام دور کرد. وی معتقد است که اشعار منزوی تا کتاب دوم او اشعار خوبی بود ، اما به مرور زمان نقاهت روح او به شعرش نیز تسری یافت و شعرش را دچار نوعی کم جانی کرد. آتشی اضافه می کند: اخوان بزرگ با سه کتاب زمستان ، آخر شاهنامه و اوستا بزرگ ترین شاعر ماست که بقیه آثارش مانند این سه کتاب نیست . منزوی نیز آثار اولیه اش بسیار قوی هستند که اشعار این اواخر چیزی از ارزشهای وی کم نخواهد کرد. کریم رجب زاده ، شاعر نیز منزوی را از جمله کسانی می داند که به غزل هویت تازه بخشیده است و می گوید: در دوره ای که غزل با بی تفاوتی مواجه شده بود ، منزوی نوعی از غزل را ساخت و برآن پایداری کرد و غزل را به جایگاه اصلی اش رساند. وی منزوی را از تاثیرگذاران غزل معاصر می داند و می گوید: منزوی تاثیر خود را گذاشت ، چرا که نسل امروز اقبال وسیعی به غزل نشان داده اند و امروز غزل در شعر شاعران تجلی یافته ؛ بنابراین بخشی از شاعران امروز وامدار حسین منزوی و غزلهای او هستند. محمود شرف آزاد تهرانی (م آزاد) نیز اظهار می کند: منزوی از جمله غزلسرایانی بود که مقام او آن طور که باید و شاید شناخته نشد. گفتنی است ، حسین منزوی صبح دیروز در 58 سالگی دارفانی را وداع گفت . وی متولد 1324 زنجان بود. منزوی که از تاثیرگذارترین غزلسرایان معاصر است ، از خود آثاری چون از کهربا و کافور، حنجره زخمی غزل ، با سیاوش از آتش ، از شوکران و شکر، از ترمه و تغزل ، از خاموشی و فراموشی و ترجمه حیدر بابای استاد شهریار بر جای گذاشته است .مراسم تشییع پیکر این شاعر فقید ، ساعت 10 صبح امروز از مقابل بیمارستان شهید رجایی تهران برگزار می شود. پیکر این غزلسرای معاصر ، پس از تشییع در تهران ، به زادگاهش زنجان که در آنجا سکونت داشت ، منتقل و به خاک سپرده می شود.

نظر خوانندگان:*
لطفاً نظرات را فارسی وارد کنید
نام:*    پست الکترونیک:





کد بالا را وارد کنید(بزرگ و کوچکی حروف تاثیری ندارد):