روزنامه جام جم
صفحه اصلی روزنامه درباره ما ارتباط با ما پیوندها راهنمای سایت بورسبورس آب و هواآب و هوا انتشاراتانتشارات اشتراکاشتراک آرشیو روزنامهآرشیو روزنامه
دوشنبه 02 ارديبهشت 1398 / 16 شعبان 1440 / a 22 Apr 2019
صفحه اول روزنامه
سياسي
راديو و تلويزيون
اقتصاد
فرهنگي
جامعه
ورزش
دانش
جهان
حوادث
ايران زمين
گفتگو
سلامت
انديشه
صفحه آخر
جستجوی پیشرفته
ضمائم
ویژه نامه ها
چمدان
نسخه چاپی فرستادن با پست الکترونیک
سه شنبه 25 بهمن 1390 - ساعت 19:00
شماره خبر: 100804120018
پناهگاه حيات وحش انگوران
پناهگاه حیات وحش انگوران از بکرترین مناطق طبیعت ایران و قدیمی‌ترین مناطق حفاظت شده کشور است که در مرز 3 استان زنجان، آذربایجان غربی و کردستان قرار گرفته و به پناهگاهی برای گروهی از نادرترین جانوران ایران تبدیل شده است. انگوران، منطقه‌ای کوهستانی است و بلندترین کوه‌های استان زنجان در این منطقه قرار گرفته‌ است، به همین دلیل زمستان‌هایی سرد و تابستان‌هایی خنک دارد و از نظر تقسیمات کشوری در شهرستان ماه‌‌نشان در بخش غربی استان زنجان قرار دارد.‌در همسایگی پناهگاه حیات وحش انگوران 2 جاذبه گردشگری دیگر هم قرار گرفته‌اند؛ یکی صنعتی و دیگری تاریخی.

 یکی معدن سرب و روی انگوران که بزرگ‌ترین معدن در نوع خود در خاورمیانه است و دیگری بقایای شهر تاریخی تخت سلیمان که در فاصله حدود ۵۰ کیلومتری این منطقه قرار گرفته ‌است. تخت سلیمان در دوره ساسانی جایگاهی مشابه تخت جمشید در دوره هخامنشی دارد و باستان‌شناسان سکه‌ها و آثار باستانی از دوره هخامنشی تا ایلخانی را در آن کشف کرده‌اند. برای سفر به تخت سلیمان باید جاده زنجان به تکاب را پس از عبور از روستای دندی حدود 50 کیلومتر دیگر به سوی تکاب ادامه دهید تا به این قلعه باستانی برسید که در کنار یک دریاچه طبیعی عمیق قرار گرفته است.

مساحت کل منطقه انگوران حدود ۱۲۵ هزار هکتار است که نزدیک به ۳۰ هزار هکتار آن پناهگاه حیات وحش و بقیه به عنوان منطقه حفاظت شده تعیین شده است. حفاظت از این منطقه از سال ۱۳۴۹ آغاز شده و در واقع انگوران یکی از قدیمی‌ترین مناطق حفاظت‌شده کشور محسوب می‌شود.

در انگوران جمع درندگان بومی ایران جمع است و اکثر گوشتخواران بزرگ بومی ایران در این منطقه زندگی می‌کنند. خرس قهوه‌ای، پلنگ ایرانی، گرگ خاکستری، کفتار راه‌راه، گربه جنگلی، شغال، گورکن و روباه قرمز و همین‌طور سیاهگوش اورآسیایی و سمور جنگلی که از حیوانات بسیار کمیاب ایران هستند، همگی در این منطقه دیده شده‌اند.

تنوع و تعداد بالای گوشتخواران بزرگ‌ جثه، نشانه‌ای ساده برای تشخیص سلامتی و باروری طبیعت یک منطقه است. چنین حیواناتی فقط در مناطقی زندگی می‌کنند که تعداد زیادی از حیوانات علفخوار را در خود داشته باشد و وجود تعداد بالای حیوانات علفخوار هم خود به معنی پوشش گیاهی پربار است و پوشش گیاهی مناسب هم فقط در جایی ایجاد می‌شود که از نعمت آب فراوان و آفتاب کافی و خاک بارور برخوردار باشد.

مهم‌ترین حیوانات علفخواری که می‌توان در این منطقه آنها را مشاهده کرد؛ قوچ و میش یا همان گوسفند وحشی، کل و بز یا همان بز کوهی، آهو و گراز هستند. بخصوص قوچ و میش ارمنی جمعیت خوبی در این منطقه دارد.

مسافران انگوران اگر به میوه‌های وحشی علاقه داشته باشند، درختان و درختچه‌های گردو، بادام وحشی، زرشک، تمشک، پسته وحشی و سنجد را در این منطقه می‌یابند. انگوران از نظر تنوع گیاهی وضعیت مناسبی دارد و حدود 200 نوع گیاه در آن مشاهده شده ‌است. از معروف‌ترین گیاهان دارویی و گل‌های این منطقه بومادران، چوبک، باریجه، گون، کلاه ‌‌میر حسن، آویشن، کاسنی، فرفیون، شقـایـق، خلر‌‌ وحشی، مرغ، تاتوره، پونه، درمنه، جو وحشی، علف پشمکی، کاکوتی، شیر خشت، مرزه ‌‌وحشی، کنگر، شکر تیغال، گل گاو زبان، شنگ، سریش و گل حسرت را می‌توان نام برد.

تنوع پرندگان هم در این منطقه چشمگیر است. در تحقیقی که بین سال‌های ۸۰ تا ۸۲ در انگوران انجام شد ۱۰۰ گونه مختلف از پرندگان در این منطقه مشاهده شد که ۱۶ گونه از آنها از پرندگان در معرض خطر انقراض هستند و یکی از آنها یعنی پرنده کوچکی به نام مگس‌ گیر قهوه‌ای برای اولین بار در خاورمیانه مشاهده شد. پرندگان شکاری مثل انواع عقاب و شاهین کرکس و قوش در کنار پرندگان آبزی همچون انواع مرغابی، پلیکان، فلامینگو، قو، درنا، خوتکا، باکلان، لک لک، آنقوت، چنگر، بوتیمار و حواصیل و پرندگان دیگری مانند انواع کبک، باقرقره، دارکوب، کوکر، فاخته، تیهو، سبزه قبا، چکاوک، بلدرچین، و قمری از مهم‌ترین پرندگان بومی این منطقه هستند.

رودخانه‌های قزل‌اوزن و انگوران چای از این منطقه می‌گذرند. قزل اوزن از رودهای پرآب کشور است و زیستگاهی برای ده‌ها نوع پرنده آبزی، 7 نوع دوزیست، لاک‌پشت، مار آبی، سمور آبی و 8 نوع ماهی است. 8 گونه ماهی این رودخانه هم کپور، سس، سیاه کولی، زرد پر (سرخ پر)، سیم، اشپله و ماشگ ماهی نام دارند و صید آنها در فصل مخصوص شکار با مجوز انجام می‌شود. در قزل‌اوزن و سفیدرود یکی از حیوانات کمیاب ایران یعنی سمور آبی هم زندگی می‌کند. سمور آبی حیوانی گوشتخوار است و برخی آن را با سگ آبی اشتباه می‌گیرند در حالی که سگ آبی اصلا در ایران وجود ندارد.

محسن کاظم‌پور


نظر خوانندگان:
لطفاً نظرات را فارسی وارد کنید
نام:    پست الکترونیک: