جام جم آنلاين
صفحه اصلی روزنامه درباره ما ارتباط با ما پیوندها راهنمای سایت بورسبورس آب و هواآب و هوا انتشاراتانتشارات اشتراکاشتراک آرشیوآرشیو
دوشنبه 30 مرداد 1396 / 28 ذی القعدة 1438 / a 21 Aug 2017    آخرین به روز رسانی ساعت 08:20
عناوین کل اخبار
روزنامه
فرهنگ و سينما
اجتماعي
دفاع مقدس
اقتصادي
راديو و تلويزيون
سياسي
بين الملل
ورزشي
دانش
آموزش
حوادث
گردشگري
شهرستانها
تاريخ
گفتگو
سرگرمي
يادداشت
صوت وتصویر
عکس
کاریکاتور
RSS
نسخه موبایل جام جم
جستجوی پیشرفته
ضمائم
ویژه نامه ها
RSS FEED
ورزشي
نسخه چاپی فرستادن با پست الکترونیک
پنجشنبه 12 بهمن 1391 - ساعت 10:04
شماره خبر: 100771329393
ملي‌پوش واليبال ايران عنوان کرد:
برنامه ويژه ولاسکو براي جام‌جهاني
جام جم آنلاين: فرهاد ظریف، لیبروی پرتجربه تیم ملی والیبال، سابقه‌ای طولانی در تیم‌های ملی نوجوانان، جوانان و بزرگسالان ایران دارد، هرچند چهار سالی به دلایل نامعلوم به این تیم دعوت نشد.

ظریف که سال‌ها در تیم‌های مطرح باشگاهی ایران بازی کرده به دنبال انحلال تیم گیتی‌پسند اصفهان، مدتی تمرین‌های خود را در اردوی تیم ملی ادامه داد و سپس در فصل جاری، بعد از سال‌ها به پیکان بازگشت.

پیکان این روزها با صدرنشینی لیگ، روزهای خوبی را پشت سر می‌گذارد و تیم ملی هم ماه آینده اردوی آمادگی خود را برای شرکت در لیگ جهانی آغاز می‌کند. به همین منظور با فرهاد ظریف به گفت‌وگو نشستیم.

مصدومیت جدید شما تا چه حد جدی بود؟

هفته گذشته در گنبد بر اثر لیز بودن زیاد زمین، پایم سرخورد و دچار مصدومیتی از ناحیه مچ پا شدم که خوشبختانه بررسی‌ها نشان داد چندان جدی نیست و فکر می‌کنم با مراقبت‌های کادر پزشکی باشگاه و بعد تیم ملی، این آسیب و مصدومیت‌های کهنه قبلی کاملا قابل کنترل باشد و مشکلی برای بازی کردنم ایجاد نکند.

مگر کفپوش سالن گنبد استاندارد نیست؟

کفپوش آن سالن استاندارد است، ولی به دلیل استفاده زیاد، ایجاد لغزندگی می‌کند.

فکر می‌کنید والیبال جهانی ما با چنین امکاناتی که اصلا در حد استانداردهای جهانی نیست، چقدر می‌تواند در لیگ جهانی دوام بیاورد؟

درست است امکانات والیبال در اغلب شهرستان‌های ما خیلی ناکافی است، ولی در تهران به دلیل سابقه میزبانی چند تورنمنت بین‌المللی و جهانی، امکانات خوبی فراهم شده است. مثلا سالن والیبال تهران با وجود ظرفیت کم، محل مناسبی برای والیبال است و البته سالن 12 هزار نفری ورزشگاه آزادی، شرایط و امکانات جانبی بسیار خوبی دارد. در سال‌های اخیر، کفپوش‌های خوب، رختکن‌های مناسب و محل‌های بسیار مناسبی برای والیبالیست‌ها ایجاد شده‌اند، طوری که می‌توان مدعی شد دست‌کم، تهران امکانات مناسبی برای والیبال دارد.

ولی وقتی در روز ورود تیم ملی به لیگ جهانی، خانواده شما موفق به حضور در سالن نشده بودند، شما گفتید والیبال جهانی ما دارای امکانات جهانی نیست؟!

البته استقبال بسیار خوب و فراوان مردم از مسابقه‌های مهم تیم ملی و از جمله بازی با ژاپن در راه ورود به لیگ جهانی، باعث آن مشکل شده بود. فکر می‌کنم در کنار مشکلات جانبی، چنین استقبال‌هایی نباید از فواید این نعمت برای والیبال و ورزش و بطور کلی جامعه براحتی عبور کنیم.

پس معتقدید تیم ایران در نخستین تجربه خود در لیگ‌جهانی، می‌تواند در گروهی که بزرگان والیبال را در خود جا داده است، عملکرد آبرومندانه‌ای ارائه دهد؟

درست است ما در لیگ جهانی بی‌تجربه‌ایم، ولی در والیبال جهانی، تیم کم‌تجربه‌ای نیستیم و با غول‌های این ورزش نظیر برزیل، ایتالیا، روسیه، کوبا، لهستان، بلغارستان، صربستان و... بارها سرشاخ شده‌ایم. طوری که آنها به قدرت خوب والیبال ایران پی برده‌اند و از ما برای مسابقه دعوت می‌کنند. مطمئن باشید ایران در لیگ جهانی نه‌تنها زنگ‌تفریح نخواهد شد، بلکه آبرو‌داری خواهد کرد و بازی‌ها و نتایج خوبی را رقم خواهد زد. ما می‌رویم تا سال‌ها بمانیم و به قدرتی جهانی تبدیل شویم، به شرط آن‌که مسئولان وزارت ورزش از ما حمایت کنند نه مثل الان ما را رها کنند. البته مشکل بزرگ ما در آن لیگ این است که باید مسافت‌های طولانی را طی کنیم و در کشوری دور، دو بازی انجام دهیم، بعد راه طولانی بازگشت به تهران را طی کنیم و دو بازی در تهران انجام دهیم. در تورنمنت‌های قبلی که در آنها با تیم‌های بزرگ روبه‌رو شده‌ایم، چنین شرایطی نداشته‌ایم و در یک کشور ـ مثلا ژاپن ـ با تیم‌های مختلفی روبه‌رو شده‌ایم.

با توجه به تجربه مسابقه‌های متراکم فصل پیش، نگران صدمه‌دیدگی‌های پیاپی و افت ملی‌پوشانمان نیستید؟ بالاخره علاوه بر رقابت‌های باشگاهی داخلی و قاره‌ای، رقابت‌های جام ملت‌های آسیا، بازی‌های آسیایی، ورلدکاپ، جایزه بزرگ ژاپن و... هم پیش‌روی والیبال است !

فکر می‌کنم ملی‌پوشان ما باید احساس کنند حرفه‌ای این رشته هستند و با آن زندگی کنند. یعنی ما باید خود را عادت دهیم مثل فوتبالیست‌های اروپایی که در مسابقه‌های مختلف شرکت می‌کنند در مسابقه‌ها و تمرین‌های مختلف و متعدد ظاهر شویم، اما از طرف دیگر، باید آرامش و رفاه مناسب برای چنین زندگی‌ای برایمان ایجاد شود تا متمرکز به کار خود باشیم.

ظریف: در تورنمنتی طولانی مثل لیگ جهانی ولاسکو نمی‌تواند فقط به یک یا چند بازیکن اتکا کند بنابراین فکر می‌کنم او به 12 بازیکن اتکا نمی‌کند و برای لیگ جهانی مجموعه‌ای از بازیکنان ـ شاید بالغ بر 40 یا 50 نفر ـ را به خدمت بگیرد

یعنی در حالی که والیبالیست‌ها کسب و کار دیگری ندارند و بازیکنان متاهل، زندگی خود را از راه والیبال تامین می‌کنند، دریافت بموقع حق‌الزحمه‌های خود که در مقابل فوتبالیست‌ها، رقم چندان بالایی نیست برایشان اهمیت زیادی پیدا می‌کند. از این موضوع که بگذریم ولاسکو مردی کاملا حرفه‌ای و باتجربه است که می‌داند در تورنمنتی طولانی مثل لیگ جهانی، نمی‌تواند فقط به یک یا چند بازیکن اتکا کند، بنابراین فکر می‌کنم او به 12 بازیکن اتکا نمی‌کند و برای لیگ جهانی، مجموعه‌ای از بازیکنان ـ شاید بالغ بر 40 یا 50 نفر ـ را به خدمت بگیرد و برای تقسیم قوا از شیوه‌های چرخشی استفاده کند. ولاسکو قبلا هم وقتی احساس می‌کرد به بازیکنانی نظیر نادی، موسوی و غفور فشار زیادی وارد می‌شود، استراحت بیشتری برای آنها قائل می‌شد. در تیم‌های دیگر حاضر در لیگ جهانی هم شرایط همین‌طور است و آنها به فراخور بازی‌های خود در لیگ جهانی از بازیکنان مختلفی استفاده می‌کنند و گاهی دیده می‌شود برای انجام یک بازی، از تیم امید خود بهره می‌برند.

کمتر از یک ماه دیگر اردوی تیم ملی آغاز می‌شود. فکر می‌کنید این تیم چقدر دچار تغییر شود و خودتان تا چه زمانی می‌توانید به این تیم خدمت کنید؟

فکر نمی‌کنم تغییر زیادی در این تیم به وجود آید و فقط چند بازیکن جوان به آن اضافه خواهد شد. من هم آمادگی و شرایط خوبی برای خدمت به تیم ملی دارم و بتازگی در بازدیدی که ولاسکو از تمرین تیم پیکان داشت، او با من صحبت کرد و شماری موارد را هماهنگ کردیم. به هر حال مهم نیست چه کسی دعوت شود بلکه مهم این است بهترین فرد دعوت شود و هر کسی دعوت شد و در ترکیب قرار گرفت با تمام توان در خدمت تیم ملی باشد. من هم همیشه به رقابت سالم علاقه داشته‌ام و از آن استقبال کرده‌ام.

به تمرین‌های پیکان در حضور ولاسکو اشاره کردید. در شرایطی که صحبت از حضور مربیان خارجی برای هدایت تیم «ب» و تیم امید می‌شود صحبت‌های دیگری مبنی بر دادن این تیم‌ها به مربیان ایرانی نظیر پیمان اکبری می‌شود. شما چه ارزیابی از عملکرد اکبری ـ که سال‌ها همبازی شما بوده و الان مربی‌تان در پیکان است ـ دارید؟

همان‌طور که اشاره کردید من سال‌ها در کنار اکبری بازی کرده بودم، ولی تا امسال مربیگری او را از نزدیک شاهد نبوده‌ام. بنابراین امسال از کارایی او به‌عنوان یک مربی دچار حیرت شدم، چون الان مربی‌ای را شاهدیم که علاوه بر برخورداری از دانش فنی بالا، بخوبی مدیریت می‌کند و در تمرین‌های تیمی با بازیکنانی بزرگ، جدی و سختگیر است. نکته عجیب دیگر برای من این بود که تمرین‌های اکبری در پیکان با نوع تمرین‌های ولاسکو در تیم ملی شباهت زیادی دارد و از این جهت، حتی با او قابل مقایسه است. البته خود ولاسکو هم این موضوع را از نزدیک دیده است.

اطلاعی ندارم که قرار است چه کسانی مربی تیم‌های دوم ما شوند، ولی به نظر خودم، اکبری بهترین گزینه است.

پیکان با اکبری بعد از افول سال گذشته خود و این‌که به سایر تیم‌ها اجازه داد به حریم اقتدارش پا گذارند، امسال دوباره صدرنشین لیگ شده است!

بله، خوشبختانه شرایط بسیار خوبی در پیکان وجود دارد و این تیم بدون هیچ استرس بازدارنده‌ای در صدد بالا بردن حاشیه امنیت خود در صدر جدول لیگ است. چنین شرایطی تا حد زیادی به خوش‌قولی‌های مدیران باشگاه برمی‌گردد که در تعهدات مالی به قول‌ و قرارهای خود پایبند بوده‌اند و ایجاد هرگونه نگرانی را از دل بازیکنان زدوده‌اند. حتی در مضمون قراردادها هم پاداش‌هایی برای موفقیت‌ها گنجانده شده که سهم بسزایی در ایجاد انگیزه اعضای تیم دارد. از عملکرد کادر فنی بویژه اکبری و سعید رضایی هم نباید بسادگی بگذریم که تیم را در بهترین شرایط روانی و تاکتیکی و به دور از آسیب‌دیدگی قرار داده‌اند.

شما گفته بودید فقط توانسته‌اید نیمی از مبلغ قرارداد سال گذشته خود را از تیم منحل شده گیتی‌پسند بگیرید.

بله، در والیبال همین‌طور است و تیم‌هایی بدون پشتوانه لازم، اعلام موجودیت می‌کنند و بعد از مدتی از حضور خود پشیمان می‌شوند و متاسفانه هیچ ضمانت اجرایی برای گرفتن حق بازیکنان آن تیم وجود ندارد. من که شکایتی از آن تیم نکردم، ولی بازیکنانی که شکایت کردند هم دستشان به جایی نرسید و کمیته انضباطی تنها حکم بی‌اثری را مبنی بر محق بودن‌شان صادر کرد، فقط همین و بس.

و به‌عنوان آخرین پرسش؛ مشکلات فرهنگی و بداخلاقی‌هایی که امسال در لیگ برتر به وجود آمده، چگونه تفسیر می‌کنید؟

والیبال ما همیشه ورزش سالمی بوده است، ولی دو هفته‌ای شرایط استثنایی داشت که نه در قبل از آن و نه در بعدش تکرار نشد. به اعتقاد من برای پیشگیری از تکرار چنین مشکلاتی باید دو حرکت اساسی انجام شود؛ نخست آن‌که فدراسیون برخوردهای جدی‌تری با تماشاگران متخلف انجام دهد، چون بالاخره آستانه صبر هر بازیکنی اندازه‌ای دارد و مثلا وقتی شمار زیادی از تماشاگران به بازیکنی و خانواده‌اش فحش می‌دهند بالاخره تحمل او هم تمام می‌شود، به نقطه جوش می‌رسد و واکنشی نشان می‌دهد. البته در برخی شهرها حرکات فرهنگی خیلی خوبی صورت گرفته است، مثلا دو هفته پیش، من در مشهد مبهوت فهم و فرهنگ تماشاگران شدم. آنها در شرایطی که تیم مورد علاقه‌شان سه بر صفر به ما باخته بود باز هم با حسن نیت کامل، ما را تشویق کردند. همین‌طور تماشاگران گنبدی هم واقعا هواداران با فرهنگی هستند، ولی متاسفانه در برخی شهرها، شرایط ورزشگاه‌ها خیلی متفاوت است.

دومین نکته هم این است که کمیته انضباطی باید به آرای خود پایبند باشد و به آسانی آنها را بازنگرداند.

مجید عباسقلی ‌-‌ گروه ورزش


نظر خوانندگان:*
لطفاً نظرات را فارسی وارد کنید
نام:*    پست الکترونیک:





کد بالا را وارد کنید(بزرگ و کوچکی حروف تاثیری ندارد):




 
اخبار مرتبط: 
رييس فدراسيون واليبال:

عکاس: مهدي ملک

ولاسکو در نشست خبري: