جام جم آنلاين
صفحه اصلی روزنامه درباره ما ارتباط با ما پیوندها راهنمای سایت بورسبورس آب و هواآب و هوا انتشاراتانتشارات اشتراکاشتراک آرشیوآرشیو
پنجشنبه 30 خرداد 1398 / 16 شوال 1440 / a 20 Jun 2019    آخرین به روز رسانی ساعت 08:20
عناوین کل اخبار
روزنامه
فرهنگ و سينما
اجتماعي
دفاع مقدس
اقتصادي
راديو و تلويزيون
سياسي
بين الملل
ورزشي
دانش
آموزش
حوادث
گردشگري
شهرستانها
تاريخ
گفتگو
سرگرمي
يادداشت
صوت وتصویر
عکس
کاریکاتور
RSS
نسخه موبایل جام جم
جستجوی پیشرفته
ضمائم
ویژه نامه ها
RSS FEED
فرهنگ و سينما
نسخه چاپی فرستادن با پست الکترونیک
شنبه 21 مرداد 1391 - ساعت 12:08
شماره خبر: 100819629655
گفت‌وگو با کارگردان فيلم بدون اجازه
مردم، بهترين منتقدان سينما هستند
جام جم آنلاين: مرتضی احمدی هرندی، «بدون اجازه»را اثر کاملی از جنس ملودرام می‌داند؛ فیلمی که برخی آسیب‌های اجتماعی را مدنظر دارد. در این فیلم ترکیبی از بازیگران قدیمی چون داریوش ارجمند، محمد کاسبی و نسرین مقانلو و بازیگران جوانی مثل مهدی پاکدل، یاسمینا محمدی‌باهر، باران زمانی و سولماز آقا مقامی بازی می‌کنند.

«بدون اجازه» فیلمی است که بی سر و صدا اکران شد و مخاطب عام با قصه ساده و سر راست آن ارتباط برقرار می‌کند. با کارگردان این فیلم درخصوص اولین ساخته‌اش در سینما به گفت‌وگو پرداخته‌ایم.

با توجه به این‌که بدون اجازه اولین کار سینمایی شماست، از نحوه ورودتان به سینما بگویید؟

از سال 66 در سیما مشغول به فعالیت هستم و فیلم‌ها و سریال‌های زیادی را کار کرده‌ام، اما در این مدت چند بار برای پروانه ساخت سینمایی اقدام کرده بودم. بخصوص حد فاصل سال‌های 76 تا 77 موفق نشدم فیلمم را بسازم، اما سرانجام سال 89 به صورت جدی تصمیم گرفتم وارد فیلمسازی بشوم و چند فیلمنامه را مطالعه کردم تا سرانجام فیلمنامه دلخواه خودم را برای کار پیدا کردم.

بدون اجازه چه ویژگی‌هایی داشت که برای اولین فیلمتان آن را انتخاب کردید؟

فیلمنامه کاملا موضوعی اجتماعی داشت و یک بخش از مشکلات جامعه را بخوبی نشان می‌داد. البته فیلمنامه بدون اجازه به نویسندگی علی حسینی نزدیک به دو سال در خانه ما داشت خاک می‌خورد که من در تمام این مدت موفق به خواندن آن نشده بودم. اما روزی حسینی با من تماس گرفت و در مورد این فیلمنامه صحبت کردیم و پس از خواندن آن از قصه بسیار خوشم آمد و تصمیم گرفتم برای اولین کار بلند سینمایی‌ام بدون اجازه را بسازم.

فیلمنامه اولیه با نسخه نهایی چقدر متفاوت است؟

بعد از این‌که فیلمنامه اولیه را خواندم دوبار به صورت کامل بازنویسی شد تا به نتیجه نهایی رسیدیم، البته در زمان فیلمبرداری هم تغییرات کوچکی در متن ایجاد کردیم. در نسخه اولیه فیلمنامه یک خط کلی از آسیب‌های اجتماعی را مد نظر داشتیم، اما در فیلمنامه نهایی مقداری موضوعات گسترده‌تر شد و شاید بتوان گفت بدون اجازه تعریف کاملی از ملودرام است.

چرا سراغ قصه‌ای با این ماجرا و چنین موضوعی رفتید؟

قصه فیلم در مورد شرایط سختی است که برای یک انسان به وجود می‌آید و بالطبع دچار محدودیت‌هایی هم می‌شود. در واقع خواستم این نکته را که در آرام‌ترین و بهترین لحظات ممکن است ناگهان زندگی ما دگرگون شود به تصویر بکشم و می‌خواستم این موضوع را با در نظر گرفتن همه جوانبش عرضه کنم تا مخاطب شرایط بغرنج یک شخصیت را شاهد باشد.

در ترکیب بازیگران بدون اجازه هم اگرچه بازیگران چهره‌ای حضور ندارند، اما بازیگران خوبی در فیلم حضور دارند. از ابتدا همین بازیگران را مد نظر داشتید؟

در مقطعی که پیش تولید فیلم در جریان بود با بسیاری از بازیگران چهره صحبت کردیم، اما اکثر آنها در پروژه‌های مختلفی مشغول بودند و حتی با یکی از بازیگران به توافق رسیدیم، اما متوجه شدم همزمان در پنج فیلم مشغول بازی است. به همین دلیل سراغ گزینه‌های دیگر رفتیم، اما در مجموع از ترکیب بازیگران کار بسیار راضی هستم و احساس می‌کنم حس و حال فیلمنامه را بخوبی به تماشاگر منتقل می‌کنند.

از زمان اکران فیلم‌تان رضایت دارید؟

احمدی هرندی: قصه فیلم در مورد شرایط سختی است که برای یک انسان به وجود می‌آید و بالطبع دچار محدودیت‌هایی هم می‌شود. در واقع خواستم این نکته را که در آرام‌ترین و بهترین لحظات ممکن است ناگهان زندگی ما دگرگون شود ​به تصویر بکشم

الان متأسفانه به طور کلی سینما بیمار است و حتی از فیلم‌های دیگری که نسبت به بقیه آثار در جامعه برجسته شده‌اند، استقبال ویژه‌ای که در خور یک گیشه ایده‌آل باشد، به عمل نمی‌آید. می‌توان گفت ما الان چراغ خاموش آمده‌ایم و هیچ کدام از برنامه‌های ما برای تبلیغات، جامه عمل نپوشید حتی برای تیزر تلویزیونی هم بارها رفت و آمد کردیم و واروژ کریم‌مسیحی چند‌ بار آن را تدوین کرد. به هر حال ظرف یک هفته به ما اطلاع دادند قرار است در چرخه اکران قرار بگیریم و این موضوع قدری فشار وارد می‌کرد. روی هم رفته و با در نظر گرفتن اکران‌های جشنواره‌ای فیلم، فکر می‌کنم بدون اجازه جای خود را میان مخاطبان باز کرده و لااقل از این‌که هزینه‌ای کرده، پشیمان نمی‌شوند. من درباره مخاطب عامی حرف می‌زنم که بدون قصد و غرض و تنها برای تماشای خود فیلم راهی سینما می‌شود. این برای فیلمساز خیلی خوشایند است که تماشاگر از وقت و پول صرف شده‌اش رضایت داشته باشد.

در این مدت که از اکران فیلم گذشته آیا با تماشاگران هم فیلم را دیده‌اید؟ واکنش آنها چه بوده است؟

من به دلیل این‌که درگیر کارهای پخش فیلم شده‌ام کمتر توانسته‌ام نفس به نفس مخاطب فیلم را در سالن سینما ببینم. اما خوشبختانه در صحبت‌هایی که با سینماداران داشته‌ام، همگی از فیلم راضی بودند و معتقدند وقتی مخاطب از سالن بیرون می‌آید راضی است و این خیلی برای من اهمیت دارد.

بتازگی خیلی از فیلم‌ها با مشکل اکران مواجه شده‌اند، ولی برای فیلم شما محدودیتی به وجود نیامد.

نه، خوشبختانه حوزه هنری مشکلی با اکران فیلم نداشته و این نکته مهمی است که بدون اجازه اولین فیلمی است که بعد از تحریم سینما آزادی در این سینما به اکران در آمده است. البته مدیر سینما آزادی نیز کاملا از اکران فیلم در این سینما راضی است.

بحث جدال کلامی شما با مسعود فراستی در برنامه هفت هم از نکات قابل توجه بود. اصلا چرا این درگیری لفظی ایجاد شد؟

من همان‌طور که در برنامه هفت هم گفتم خیلی خوشحال شدم که آقای فراستی از فیلم من انتقاد کرد. من اعتقاد دارم نقد آدابی دارد و نقد را برای رسیدن به کمال انجام می‌دهند که توهین و ناسزا جزو کمال‌یابی نیست.

احساس می‌کنم منتقد محترم برنامه هفت با همه فیلم‌ها به یک شکل رفتار می‌کند، یعنی همان نقدی که بر فیلم‌های فرهادی و کیارستمی دارد، به فیلم من هم دارد.

در نهایت به اعتقاد من بزرگ‌ترین و بهترین منتقدان یک فیلم، مردم هستند و آنها خستگی مرا از تنم بیرون کردند.

احسان هوشیارگر - جام‌جم


نظر خوانندگان:*
لطفاً نظرات را فارسی وارد کنید
نام:*    پست الکترونیک:





کد بالا را وارد کنید(بزرگ و کوچکی حروف تاثیری ندارد):




 
اخبار مرتبط: