جام جم آنلاين
صفحه اصلی روزنامه درباره ما ارتباط با ما پیوندها راهنمای سایت بورسبورس آب و هواآب و هوا انتشاراتانتشارات اشتراکاشتراک آرشیوآرشیو
جمعه 30 فروردين 1398 / 13 شعبان 1440 / a 19 Apr 2019    آخرین به روز رسانی ساعت 08:20
عناوین کل اخبار
روزنامه
فرهنگ و سينما
اجتماعي
دفاع مقدس
اقتصادي
راديو و تلويزيون
سياسي
بين الملل
ورزشي
دانش
آموزش
حوادث
گردشگري
شهرستانها
تاريخ
گفتگو
سرگرمي
يادداشت
صوت وتصویر
عکس
کاریکاتور
RSS
نسخه موبایل جام جم
جستجوی پیشرفته
ضمائم
ویژه نامه ها
RSS FEED
ورزشي
نسخه چاپی فرستادن با پست الکترونیک
پنجشنبه 29 فروردين 1387 - ساعت 10:14
شماره خبر: 100936098243
منصور زادون: کاش از من تست دوپينگ مي‌گرفتند
گائيچ واليبال ايران را متحول خواهد کرد
جام جم آنلاين: یکی از سه تفنگدار والیبال ما در سال 86 بود. اشکان درخشان کاپیتان تیم نوجوانان، پیمان اکبری سرگروه تیم بزرگسالان و منصور زادون کاپیتان تیم جوانان در واقع مثلثی بودند که والیبال‌بازان ایرانی را در رده‌های سنی مختلف در عرصه‌های قاره‌ای و فراقاره‌ای هدایت کردند.
اگرچه در این میان، تیم نوجوانان به عنوان قهرمانی جهان دست یافت، اما بهترین بازی‌ها را تیم جوانان ایران در پیکارهای جهانی مراکش انجام داد که بدون تکیه بر شانس و اقبال، تنها با ارائه والیبالی مدرن مبتنی بر حمیت ایرانی، تیم‌های افسانه‌ای قاره اروپا، یعنی بلغارستان و ایتالیا را شکست داد و نخستین نشان برنز ایران در رده سنی زیر 21 سال دنیا را برای ورزش کشورمان به ارمغان آورد.

سرگروه و مرد اول این تیم  منصور زادون بود؛ بلند بالایی با 202 سانتی‌متر قد، اندام رشید و کشیده که شکل و شمایل یک والیبالیست حرفه‌ای را دارد. قد بلند، پرش بلند و دست‌های بلند از او چهره‌ای متمایز ساخته است. مادر منصور اهل کشور چک و پدرش ایرانی است. او برای تیم ملی بزرگسالان هم انتخاب شد، اما از همراهی تیم برای شرکت در اردوگاه بین‌المللی شهر ایسکرای روسیه سر باز زد.

دلیل این انصراف چه بود؟ همین پرسش انگیزه و بهانه‌ای شد تا با وی گفتگو کنیم.

همه برای رسیدن به تیم ملی سر و دست می‌شکنند، اما شما خیلی راحت از همراهی تیم پوزش خواستید. چرا؟

از ناحیه کمر آسیب دیده‌ام. سه چهار سال بود که به دلیل حضور در اردوهای متوالی نوجوانان، جوانان و بزرگسالان فرصت پیدا نکرده بودم این مصدومیت را مداوا کنم. فکر کردم به جای تحمل این همه درد و رنج بهتر است قدری به سلامت خودم بیندیشم، چون ممکن است در آینده مشکلات حادتری برایم به وجود آورد.

جایت درتیم ملی خالی نیست؟

تیم ملی در قطر پاسور، بازیکنان خوبی دارد. محسن عندلیب در لیگ برتر 86 عالی بود.

86 سال خوبی برای والیبال ایران بود؟

بله. نتایج بزرگ و تاریخی در این ورزش رقم خورد. در نوجوانان قهرمان دنیا شدیم و در جوانان به مدال برنز دست یافتیم؛ خبرهای خوشایندی که موج والیبال دوستی را در جامعه ایران پراکنده است. باید از هم‌اکنون به فکر تداوم این موفقیت‌ها باشیم وگرنه باز هم عقب می‌‌مانیم.

به نظر شما امکان تکرار این موفقیت‌ها وجود دارد؟

همه چیز خردادماه مشخص خواهد شد، آنجایی که مسابقه‌های انتخابی المپیک برگزار می‌شود و اگر تیم ملی بتواند جواز حضور در المپیک پکن را به دست آورد، نشان می‌دهد که به فکر تداوم بوده‌ایم وگرنه باید در برنامه‌های خود تجدیدنظر کنیم. یکی از این برنامه‌ها، برنامه‌ریزی لیگ برتر است، پارسال انصافا مسابقه‌های خوبی انجام شد و جوانان در دل تیم‌ها، خودشان را نشان دادند.

بهترین خاطره شما در والیبال چیست؟

با وجود جوانی، خاطرات و صحنه‌های زیادی برایم رقم خورده است، وقتی عنوان سوم جوانان جهان را در کازابلانکای مراکش به دست آوردیم، احساس کردم خوشحال‌ترین جوانان دنیا هستیم. ما یک جمع همدل بودیم و همدلی ما تحسین جهانیان را برانگیخته بود.

شما در سال 86 جزو 6 بازیکن برتر جوانان آسیا  اقیانوسیه انتخاب شده بودید؟

من، پوریا فتح‌اللهی و محمد موسوی عراقی جوایز انفرادی مسابقه‌ها را به خود اختصاص دادیم؛ اما این موفقیت‌ها متعلق به همه تیم‌ بود و از نگاه من برنز جوانان جهان از این درخشش‌های فردی باارزش‌تر بود.

درباره گائیچ، سرمربی تیم ملی چه نظری دارید؟

وی یک مربی دانا و بزرگ است که نقشه‌ها و برنامه‌های مهمی در سر دارد. اگر فرصت یابد والیبال ما را متحول خواهد کرد.

گویا قصد دارید به یک تیم اروپایی بپیوندید؟

قرار بود سال گذشته بروم، اما به خاطر تیم ملی نرفتم. اگر خدا بخواهد خرداد ماه به کشور چک خواهم رفت تا در یکی از تیم‌های سوپرلیگی پراگ بازی کنم، خانواده مادری من مشغول رایزنی و مذاکره هستند. شاید به آنجا بروم.
ممکن است زمینه پیشرفت در آنجا بیشتر باشد؛ اما در هر صورت همیشه در خدمت تیم ملی کشورم خواهم بود.

شما از لیگ والیبال ایران تعریف کردید. آی