جام جم آنلاين
صفحه اصلی روزنامه درباره ما ارتباط با ما پیوندها راهنمای سایت بورسبورس آب و هواآب و هوا انتشاراتانتشارات اشتراکاشتراک آرشیوآرشیو
شنبه 04 اسفند 1397 / 17 جمادي الثاني 1440 / a 23 Feb 2019    آخرین به روز رسانی ساعت 08:20
عناوین کل اخبار
روزنامه
فرهنگ و سينما
اجتماعي
دفاع مقدس
اقتصادي
راديو و تلويزيون
سياسي
بين الملل
ورزشي
دانش
آموزش
حوادث
گردشگري
شهرستانها
تاريخ
گفتگو
سرگرمي
يادداشت
صوت وتصویر
عکس
کاریکاتور
RSS
نسخه موبایل جام جم
جستجوی پیشرفته
ضمائم
ویژه نامه ها
RSS FEED
راديو و تلويزيون
نسخه چاپی فرستادن با پست الکترونیک
دوشنبه 22 ارديبهشت 1382 - ساعت 15:57
شماره خبر: 100004195940
نقدي بر مجموعه تلويزيوني در کنار هم
جام جم آنلاين: وقتی یک مجموعه تلویزیونی مورد توجه و پیگیری بینندگانش قرار می گیرد، بخوبی در می یابیم که برنامه مورد نظر ویژگی های خاص نمایشی را دارا بوده که سبب ساز
تعامل هرچه بیشتر میان محتوای برنامه و مخاطبانش گردیده است . مجموعه تلویزیونی «در کنار هم» به کارگردانی فتحعلی اویسی و با کارگردانی تلویزیونی مسعود فروتن از جمله تولیداتی است که به دلیل فضای شاد ، طنزآمیز و جذاب آن توجه بسیاری از تماشاگران حرفه ای تلویزیون را به خود جلب کرده است . آنچه در پی می آید ، بررسی اجمالی مجموعه تلویزیونی «در کنار هم» است که تقدیم خوانندگان صفحه چارچوب جادو می شود :

«در کنار هم» ، بی آن که در مقایسه با مجموعه هایی چون «پاورچین» ، «کاکتوس» و «زیر آسمان شهر» ، یک مجموعه صد در صد شادآور (کمدی) تلقی شود ، در فضاسازی های خود چنان عمل کرده است که خواه ناخواه ، باعث انبساط خاطر تماشاگران خود می شود. در کنار هم قرار دادن چند آدم با حرفه های جدا از هم و با خلق و خوی متفاوت و بویژه مشاغلی که گاه در نگاه اول با هم در تناقض بوده و متضاد یکدیگر می باشند، کاری است که اگر با ظرافت انجام نشود، نتیجه دلخواهی در برنخواهد داشت . «در کنار هم» ، مجموعه ای است که در انتخاب مضامین دارای نوآوری های محسوسی است و طرح کلی فیلمنامه و یا نوشتار تلویزیونی آن برای تولید یک برنامه یا مجموعه تلویزیونی قابل قبول به نظر می رسد؛ اما در ساختار کلی خود از یک ساختمان بندی ضعیف که این مجموعه را به نوعی نمایش تلویزیونی تله تئاتر تبدیل کرده رنج می برد. در این مجموعه از چند چهره نام آشنا استفاده شده است که به خودی خود، حضور هر یک از آنان می تواند به مجموعه اعتبار ویژه ای ببخشد. وجود بازیگران توانمندی چون خسرو شکیبایی ، فتحعلی اویسی ، مهرانه مهین ترابی و یکی دو چهره جوان تر و در کنار همه اینان ، پس از مدتها دوری از صحنه ، حضور گرم و گیرای سیروس گرجستانی باعث شده است تا این بازیگران - شاید ضمن جلب موافقت کارگردان هنری این مجموعه - بخشهایی از توانمندی های فردی خود را نیز به هنگام ایفای نقش ، جلوی دوربین ، به تماشا بگذارند که البته این حالت در صورتی که به ایجاد تغییرات و تفاوت های اساسی میان متن فیلمنوشته با متن به اجرا درآمده منجر نشود، یکی از شیوه های مناسب فرصت دادن به بازیگران خلاق است . این اتفاق در مجموعه «در کنار هم» افتاده است ؛ اما در مواردی ، شاید به دلیل نوعی افراطکاری از سوی برخی بازیگران عملکرد بازیگر را به نمونه های قبلی بازی شده از سوی خود وی ارجاع می دهد و تداعی کننده نقشهای پیشین او می شود که تا حدود زیادی به این مجموعه لطمه می زند. برنامه سازی در تلویزیون - بویژه اگر برنامه مورد نظر، یک مجموعه داستانی تلویزیونی باشد - تنها در صورتی به توفیق نسبی کارگردان منجر می شود که فیلمساز به کل اثر خود به عنوان یک رسانه پیام رسان ، نگاه کرده باشد و اگر جز این باشد هیچ مجموعه ای نخواهد توانست در جلب و جذب مخاطبان خود به توفیقی چشمگیر دست یابد. در این زمینه ساده گویی می تواند به پیام رسانی کمکهای شایان توجهی نماید. شخصیت های خلق شده در این مجموعه به دلیل پردازش مناسب ویژگی های فردی آنان در فضایی تناقض نما و پر تضاد نفس می کشند که اگر به لحاظ رعایت اصول فیلمسازی در تلویزیون ، مقاله ای مربوط به مجموعه رویدادهای متن فیلمنوشته در خارج از جغرافیای فعلی آن (دفتر کار یا شرکت مربوط به ابوی مرحوم رکن آبادی) شکل می گرفت و از تنوع برخوردار می شد، به طور طبیعی آن اشکال کلی و در عین حال اساسی ای که «در کنار هم» را به شکل یک نمایش تلویزیونی به رخ می کشد، نیز از پیش پا برداشته می شد. نوع پرداخت اثر نیز در هیئت کنونی این مجموعه به گونه ای است که در عمل دست کارگردان هنری و در نهایت دست کارگردان تلویزیونی را باز می گذارد تا بتوانند بدون محدودیت خاصی و بی آن که دغدغه حفظ تناسب لازم در خصوص دنباله منطقی داستان (مجموعه) و کند و کشدار شدن ضرب آهنگ مجموعه را در سر داشته باشند ، هفته ها و هفته ها به بهانه ای اندک ماجرای کوچکی را دستمایه کار قرار دهند و این مجموعه را ادامه دهند. بویژه که می دانیم در فضایی پر تناقض همه شرایط برای خلق انواع تضادها، تعارض ها و ناهمگامی ها و ناهمگونی هایی که در نهایت ، موقعیت هایی شادی آور (خنده دار) فراهم خواهد ساخت ، آماده است . درست به همین دلیل است که ما از «تزریقات چی» مدعی پزشک حاذق بودن گرفته تا ورثه مرحوم رکن آبادی که مدعی وکیل بودن است یا استاد امجد (فتحعلی اویسی) که تو هم ناشر بزرگ بودن را در سر می پروراند و یا ویراستاری که خود را حتی مجاز به ویرایش و دستکاری متون مصوب کتابها و مجموعه های حقوقی و قضایی می داند (خانم جهان دوست) همه و همه ، چهره ای دوست داشتنی و در عین حال خنده آور را در این مجموعه به تماشا می نشینیم . توفیق نسبی چنین مجموعه هایی جز در سایه توجه هر چه بیشتر به عواملی چون جذابیت ، رعایت میزان های زیبایی شناسانه و استفاده از جنبه های مبتکرانه و خلاقانه در بیان درونمایه ها و موضوع های قابل اعتنا، ممکن و میسر نخواهد شد.

عزیزالله حاجی مشهدی

نظر خوانندگان:*
لطفاً نظرات را فارسی وارد کنید
نام:*    پست الکترونیک:





کد بالا را وارد کنید(بزرگ و کوچکی حروف تاثیری ندارد):