جام جم آنلاين
صفحه اصلی روزنامه درباره ما ارتباط با ما پیوندها راهنمای سایت بورسبورس آب و هواآب و هوا انتشاراتانتشارات اشتراکاشتراک آرشیوآرشیو
پنجشنبه 04 ارديبهشت 1393 / 23 جمادي الثاني 1435 / a 24 Apr 2014    آخرین به روز رسانی ساعت 08:20
عناوین کل اخبار
روزنامه
فرهنگ و سينما
اجتماعي
دفاع مقدس
اقتصادي
راديو و تلويزيون
سياسي
بين الملل
ورزشي
دانش
آموزش
حوادث
گردشگري
شهرستانها
تاريخ
گفتگو
سرگرمي
يادداشت
صوت وتصویر
عکس
کاریکاتور
RSS
نسخه موبایل جام جم
جستجوی پیشرفته
ضمائم
ویژه نامه ها
RSS FEED
اجتماعي
نسخه چاپی فرستادن با پست الکترونیک
پنجشنبه 01 تير 1391 - ساعت 12:15
شماره خبر: 100815226032
گفت‌و گو با بازرس اتحاديه صنف آرايشگران زنان
سولاريوم در آرايشگاه زنانه
جام جم آنلاين: این روزها آرایشگاه رفتن برای خانم‌ها خود حکایتی دارد، نه‌تنها باید کیفتان پر از پول باشد بلکه باید وقت رفتن، به آنجا را نیز داشته باشید.

اگر شاغل باشید حتما ماهی یک بار هم به زحمت راهتان به سمت آرایشگاه کج می‌شود. نشستن در نوبت انتظار و شنیدن حرف و حدیث‌های رد و بدل شده خود حکایتی دارد و شاید هم چندان خالی از لطف نباشد ولی به شرطی که نگران پرداخت هزینه‌های خدماتی که روی موها و صورت شما انجام می‌شود، نباشید.

از نگاه میترا کلانتری که چند سالی است به عنوان بازرس اتحادیه صنف آرایشگران و بازرس تعزیرات به بازرسی از آرایشگاه‌های مختلف مشغول است، بعضی از این آرایشگاه‌ها فاقد مجوز قانونی هستند.

آنچه در پی می‌آید حاصل این گفت‌وگوی کوتاه است.

درجه‌بندی‌ آرایشگاه‌ها بر اساس چه ملاک‌هایی به آنها تعلق گرفته است؟

در اتحادیه تنها یک نوع درجه‌بندی وجود دارد و آن هم براساس متراژ است یعنی هر چه شما فضای بیشتری را به سالن اختصاص‌ دهید امتیاز بیشتری می‌گیرید.

یعنی هیچ آزمون مهارتی از صاحبان سالن‌ها گرفته نمی‌شود؟

اساسا شما زمانی که دیپلم آرایشگری را گرفتید اتحادیه دیگر با شما کاری ندارد! تا زمانی که بخواهید جواز کار بگیرید.

یعنی هر کسی می‌تواند به محض گرفتن مدرک با چاپ‌کردن چند برگ کاغذ برای خودش مشتری جمع کند؟

بله همین‌طور است، در حال حاضر خیلی از خانم‌ها به همین نحو فعالیت می‌کنند و اصلا به دنبال گرفتن جواز نیستند.

مگر گرفتن جواز سخت است؟

گرفتن جواز مثل گذشتن از هفت‌خوان رستم است. مشکلات زیادی در این راه وجود دارد که از همه مهم‌تر این است که شهرداری ما را به عنوان تنها صنف زنانه، تجاری محسوب می‌کند، یعنی برای انتخاب سالن حتما باید ملک تجاری باشد. در حالی که 80 درصد زنان این حرفه، سرپرست خانوار هستند. زنی که هیچ پشتوانه مالی ندارد چطور می‌تواند ملک تجاری تهیه کند؟ از گذشته هم مرسوم بوده زنان وقتی در تنگناهای اقتصادی قرار می‌گرفتند به خیاطی و آرایشگری روی می‌آوردند. اگر زنی سرمایه میلیونی داشته باشد نیاز به کار کردن ندارد.

در بازرسی‌هایی که داشته‌اید بیشتر موارد تعطیلی آرایشگاه‌ها چه مواردی است؟

بازرسی‌ها خیلی جدی نیست، بیشتر تخلف از قیمت است ولی متاسفانه حتی بازرس‌ها را از کسانی انتخاب می‌کنند که با این حرفه آشنایی ندارند.

چرا این همه تفاوت بین قیمت‌های اتحادیه و قیمت‌های آرایشگاه‌ها وجود دارد؟

من حتی زمانی که برای بازرسی می‌رفتم در دلم به آرایشگرها حق می‌دادم که قیمت را بالاتر از نرخ اتحادیه بگویند. سالانه 25 درصد به هزینه‌های جانبی آرایشگرها از قبیل آب، برق و... افزوده می‌شود. در خوشبینانه‌ترین حالت، به صورت غیررسمی می‌گویند که می‌توانید 25 درصد روی قیمت‌ها بکشیم، اما قیمت‌هایی که ما داریم هنوز قیمت‌های سال 88 است و اتحادیه حتی سالانه به ما تعرفه قیمت‌ها را هم نمی‌دهد. تصور کنید وقتی کسی 2000 متر فضا را برای آرایشگاه اختصاص داده و باید حقوق چند نفر را هم بدهد چطور می‌تواند با قیمت‌های چهار سال پیش کار کند؟ به همین دلیل برخی آرایشگاه‌ها خدمات را جزء‌به‌جزء تقسیم می‌کنند و برای هر کاری جدا پول می‌گیرند مثلا اگر تعرفه برای آرایش عروس 700 هزار تومان را تعیین کرده، آرایشگر این مبلغ را فقط برای آرایش صورت عروس در نظر می‌گیرد و برای سایر خدمات مثل برداشتن ابرو، ناخن، درست کردن مو و... جداگانه پول دریافت می‌کند و در نتیجه نرخ نهایی چندبرابر تعرفه می‌شود. اینجاست که به دلیل عملکرد نادرست اتحادیه بی‌نظمی ایجاد می‌شود. در بعضی جاها هر قیمتی که بگویند مشتری می‌دهد و در بعضی جاها برای 1000 تومان شکایت و شکایت‌کشی می‌شود. بنابر این به نظر من راه عاقلانه این است که فرد بدون جواز کار کند.

واقعا فکر می‌کنید این راهکار عاقلانه‌ای است؟

شاید خیلی درست نباشد چون وقتی همه غیرقانونی کار کنند دچار بحران‌های دیگری می‌شویم که همواره کنار شغل ما معنا می‌شود، ولی زمانی که عملکردها شفاف باشد و برای همه امکانات یکسانی وجود داشته باشد لزومی ندارد که کسی غیرقانونی کار کند.

از طرف وزارت بهداشت هم نظارتی صورت نمی‌گیرد؟

در شهر، آرایشگاه بدون تابلو موج می‌زند، من به یکی از اینها در یکی از نقاط جنوبی شهر سر زدم. دستگاه سولاریوم را گذاشته بود بدون این‌که اصول کار کردن با این دستگاه را بداند. می‌دانم که پای هیچ مامور بهداشتی هیچ وقت به این آرایشگاه نمی‌رسد، ولی سلامت مردم براحتی به خطر می‌افتد، اما وقتی نظارت باشد می‌شود حتی تاتو را با وسایل یکبار مصرف و توسط افراد خبره انجام داد. یکی دیگر از آفت‌های شغل ما این است که همه چیز تجربی است. کسی به شما دیپلم کاشت ناخن یا تاتو نمی‌دهد، فقط کافی است چند هفته کنار کسی که این کار را بلد است بنشینی و دستش را نگاه کنی آن وقت می‌روی و برای خودت کار می‌کنی بدون این که اطلاعاتی از کاری که انجام می‌دهی، داشته باشی.

فکر می‌کنید چه طور می‌توان این مشکلات را برطرف کرد؟

به نظرم باید نگاه علمی و دقیق‌تری به این رشته داشته باشیم، دیگر آرایشگری تنها بند انداختن نیست. جزء‌به‌جزء آن با سلامت مردم ارتباط دارد، اما شیوه‌های آموزشی ما هنوز متعلق به سال‌ها قبل است، وقتی ما نمی‌توانیم از مجرای درست به افراد، آموزش‌های حرفه‌ای بدهیم آنها را به مجاری غیررسمی، آموزش ماهواره‌ای و... هدایت کرده‌ایم. باید ابتدا شرایط را تسهیل کنیم و سپس از همه آرایشگرها بخواهیم در هر شرایطی که هستند برای گرفتن جواز اقدام کنند. وقتی همه جواز گرفتند اقدام به ارزیابی عملکرد و رتبه‌بندی کنیم تا بتوانیم نظارت‌های درستی داشته باشیم.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


سمیه افشین‌فر - جام‌جم


نظر خوانندگان:*
لطفاً نظرات را فارسی وارد کنید
نام:*    پست الکترونیک:





کد بالا را وارد کنید(بزرگ و کوچکی حروف تاثیری ندارد):




 
اخبار مرتبط: