جام جم آنلاين
صفحه اصلی روزنامه درباره ما ارتباط با ما پیوندها راهنمای سایت بورسبورس آب و هواآب و هوا انتشاراتانتشارات اشتراکاشتراک آرشیوآرشیو
شنبه 04 اسفند 1397 / 17 جمادي الثاني 1440 / a 23 Feb 2019    آخرین به روز رسانی ساعت 08:20
عناوین کل اخبار
روزنامه
فرهنگ و سينما
اجتماعي
دفاع مقدس
اقتصادي
راديو و تلويزيون
سياسي
بين الملل
ورزشي
دانش
آموزش
حوادث
گردشگري
شهرستانها
تاريخ
گفتگو
سرگرمي
يادداشت
صوت وتصویر
عکس
کاریکاتور
RSS
نسخه موبایل جام جم
جستجوی پیشرفته
ضمائم
ویژه نامه ها
RSS FEED
فرهنگ و سينما
نسخه چاپی فرستادن با پست الکترونیک
جمعه 04 بهمن 1381 - ساعت 18:31
شماره خبر: 100004201085
به مناسبت سالروز تولد ديويد وارک گريفيث
جام جم آنلاين: در میان پیشگامان سینما، بعضی نامها از جایگاه خاص و تثبیت شده ای برخوردارند.از مجموعه این افراد نیز باز هم تعداد کمتری سمت استادی بر دیگران دارند و به نوعی ستون های اصلی و پایه گذار قطعی سینما به حساب می آیند.

در این میان دیوید وارک گریفیث (1875-1948) به تنهایی ، خود جایگاه والایی در بین پیشگامان سینما دارد. گریفیث پرکارترین دوران حرفه ای اش را بین سالهای 1908 تا 1914 انجام داد و در همین زمان ، بهترین افراد را برای سینمای آینده تربیت کرد. او که با سابقه خبرنگاری و بازیگری تئاتر به هر حال به نوعی وارد دنیای هنر شده بود، از همان اوایل شکل گیری سینما شدیدا به آن علاقه مند شد.

بین سالهای 1905 تا 1908 گریفیث به نمایشنامه نویسی و داستان نویسی در کنار بازیگری تئاتر پرداخت و از این راه ، شهرتی محدود از آن خود کرد.

تا این که به طور اتفاقی یکی از آشنایانش او را به استودیوی «بایوگراف» معرفی کرد. بدین ترتیب از سال 1908 گریفیث 33ساله با جدیت و پشتکار فراوان در ابتدا فیلمهای یک حلقه ای و دوحلقه ای و پس از گذشت چند سال اولین فیلم های شکوهمند و مجلل تاریخ سینما را ساخت.

دوران فعالیت گریفیث در بایوگراف به گونه ای بود که او تمام امکانات استودیو را در اختیار گرفت . مسوولان بایوگراف نیز با اعتماد و اطمینانی که نسبت به او پیدا کردند، از این روند بسیار خشنود بودند. در این زمان ، گریفیث هفته ای 18دقیقه فیلم داستانی می ساخت که تمامی اکران های آنها با استقبال پرشور تماشاگران مواجه می شد. پس از فعالیت در بایوگراف و تا سال 1914، گریفیث مبدع بسیاری از روشها و تمهیدات سینمایی بود.

به گونه ای که حرکت دوربین در سینما از یادگارهای ابداعی او به شمار می رود. حرکت دوربین و حتی مونتاژ جزئ یافته های گریفیث است . او در سال 1910 فیلم باشکوه «تولد یک ملت» را ساخت و 5سال بعد با ساخت «فیلم تعصب» اوضاع سینما را دیگرگون کرد. گریفیث با ساخت این دو فیلم ، در حقیقت اثبات کرد که سینما، مقوله ای جدی است و هرگز قرار نبوده - حتی در آن سالهای آغازینش - تنها به عنوان یک سرگرمی شناخته شود.

مهمترین وجه تمایز گریفیث با کارگردان صاحب نام همدوره اش (مثل ژرر ملی یس) یا کارگردانان پیشرو آلمانی ، نقش حرکت در فیلمهایش بود. او این انگاره بسیار مهم را در طول دوران فیلمسازی به منصه ظهور رسانید.

هر چند فعالیت های فیلمسازی او هرگز از لحاظ محتوا با هم یکسان نبودند. گریفیث آنچه بین سالهای 1908تا 1914 به عنوان فیلمهای کوتاه ساخت درجا همگی اش شاهکار محسوب می شدند.

پس از سال 1914 تا ابتدای دهه دوم قرن بیستم فیلمهای تاریخی و شکوهمند او نظیر «تعصب » و «تولد یک ملت»، هر چند نوآوری های خاص خود در دکور، میزانسن ، مونتاژ و مقوله های دیگر داشتند؛ اما چون بار سیاسی بعضی از ساخته هایش در این دوران بسیار زیاد شده بود خصوصا آیتم تبعیض نژادی که گریفیث به آن پایبند بود فیلمهای او کمتر با استقبال مواجه شد.

دوره سقوط و یا فراموشی گریفیث از سوی تماشاگران و سینماگران مربوط به سالهای 1920 تا 1931 می شود. نه فیلم آخری گریفیث از «خیابان دریم ، یتیمان توفان» در 1921 تا تلاش در 1931 به هیچ عنوان موفق نبودند و استقبالی بسیار سرد از آنها به عمل آمد، به گونه ای که گریفیث دچار افسردگی شدید و آسیب روحی جدی شد و سرانجام از غصه فراموش شدنش ، از دنیا رفت.

گریفیث همواره اعتقاد داشت که سینما جدی است و باید داستانهای جاافتاده و براساس متون کهن و قدیمی را به زبان تصویر و به شکل سینمایی ارائه کرد.

او به قدری در این نظریه خطرناک پافشاری می کرد که حتی بسیاری از شاگردانش که در آن زمان دیگر خود تبدیل به اساتید مسلم سینما شده بودند ، مانند مک سنت او را محکوم و طرد کردند. و در آخر ذکر این نکته مهم است که گریفیث هم چنان که از آیزنشتاین به عنوان پایه گذار مونتاژ و تدوین تمام عیار نامبرده می شود به عنوان کاشف حرکات دوربین و اعجاز و قدرت نمایشی این وسیله شناخته می شود.

وقتی در دوره اول شکوفایی گریفیث او با حرکت دادن دوربین و ضبط از نماهای مختلف تماشاگران فیلمهایش را به بهت و حیرت واداشته بود، هیچ کس فکر نمی کرد که استاد همه سینماگران در چند سال آینده چیزی جز یک سینماگر فراموش شده به حساب نیاید. اتفاقی که برای دیگر غول های سینما نظیر باسترکیتون و اریک فون اشتروهایم نیز پیش آمد.

فریبا نیک نژاد

نظر خوانندگان:*
لطفاً نظرات را فارسی وارد کنید
نام:*    پست الکترونیک:





کد بالا را وارد کنید(بزرگ و کوچکی حروف تاثیری ندارد):