روزنامه جام جم
صفحه اصلی روزنامه درباره ما ارتباط با ما پیوندها راهنمای سایت بورسبورس آب و هواآب و هوا انتشاراتانتشارات اشتراکاشتراک آرشیو روزنامهآرشیو روزنامه
شنبه 06 خرداد 1396 / 01 رمضان 1438 / a 27 May 2017
صفحه اول روزنامه
سياسي
راديو و تلويزيون
اقتصاد
فرهنگي
جامعه
ورزش
دانش
جهان
حوادث
ايران زمين
گفتگو
سلامت
انديشه
صفحه آخر
جستجوی پیشرفته
ضمائم
ویژه نامه ها
ويژه نامه نوروز 91
نسخه چاپی فرستادن با پست الکترونیک
شنبه 27 اسفند 1390 - ساعت 16:37
شماره خبر: 100806528963
آنها که در سيبل قرار گرفتند
در این جهان پهناور هر روز حوادث ریز و درشتی اتفاق می‌افتد که گاه در آنها یک یا دو چهره برجسته نقش خاص و فوق‌العاده‌ای را بازی می‌کنند. این مساله وقتی سر از جهان سیاست درمی‌آورد کمی پیچیده‌تر و حساس‌تر و البته خبرسازتر می‌شود. در واقع گویی در هزارتوی تحولات سیاسی گاه شخص یا اشخاصی در سیبل قرار می‌گیرند و آن وقت است که تا مدت‌ها خوراک رسانه‌ها تهیه شده است. آنچه را می‌خوانید مروری است بر همین حوادث و با تکیه بر همان چهره‌های مطرح و خبرساز. اشخاصی مانند بن‌لادن، برلوسکنی، سارکوزی، ولادیمیر پوتین و... که هریک ماجراهای خاص خودشان را داشته و دارند. گاه از دریچه همین شخصیت‌هاست که می‌توان گوشه‌های بکری از تحولات سیاسی جهان را به تماشا نشست.

آخرین دسته گل کارلا برای نیکولا

نیکولا سارکوزی، رئیس‌جمهور فرانسه معرف حضور همگان است. او که رقابت سختی را در انتخابات آینده ریاست جمهوری پیش‌رو دارد و محبوبیت او طبق نظرسنجی‌ها در حال کاهش است، این روزها با افشاگری‌های متعددی نیز مواجه ‌شده که هر یک مانند پتکی بر سرش خراب می‌شود. یکی از اینها دسته گلی است که همسر مانکن او کارلا برونی به آب داد. داستان از این قرار است برونی که به عنوان سفیر کشورش در مبارزه با بیماری ایدز، سل و مالاریا درکشورهای آفریقایی فعالیت می‌کند، متهم است که بیش از 2 میلیون دلار از پول و درآمدهای به دست آمده از برنامه‌های تبلیغاتی‌اش را به حساب بانکی یکی از دوستانش واریز می‌کرده است. هنوز روشن نیست برونی قصد دارد این پول را خرج تبلیغات آینده شوهرش کند یا می‌خواهد برای بچه تازه به دنیا آمده‌اش هزینه کند.

در یک مورد دیگر یک مقام بلندپایه پیشین وزارت دفاع فرانسه افشا کرد نام نیکلا سارکوزی در ارتباط با پرونده قضایی فروش زیردریایی و تجهیزات نظامی در سال 1994 به پاکستان مطرح شده است. آن زمان سارکوزی وزیر دارایی بوده است. همچنین یادمان نرفته که سال گذشته دعوای لفظی عجیبی بین رجب طیب اردوغان نخست‌وزیر ترکیه و نیکولا سارکوزی رئیس‌جمهور فرانسه رخ داد و هنگامی که فرانسه نسل‌کشی ارامنه توسط ترکیه در سال 1915 را محکوم کرد و هر دو کشور سفرای خود را فراخواندند،‌ اردوغان در یک سخنرانی آتشین به سارکوزی گفت: برو تاریخ را بخوان! چون پدرت در همان زمان داشته در الجزایر نسل‌کشی می‌کرده است. پدر سارکوزی هم در جواب گفت: بالله من در سال‌های دهه ‌1940 میلادی هرگز به عنوان لژیون فرانسه در الجزایر حضور نداشته‌ام!

