جام جم آنلاين
صفحه اصلی روزنامه درباره ما ارتباط با ما پیوندها راهنمای سایت بورسبورس آب و هواآب و هوا انتشاراتانتشارات اشتراکاشتراک آرشیوآرشیو
شنبه 27 مهر 1398 / 19 صفر 1441 / a 19 Oct 2019    آخرین به روز رسانی ساعت 08:20
عناوین کل اخبار
روزنامه
فرهنگ و سينما
اجتماعي
دفاع مقدس
اقتصادي
راديو و تلويزيون
سياسي
بين الملل
ورزشي
دانش
آموزش
حوادث
گردشگري
شهرستانها
تاريخ
گفتگو
سرگرمي
يادداشت
صوت وتصویر
عکس
کاریکاتور
RSS
نسخه موبایل جام جم
جستجوی پیشرفته
ضمائم
ویژه نامه ها
RSS FEED
راديو و تلويزيون
نسخه چاپی فرستادن با پست الکترونیک
چهارشنبه 12 دي 1380 - ساعت 22:09
شماره خبر: 100004222594
مرگ به جاي حقارت
جام جم آنلاين: به بهانه پخش فیلم کوایدان از شبکه 4 سیما
کوبایاشی از کارگردانان بنام و برجسته ژاپن است . کارنامه فیلمسازی وی سرشار از فیلمهایی است که هر کدام اثر شگرفی بر فیلمسازان ژاپنی گذاشته است . هیچ علاقه مند به سینمایی ، بخصوص در خارج از ژاپن ، سینمای این کشور را بدون کوبایاشی نمی شناسد. او یکی از فیلمسازان برجسته ای است که تاریخ سینمای هنری کشورش را شکل داده است.کوبایاشی چند فیلم در مجموعه آثار خود دارد که عبارتند از:جوانی پسرم ، قلب صمیمی ، اتاق با دیوارهای ضخیم ، سه عشق , سال های زیبا، سرچشمه ، تو را خواهم خرید، رودخانه سیاه ، وضعیت بشری ، میراث ، هاراگیری ، کوایدان یا داستان ارواح ،عصیان، سرودی برای مرد خسته ، میهمان خانه شیطان ، سنگواره و غیره ماساکی کوبایاشی متولد14 فوریه سال 1916 در هوکایدوی ژاپن است . وی مدتی به تحصیل در رشته فلسفه پرداخت و در سال 1941 پس از گذراندن آزمون ورودی کمپانی "شوچیکو" بعنوان دستیار کارگردان شروع به کارکرد. پس از مدتی ، مسوولان کمپانی "شوچیکو" فیلمنامه ای در اختیار کوبایاشی قرار دارند و او موفق شد نخستین فیلم خود را به نام "جوانی پسرم " در سال 1952 بسازد. این فیلم در ژاپن با اقبال مواجه شد و کوبایاشی در سال 1953 دو فیلم "قلب صمیمی " و "اتاقی با دیوارهای ضخیم" را ساخت.کوبایاشی فیلمسازی متفاوت در زمانه خود بود و در اکثر فیلمهای خود آشکارا به عنوان صدای جناح چپ اخلاقی ظاهر می شد. قهرمانان او همیشه ناچار به مبارزه رودررو هستند و این پیوستگی ، مبارزه ای است که با ژاپن امروزی ارتباط برقرار می کند. این مبارزه دارای چنان ساختاری است که قهرمان ناچار می شود با خود بیندیشد و معنی ژاپنی بودن را مورد ارزیابی مجدد قرار دهد.کوبایاشی در اکثر فیلمهای خود با دنبال کردن یک ماجرای فردی ، تاریخ کشورش را ترسیم کرده است . او شورش و طغیان فردی علیه سنت های رایج تاریخی یا اجتماعی را به تصویر می کشد، در نزد وی هواداران این طغیان کم نیستند اما گرفتار ترس و قیود جامعه خویش اند. بنابراین طغیانگر تنها می ماند و با همه ایثارش سرانجام جان خود را از دست می دهد و از خویش فقط یک اسطوره باقی میگذارد.ما در فیلمهای وضعیت بشری ، میراث ، کوایدان ، سرود یک مرد خسته که همگی از آثار کوبایاشی هستند، شاهد لگدمال شدن شخصیت انسان های منفرد هستیم ، اما برعکس در فیلمهای عصیان و هاراگیری ، که از حیث هنری بهترین آثار کوبایاشی هستند، انسان ها با وجود این که متحمل ضربات مهلکی می شوند، اما اجازه نمی دهند تحقیر شوند. در "کوایدان " و "سرود یک مرد خسته " گرایش کوبایاشی بیشتر به این وجه است که منطق، قربانی خشونت نخواهد شد.کوایدان فیلمی بیشتر درون کاوانه است تا برون نگرانه ، تخیلی است تا واقعی ، سینمایی و بصری است . کوبایاشی بشدت مجذوب شکل های سنتی هنر در کشورش است و در فیلمهایش کوشیده این شکل های سنتی را نشان دهد. فیلم کوایدان در استفاده از شکل ها و فرم های سنتی سرآمد همه فیلمهای اوست.کوایدان ، فیلمی آمیخته به رنگ و نور است.در این فیلم ، دنیایی انتزاعی و غریب و چشم نواز پیش چشمان مخاطبان گشوده می شود. کوایدان اولین فیلم رنگی این کارگردان است . او در این فیلم از رنگ های طبیعی استفاده نکرده و حتی نماهایی را که گستره وسیعی داشته اند، رنگ آمیزی و نقاشی کرده است . آسمان فیلم او به رنگ زرد و نارنجی و گاه خاکستری است.کوبایاشی برای رسیدن به ایده آل های خود چند استودیو و یک آشیانه متروک هواپیما اجاره کرد و دکورهایش را به کمک طراح صحنه اش "شیگه ماساتودا" در آن مکان ها ساخت . طراحی صحنه و دکورهای کوایدان ، با دکورهای فیلم اکسپرسیونیستی "مطب و دکتر کالی گاری " )ساخته روبرت وتیه ، محصول 1920 آلمان ( مقایسه شده است . کوبایاشی در کوایدان ، از طرح و ترسیم کردن دلمشغولی های اجتماعی اش اجتناب ورزید و فیلمی به شیوه داستانهای جن و پری ژاپنی ساخت.داستان های )اپیزود( اول تا سوم کوایدان "سیاه گیسو"، "زن برفی " و "هویی چی بدون گوش " بطور کامل از آغاز تا فرجام ، با فراز و فرود و تعلیق روایت می شوند، اما داستان چهارم "در یک فنجان چای " پایان ندارد. برای این داستان تخیلی می توان چند نوع پایان در نظر گرفت که احتمالا هیچیک از آنها مخاطبان فیلم را راضی نمی کنند. بنابراین ترجیح داده شده است که هر کس در مورد پایان فیلم ، خودش تصمیم بگیرد. این نوع پایان بندی بعدها در ادبیات و سینمای موسوم به "پست مدرنیستی" مورد استفاده قرار گرفت.کوبایاشی در همه فیلمهایش از تکرار و زیاده گویی پرهیز کرده و از عنصر ایجاز و حذف در روایت داستان فیلمهای خود بهره گرفته است.در زمانی که سینمای نوین ژاپن ، تحت تاثیر فرهنگ غرب ، راه انحطاط و زوال را طی می کرد، کوبایاشی ، آکیرا کوروساوا، کئی سوکه کینوشیتا و کن ایچی کاوا، که از نسل بزرگان تاریخ سینمای ژاپن بودند، با مشاهده این شرایط گروهی بنام "باشگاه چهار شوالیه " تشکیل دادند تا برای مقابله با انحطاط سینمای کشورشان فیلمهایی با کیفیت برتر بسازند.این گروه تمام تلاش خود را انجام داد تا سینمای رو به اضمحلال ژاپن را جان تازه ای ببخشد که در این راه به نتایج خوبی دست یافت.

نظر خوانندگان:*
لطفاً نظرات را فارسی وارد کنید
نام:*    پست الکترونیک:





کد بالا را وارد کنید(بزرگ و کوچکی حروف تاثیری ندارد):