جام جم آنلاين
صفحه اصلی روزنامه درباره ما ارتباط با ما پیوندها راهنمای سایت بورسبورس آب و هواآب و هوا انتشاراتانتشارات اشتراکاشتراک آرشیوآرشیو
دوشنبه 29 بهمن 1397 / 12 جمادي الثاني 1440 / a 18 Feb 2019    آخرین به روز رسانی ساعت 08:20
عناوین کل اخبار
روزنامه
فرهنگ و سينما
اجتماعي
دفاع مقدس
اقتصادي
راديو و تلويزيون
سياسي
بين الملل
ورزشي
دانش
آموزش
حوادث
گردشگري
شهرستانها
تاريخ
گفتگو
سرگرمي
يادداشت
صوت وتصویر
عکس
کاریکاتور
RSS
نسخه موبایل جام جم
جستجوی پیشرفته
ضمائم
ویژه نامه ها
RSS FEED
راديو و تلويزيون
نسخه چاپی فرستادن با پست الکترونیک
سه شنبه 08 مرداد 1381 - ساعت 15:30
شماره خبر: 100004211893
انتقام و اجراي حکم در تصميم نهايي اتفاق مي افتد؛ در جستجوي ريشه هاي اعتياد
جام جم آنلاين: تخصیص بودجه های کلان برای ساخت سریال هایی با مضمون اعتیاد و قاچاق موادمخدر چند وقتی است نظر برنامه سازان و تهیه کنندگان شبکه های مختلف تلویزیون را به خود جلب کرده است نفس این عمل خداپسندانه قابل تقدیر و ستایش است
چرا که تلویزیون به عنوان فراگیرترین رسانه در مملکتی که مبارزه با معضل موادمخدر و اعتیاد در آن با تقدیم بیش از سه هزار شهید سرافراز عمری بیست وچهار ساله را طی کرده و بخش اعظمی از توان ارگان ها، نهادها، سازمان ها و وزارتخانه ها را به خود اختصاص داده ، بخوبی به نقش تاثیرگذار خود در این زمینه آگاه است اما میزان مقبولیت این سریال ها، چه به لحاظ جذابیت های تصویری و ساختاری و چه به لحاظ نتایج حاصله از مضمون آنها اعم از توجه به ریشه ها، ارائه نظریه های کارشناسی و راهکارهای عملی در مسیر مبارزه با این معضل اجتماعی جای تامل و بحث دارد. سریال تلویزیونی تصمیم نهایی با توجه به تیتراژ بالابلند آن ، شاید یکی از پرهزینه ترین سریال ها در این زمینه باشد اسماعیل کلالی )علی نصیریان ( که فرزندش قربانی اعتیاد شده است ، با اعتقاد به عدالت شخصی ، همراه همسرش راضیه ، تصمیم به مجازات عاملان قتل فرزند خود می گیرد. به نظر می رسد که عمده ترین مشکلی که در همین ابتدای کار نمود پیدا می کند محوبودن نیت اسماعیل در مجازات قاچاقچیان است ما هنوز نمی دانیم که او قصد انتقام گرفتن از آنها را دارد یا با علم به فسادی که این مردان با عمل تباه کننده خود جامعه را به آن می آلایند خود قصد محاکمه و اجرای حکم را دارد که جا دارد این مرز باریک اما مهم در اثنای نمایش مشخص شود اما سرگرد کلالی )داریوش فرهنگ ( برادر اسماعیل با ارائه تیپ یک پلیس زرنگ و وظیفه شناس ، از راه می رسد و شروع به کشف ماجرا می کند. برخورد با مساله ای همچون اعتیاد که لهیب آتش آن مستقیما بنیان خانواده را نشانه رفته است ، ژرف نگری و دقت نظری کارآمد را می طلبد تا داستان را از سطحی نگری و ساده انگاری خاص این گونه کارهای سفارشی نجات دهد تلاش آقای شامحمدی برای گریز از تولید یک مجموعه داستانی بی محتوا و باری به هر جهت در طول همین چند قسمت نمایش داده شده ، مشهود است ؛ اما این که تا چه اندازه در این مسیر سخت و دشوار موفق بوده است ، باید منتظر ماند و دید به رخ کشیدن امکانات نه چندان فوق العاده نیروهای مبارزه با قاچاق موادمخدر، از جمله اتومبیل های بنز سواری آخرین مدل و سگهای موادیاب ، اگر در جهت اجابت خواسته های ارگان سفارش دهنده این گونه سریال های پلیسی مواد مخدری است که جای بحثی نیست ؛ وگرنه ایجاد کشش دراماتیک و تولید جذابیت های تصویری با استفاده از چنین تمهیداتی ، به محملی محکم و جاندار به نام مضمون نیاز دارد و ارتباط تنگاتنگی که این تمهیدات با آن مضمون می توانند برقرار کنند. داستان تصمیم نهایی در سطح می گذرد و شعارزدگی و انتقال شعارهای تکراری مبارزه با اعتیاد از راه دیالوگ های سطحی ، لطمه های اساسی به این مجموعه زده است شعارهایی که می توانست از راه ایجاد موقعیت های بصری جذاب و پرکشش ، با بیننده ای که لازم است اینگونه مفاهیم را به طور عمقی و با پوست و گوشت و خون خود درک کند ارتباط لازم را برقرار کند باتوجه به آمار نگران کننده اعتیاد در جامعه ، به نظر میرسد ریشه یابی این معضل در خانواده و انعکاس آندر قالب مجموعه های تلویزیونی به تامل بیشتری نیاز دارد اما تلاش آقای شامحمدی در به تصویرکشیدن روابط سست و ناهمگون خانوادگی و تاثیری که این روابط می تواند در آماده سازی بستر لازم برای سوق به سمت اعتیاد و موادمخدر فراهم آورد قابل تقدیر است . اضافه کنیم به آن ، بازی خوب و روان آقای نصیریان را که مثل همیشه ، با اشراف کامل به نقش ، کمک شایانی به پیشبرد داستان کرده است همچنین صحنه آرایی های خوب و حساب شده به همراه حرکتهای گاه زنده و پویای دوربین و زوایای انتخابی که احساس می شود در گزینش آنها کمی هم دقت و وسواس به خرج داده شده است پرداخت روان داستان و ایجاد تعلیق های خاص این ژانر به استحکام و یکدستی فیلمنامه برمی گردد. سوابق آقای شامحمدی نشان می دهد که در نوشتن فیلمنامه هایی از این دست که به گره افکنی ، ایجاد تعلیق ، شخصیت پردازی مناسب و خلق فضای پلیسی نیاز دارد به اندازه کافی تجربه کسب کرده است ، هر چند که در جاهایی ، داستان از آن یکدستی لازم فاصله می گیرد و توجیهات آبکی در روند حوادث و گره گشایی به دور از منطق داستانی خاص اینگونه پلیسی به آن لطمه زده است.

نظر خوانندگان:*
لطفاً نظرات را فارسی وارد کنید
نام:*    پست الکترونیک:





کد بالا را وارد کنید(بزرگ و کوچکی حروف تاثیری ندارد):