رئیس‌جمهوری که می‌خواست سرطان بگیرد

23 اکتبر (یکم آبان) کریستینا فرناندز دی کرچنر، معروف به زن شیک‌پوش و مبارز آرژانتین، بار دیگر آرای صندوق‌های انتخابات ریاست جمهوری این کشور را به سوی خود سرازیر کرد و برای یک دوره 4 ‌ساله دیگر، سکان هدایت این کشور آمریکای جنوبی را به دست گرفت. «نستور کرچنر»، رئیس‌جمهور سابق این کشور که همسر «کریستینا» بود، در 60 سالگی بر اثر سکته قلبی درگذشت و شوک بزرگی به وی و جامعه وارد کرد. کریستینا می‌گوید هدفش یافتن راهی بین سوسیالیسم و کاپیتالیسم است و از این رو به فقرا توجه ویژه‌ای داشته و از زمان ریاست جمهوری خود یارانه پرداختی به اقشار کم‌درآمد را به میزان 2 برابر افزایش داد.

کریستینا یکی از 10 زن نخست‌ تاثیرگذار در بین رهبران سیاسی جهان قرار دارد. سال گذشته ناگهان شایع شد که این زن سیاستمدار سرطان تیروئید دارد و به همین خاطر خود را برای عمل جراحی آماده کرد و رفت تا کشور را به مدت 20 روز به معاونش واگذار کرده و روی تخت بیمارستان دراز بکشد، اما در خبرهای بعدی گفته شد خوشبختانه او سرطان ندارد و پزشکان بعد از خارج کردن غده تیروئیدش متوجه این مساله شده‌اند. علاقه‌مندان به کریستینا که در آرژانتین به مادر فقرا موسوم است در طول درمانش با در دست گرفتن عکس‌های او در بیرون محوطه بیمارستانی که تحت درمان قرار داشت تجمع کردند و منتظر شنیدن این خبر مسرت‌بخش بودند.

مساله سرطان داشتن یا نداشتن کرچنر همزمان شده بود با سرطان هوگو چاوز رئیس‌جمهور ونزوئلا و شیمی‌درمانی او که در کوبا انجام شد. در همین اثنا بود که چاوز گفت آمریکا طی توطئه‌ای روسای جمهور آمریکای لاتین را به سرطان مبتلا می‌کند! پیشتر نیز دیلما روسف نخستین رئیس‌جمهور برزیل به سرطان مبتلا شده بود.

مردی که خوراک کوسه‌ها شد

اسامه بن لادن، مرد شماره یک القاعده و شاهزاده سعودی که ناگهان دل به صحرا زد و سر از کوه‌های افغانستان درآورد و باز ناگهان خود را فرمانده تروریست‌های بنیادگرایی دید که از شرق تا غرب عالم دست به عملیات تروریستی زده و هر از گاهی جایی را منفجر می‌کردند، امسال در یک عملیات غافلگیرکننده کشته شد.

آن شب اسامه شاید مثل همیشه در خانه‌ای در ابیت‌آباد و بغل گوش سازمان‌های اطلاعات پاکستان، داشت تلویزیون نگاه می‌کرد که کماندوهای آمریکایی از زمین و آسمان فرود آمدند و حتی برای دفاع از خود نیز به او مجالی ندادند. آمریکایی‌ها پیش از این یک بار دیگر نیز اسامه را در کوه‌های تورابورا به چنگ انداخته بودند، اما او توانسته بود با زرنگی تمام خودش را نجات دهد.

کشتن بن لادن و به دریا انداختن جسدش که بلافاصله صورت گرفت، برخلاف تمام قوانین و عرف بین‌المللی بود و بیشتر به یک راهزنی و قتل به شیوه فیلم‌های ضد جاسوسی شباهت داشت.

این اقدام ضمن واکنش‌های متعددی که در پی داشت خشم پاکستان را هم به خاطر نقض حاکمیت این کشور برانگیخت و از آن زمان تاکنون روابط این کشور با آمریکا شکر آب است. بن لادن متهم به انجام چند عملیات تروریستی معروف در سطح جهان از جمله 11 سپتامبر بود که سال 2001 اتفاق افتاد و کلی جهان را متحیر کرد. آمریکایی‌ها گفتند جسد بن ‌لادن را به این خاطر به دریا انداخته‌اند تا خوراک کوسه‌ها شود و کسان دیگری نتوانند از او الهام بگیرند.

با این حال شبکه القاعده پس از مدتی کوتاه ایمن‌ الظواهری مرد شماره 2 این گروه را به جانشینی اسامه انتخاب کرد تا نشان دهد که این شبکه هنوز از نفس نیفتاده است. الظواهری هم اعلام کرد تا قیام قیامت به مبارزه خود علیه آمریکا و بخصوص آمریکا ادامه خواهد داد! کارشناسان می‌گویند همین که هنوز القاعده نتوانسته است انتقام بن‌ لادن را بگیرد، نشان می‌دهد که این شبکه بشدت تضعیف شده است.

پوتینی برای روسیه

فکر نمی‌کنم در این دنیا کسی تردید داشته باشد که اگر تمام روسیه را بگردی نمی‌توانی سیاستمداری مانند ولادیمیر پوتین پیدا کنی. پوتینی که گویی کاملا در سایز و اندازه روسیه معاصر دوخته شده است و می‌رود تا به سیاستمداری برای تمام فصول روسیه تبدیل شود. او که تاکنون 2 دوره ریاست جمهوری و یک دوره نخست‌وزیری را تجربه کرده است می‌خواهد کاری کند که 2 دوره دیگر یعنی تا سال 2024 (دقیقا 12 سال دیگر) رئیس‌جمهور بوده و همچنان حرف اول و آخر را در روسیه بزند. مردی همه‌فن‌حریف که از کشتی و کاراته تا اسب‌سواری، ماهیگیری، سیاستمداری، آشپزی، ورزش و... را می‌داند و از هر فوت و فنی چند فقره در آستین مبارک دارد.

این سیاستمدار 59 ساله و مامور کارکشته سابق کاگ‌ب که 5 سالش را در آلمان سپری کرده، زمستان گذشته خود را به عنوان نامزد حزب «روسیه متحد» برای انتخابات ریاست‌جمهوری این کشور در ماه مارس 2012 معرفی کرد. همه می‌گویند در صورتی که پوتین بتواند برنده این انتخابات شود او قدرت را در روسیه تا سال 2024 در دست خواهد داشت و به این ترتیب می‌تواند ادعا کند که «پرسابقه‌ترین رهبر» بلامنازع روسیه بوده است.

البته نتایج انتخابات پارلمانی سال گذشته نشان داد که حزب روسیه متحد با 1‌/‌50 درصد آرا توانسته است پیروز شکننده‌ای را به دست آورد. این میزان به نسبت گذشته (سال 2007) که ۶۴ درصد بود کاهش چشمگیری را نشان می‌داد. به‌دنبال اعلام همین نتایج بود که برخی از سیاستمداران روسی مساله «تقلب در انتخابات» را مطرح کردند و آمریکایی‌ها و اتحادیه اروپا نیز نسبت به نحوه برگزاری انتخابات روسیه ابراز تردید کردند.

درپی این ماجرا موجی از تظاهرات و اعتراضات شبیه آنچه در کشورهای عربی در جریان است در مسکو و برخی دیگر از شهرهای روسیه به راه افتاد و برخی پیش‌بینی کردند که ممکن است این اعتراضات دامن گستر شود، اما مقامات روسی و در راس آنها پوتین در مقابله با این موج ابتدا دست‌های خارجی را به دخالت در آشوب‌های روسیه متهم کردند و سپس با مدیریت بحران و بدون این ‌که کسی در جریان آنها کشته شود موفق شدند اوضاع را دوباره آرام کنند. این نکته نشان داد که در روسیه محال است بتوان پوتینی چون او پیدا کرد!

وقتی یک مرد بد می‌آورد

سال گذشته برای دومینیک استراوس کان رئیس پیشین صندوق بین‌المللی پول سال بدبیاری بود. او که به آمریکا سفر کرده بود، ناگهان در حالی که سوار بر یک هواپیما قصد داشت به فرانسه بازگردد، در فرودگاه بازداشت و با دستبند به زندان منتقل شد. بلافاصله رسانه‌ها افشا کردند که استراوس‌ کان، رئیس صندوق بین‌المللی پول و رقیب اصلی «نیکولا سارکوزی» در انتخابات ریاست جمهوری سال 2012 فرانسه، به جرم تجاوز جنسی، در فرودگاه «جان اف کندی» نیویورک دستگیر و به بازداشتگاه منتقل شده است. این کاندیدای جناح چپ فرانسه متهم شده بود که به یک زن نظافتچی در هتل «سافیتل» در نزدیکی میدان «تایمز» نیویورک تجاوز کرده است.

بعدها در جریان دادگاه معلوم شد که جناب استراوس کان با تعداد دیگری از زنان نیز تقریبا همین رفتار را داشته است. در یک مورد دیگر تریستان بانون که دوست میل ـ دختر آقای استراوس کان بود ـ درجریان دادگاه، آقای کان را متهم کرد که 8 سال پیش و هنگام یک مصاحبه اختصاصی، اقدام به تجاوز جنسی او کرده است. همچنین آن منصوره، مادر ایرانی تبار همین خانم تریستان نیز که یک سیاستمدار سوسیالیست است در بازجویی پلیس گفت که آقای استراوس کان با خود او هم در سال 2000 یک رابطه جنسی خشن داشته است. میشل روکار، نخست‌وزیر اسبق فرانسه در اظهاراتی گفته بود استراوس کان آشکارا یک بیمار روانی است و نسبت به زنان حساسیت عجیبی دارد. با این حال وکلای استراوس کان از همان ابتدا بر بی‌گناهی او تاکید داشتند و می‌دانستند اگر این پرونده باز بماند می‌تواند سر از ناکجاآباد درآورد. به هر حال با تلاش آنها سرانجام یک قاضی در ناحیه منهتن شهر نیویورک آمریکا تمام اتهام‌های مطرح شده علیه دومینیک استراوس کان، ازجمله تعرض جنسی به خدمتکار یک هتل را لغو کرد. این حکم پس از آن صادر شد که دادستان درباره صحت اتهامات شاکی ابراز تردید کرد و در جریان دادرسی صداقت «نفیساتو دیالو» خدمتکار هتل سافیتل زیرسوال رفت.

به هر حال استراوس کان در نهایت بدون وثیقه آزاد شد و به فرانسه بازگشت، اما این ماجرا آنقدر او را از تک و تا انداخت که دیگر هوس شرکت در انتخابات ریاست جمهوری و رقابت با نیکلا سارکوزی را از سر به در کرد. برخی همین مساله را بهانه‌ای می‌دانند و احتمال می‌دهند که سارکوزی از پشت پرده در ماجرای رسوایی استراوس کان دست داشته است؛ موضوعی که رئیس‌جمهور فرانسه هرگز حاضر به تایید یا رد آن نشد.

خیاط در کوزه

می‌گویند خیاطی بود که در مرو دکانی داشت. دکان خیاط نزدیک قبرستان بود و بر در مغازه‌اش کوزه‌ای آویخته بود. هرکس می‌مرد، خیاط ریگی در آن کوزه می‌انداخت. گذشت تا این‌که سرانجام یک روز خیاط مرد. وقتی جستجو کردند مردی در جواب گفت: خیاط هم در کوزه افتاد!

این ضرب‌المثل شیرین فارسی دقیقا وصف حال «روپرت مرداک» غول رسانه‌ای آمریکا و حامی صهیونیست‌هاست که سال گذشته طبل رسوایی‌اش را همه جا در رسانه‌ها جار زدند و سرانجام او مجبور شد برای حفظ باقیمانده آبروی خود در هفتم ژوئیه پرفروش‌ترین روزنامه انگلیس یعنی «اخبار جهان» (News Of The World) را پس از 168 سال فعالیت از ادامه کار بازدارد. این اتفاق پس از آن روی داد که معلوم شد کارکنان این روزنامه در جریان کار خود اقدام به شنود غیرقانونی تلفن بسیاری از مردم از جمله سیاستمداران، ورزشکاران، هنرمندان، شهروندان عادی و حتی اعضای خانواده خاندان سلطنتی انگلیس می‌کردند.

روپرت مرداک (Rupert Murdoch) میلیاردر استرالیایی ‌الاصل سال 1931 در ملبورن استرالیا به دنیا آمد و به واسطه این‌که پدرش صاحب یک روزنامه محلی در این شهر بود از همان ابتدا وارد این عرصه شد. بعدها بر اثر فراست و سیاست توانست صاحب چند شبکه تلویزیونی و روزنامه و مجله شود که روزنامه تایمز و نشریه ساندی تایمز و سان و گروه رسانه‌ای میرور، شبکه تلویزیونی اسکای نیوز و چندین شرکت‌های ماهواره‌ای و کابلی دیگر فقط بخش کوچکی از دارایی‌های رسانه‌ای او بود.

فعالیت‌های رسانه‌ای مرداک فقط به اروپا و آمریکا محدود نشد و وی سال 1993 استار تی‌وی را که شرکتی هنگ‌کنگی و تحت تملک ریچارد لی بود، با پرداخت یک میلیارد دلار خرید و اندکی بعد دفاتری برای آن در سراسر آسیا تأسیس کرد. وی اواخر دهه 2000 اقدام به راه‌اندازی شبکه تلویزیونی فارسی وان و پس از آن زمزمه کرد که زیر نظر نیوز کورپوریشین اداره می‌شود. دارایی‌های رسمی وی حدود 6/5 میلیارد دلار برآورد شده و از این نظر نیز در رده یکصد و هفدهم ثروتمندترین افراد جهان قرار دارد.

اختاپوسی به نام برلوسکنی

12 نوامبر (15 آبان) گذشته سرانجام «سیلویو برلوسکنی» سیاستمدار فاسد و ثروتمند ایتالیایی پس از موافقت سنا و پارلمان این کشور با طرح ریاضت اقتصادی اتحادیه اروپا، از سمت نخست‌وزیری خود کناره‌گیری کرده و استعفایش را تقدیم «جورجو ناپولیتانو»، رئیس‌جمهوری این کشور کرد. یک روز بعد، «ناپولیتانو» با قبول استعفای برلوسکنی، ماریو مونتی، کمیسر سابق ایتالیا در اتحادیه اروپا را به عنوان نخست‌وزیر جدید، مسوول تشکیل دولت کرد. برلوسکنی در جریان بحران عمیق بدهی‌های ایتالیا که ثبات مالی و اقتصادی حوزه یورو را تهدید می‌کند، حمایت اکثریت نمایندگان پارلمان این کشور را از دست داد.

برلوسکنی که چند دوره نخست‌وزیری ایتالیا را تجربه کرده بود به رسوایی‌های اخلاقی و فساد مالی شهرت داشت. یک بار روزنامه گاردین در گزارشی به ارائه جدول زمانی رسوایی‌های سیلویو برلوسکنی، نخست‌وزیر ایتالیا پرداخت که شامل مسائل اخلاقی و حقوقی از پرونده‌های قضایی گرفته تا مهمانی‌های «بونگا بونگا» می‌شد. سال 2007 مجله «اوگی» مقاله‌ای تحت عنوان «حرمسرای برلوسکنی» به همراه عکس‌هایی از وی در کنار زنان جوان در ویلایش منتشر کرد. سال 2008 ورونیکا لاریو، همسر برلوسکنی اعلام کرد وی را ترک کرده، زیرا او با افراد زیر 18 سال رابطه نامشروع داشته است. سال 2010 تحقیقات درخصوص مهمانی‌های «بونگا بونگا» برلوسکنی و رابطه نامشروع او با یک دختر نوجوان مراکشی به نام کریمه المحروق منتشر شد. برلوسکنی که مالک باشگاه میلان و ثروتمندترین ایتالیایی به حساب می‌آید نه‌تنها از این رسوایی‌ها شرمی نداشت، بلکه با گستاخی تمام به زنان توصیه می‌کرد: «به دنبال مردان پولداری مثل او باشند»!

برخی از ناظران معتقدند برلوسکنی به لحاظ سیاسی پدیده‌ای خاص در کشور ایتالیاست، به گونه‌ای که مردم این کشور به او نگاهی دوگانه دارند. یعنی درعین حال که او را منشا فساد و تباهی کشورشان می‌دانند در عین حال به دلیل ثروت اقتصادی و قدرت رسانه‌ای‌اش معتقدند تنها اوست که می‌تواند ایتالیا را از این وضعیت نجات دهد. به همین دلیل حتی احتمال نخست‌وزیری مجدد او را مطرح می‌کنند.


نظر خوانندگان:
لطفاً نظرات را فارسی وارد کنید
نام:    پست الکترونیک: