روزنامه جام جم
صفحه اصلی روزنامه درباره ما ارتباط با ما پیوندها راهنمای سایت بورسبورس آب و هواآب و هوا انتشاراتانتشارات اشتراکاشتراک آرشیو روزنامهآرشیو روزنامه
چهارشنبه 04 مرداد 1396 / 02 ذی القعدة 1438 / a 26 Jul 2017
صفحه اول روزنامه
سياسي
راديو و تلويزيون
اقتصاد
فرهنگي
جامعه
ورزش
دانش
جهان
حوادث
ايران زمين
گفتگو
سلامت
انديشه
صفحه آخر
جستجوی پیشرفته
ضمائم
ویژه نامه ها
ويژه نامه نوروز 91
نسخه چاپی فرستادن با پست الکترونیک
شنبه 27 اسفند 1390 - ساعت 16:38
شماره خبر: 100806533199
پيش‌بيني جهان در سال آينده
جهان در سال آینده چگونه خواهد بود؟ چگونه می‌توان آن را پیش‌بینی کرد؟ چه کسی دانش یا جرات یا به تعبیری ساده‌اندیشی این کار را دارد که فرداها را پیش‌بینی کند؟ البته در این میان هستند رمالان و جادوگران یا به زبانی محترم‌تر پیشگویانی که دست به چنین کارهایی می‌زنند و چیزهایی نیز می‌گویند. چیزهایی که ممکن است راست درآید یا دروغ. مثل همین ماجرای سال 2012 که فیلم آن راهم ساختند و هرکس که آن فیلم را دید دیگر تردیدی نداشت که بزودی آخرالزمان خواهد شد و در این سال دیگر کار جهان تمام است.

لیکن ما نه رمال و جادوگریم و نه نوستراداموس کبیر! فقط یک روزنامه‌نگاریم و روزنامه‌نگاران هرچند گاهی از حوادث پشت‌پرده هم خبر دارند، اما سروکار آنها صرفا با حوادثی است که روی صحنه اتفاق می‌افتد. یعنی همه رخدادهایی که اتفاقا جلوی چشم میلیون‌ها انسان به‌وقوع می‌پیوندد، اما کمتر کسی در بحر آنها فرو می‌رود. تنها زیرکی و زرنگی‌شان این است که سعی می‌کنند با کنار هم گذاشتن همین حوادث روی صحنه به عمق آنها فرورفته و از علل و عوامل پشت‌پرده نیز باخبر شوند و در پرتو چنین نگرشی گذشته و آینده را تا حدودی تحلیل کنند. از همین رو ـ بدون داشتن هیچ‌‌‌‌گونه ادعایی در پیشگویی و خیالبافی ـ اگر بخواهیم با نگاهی واقع‌نگر به‌آنچه قرار است طی سال پیش رو درجهان اتفاق افتد باید چند خطی را براین سبک و سیاق نگاشت.

روسیه، انتخابات حساس

در مجموع سال آینده هم چندان تفاوتی با سال گذشته و سال‌های گذشته نخواهد داشت. البته قرار است در چند کشور انتخاباتی برگزار شود که می‌تواند تا حدودی نیروهای سیاسی یا به تعبیری قدیمی‌تر زمامداران کشورها را جابه‌جا کند. در این میان انتخاب مجدد ولادیمیر پوتین برای یک دور دیگر بسیار حیاتی است. او فردی است که توانست خاکستر اتحادجماهیر شوروی فروپاشیده را جمع کرده و دوباره برای آن اقتداری به وجود آورد. هرچند غرب او را به دیکتاتوری و استبداد متهم می‌کند، اما پوتین همچنان تصمیم دارد برهمین منوال پیش رفته و براقتدار روسیه بیفزاید. اگر تا آن زمان دولت بشار اسد بتواند به بحران‌های کشورش پایان دهد ـ که برخی احتمال آن را ضعیف می‌دانند ـ می‌توان پیش‌بینی کرد که روسیه نقش پررنگ‌تری در حوادث خاورمیانه داشته باشد در‌غیر‌این صورت تمام اقتدار و هیمنه‌اش را از دست خواهد داد. در واقع میزان نفوذ و تاثیرگذاری آینده روسیه در خاورمیانه تا حدود زیادی به سرنوشت آینده سوریه بستگی دارد. به همین دلیل است که با این شدت و حدت از ثبات و برقراری امنیت درسوریه دفاع می‌کند.

چین، خانه‌تکانی سیاسی

سال آینده چین نیز شاهد یک خانه تکانی سیاسی خواهد بود و باید اعضای جدید کمیته مرکزی حزب حاکم معرفی شود. همین امر یک بار دیگر تعیین خواهد کرد که چین مانند گذشته می‌خواهد به رشد اقتصادی خود ادامه دهد یا در کنار آن بلندپروازی‌های سیاسی را هم مدنظر خواهد داشت. مساله کشمکش و در عین حال همکاری بین چین و آمریکا نیز در سالی که پیش رو داریم دستخوش تنش‌های جدیدی خواهد شد. این حرفی است که آمریکایی‌ها می‌زنند و می‌گویند می‌خواهند توازن قوا را در شرق آسیا دستکاری کنند.

جهان بر فراز موج بیداری اسلامی

موج بیداری اسلامی ‌همچنان ادامه دارد. البته برخی معتقدند این موج از نفس افتاده است و دست‌کم برای چند صباحی فروکش خواهد کرد. به گفته آنان درحال حاضر مردم کشورهای خاورمیانه درحال سبک و سنگین کردن دستاوردهای این قیام‌ها هستند. شاید الجزایر سال آینده شاهد موج تازه‌ای از خشونت‌ها باشد. چون از یک‌طرف انتخابات را پیش رو دارد و از سوی دیگر جزو کشورهایی است که بهار عربی درآن بشدت سرکوب شد و نتوانست خود را نشان دهد. تا این جای کار موج یاد شده توانسته است چند رژیم را سرنگون و اوضاع را در این کشورها تغییر دهد. مهم‌ترین دستاورد این قیام‌ها روی کار آمدن نیروهای اسلامگرا از مراکش تا مصر و تونس بود. سال آینده در مصر باید رئیس‌جمهور جدید تعیین شود که مساله مهمی‌است. در سوریه نمی‌دانیم چه اتفاقاتی خواهد افتاد. در بحرین همین‌طور. اردن به نظر می‌رسد بر همان راهی برود که مراکش رفت و بخشی از اسلامگرایان را در قدرت شریک کرد. فلسطین همچنان مثل کودکی یتیم به دنبال این حامی‌ یا آن یکی سرگردان خواهد بود و رژیم صهیونیستی به دلیل شرایط نامساعد همچون ماری که به لانه خزیده باشد به سکوت و انزوای خود ادامه می‌دهد. تونس می‌گوید می‌خواهد الگویی برای همه قیام‌های عربی ارائه دهد، اما باید دید این کار به کجا می‌انجامد. ترکیه نیز به دنبال توسعه نفوذ خود در خاورمیانه و احیای سیاست عثمانی‌گرایی است. در حال حاضر این کار را به کمک قطری‌ها صورت می‌دهد. البته تاکید بر سیاست‌های عثمانی‌گرایی می‌تواند از نقش سعودی‌ها کاسته و آن را به حاشیه براند. ناظران سیاسی همچنین پیش‌بینی می‌کنند که جهان در سال آینده شاهد وقوع یک سری جنگ‌های داخلی در برخی از کشورها خواهد بود که بویژه این مساله در خاورمیانه و آفریقا احتمال بیشتری دارد. از هم‌اکنون می‌توان گفت کشورهایی مانند یمن، سوریه، عراق، سودان و برخی دیگر از کشورهای آفریقایی از جمله نیجریه و کنیا تقریبا همین وضعیت را داشته و در آستانه وقوع جنگ‌های داخلی قرار دارند.

بحران اقتصادی در غرب

اروپا و آمریکا طی 2 سالی که گذشت هنوز نتوانسته‌اند بحران اقتصادی خود را مهار کنند. پس‌لرزه‌های این بحران به صورت موج تازه‌ای از اعتراضات خیابانی در سال گذشته بروز کرد که به جنبش وال‌استریت موسوم شد و رنگ و بویی سیاسی داشت. برخی معتقدند غرب در مهار این بحران‌ها ناکام خواهد بود و بنابراین وقوع توفان‌های دیگری دور از انتظار نیست و می‌تواند شورش‌های بیشتری علیه نظام سرمایه‌داری غرب به‌وجود آورد، اما برخی دیگر براین باورند که جهان غرب همان‌طور که توانست بحران اقتصادی‌اش را مهار کند قادر خواهد بود این بحران شبه سیاسی را هم مهار کند؛ ادعایی که دست کم تاکنون هنوز ثابت نشده است.

طبق پیش‌بینی‌های موجود رشد اقتصادی اروپا درسال آینده کاهش خواهد یافت و به همین دلیل فاصله‌اش از آمریکا بیشتر می‌شود که این مساله می‌تواند در نوع مشارکت‌های فیمابین نیز موثر باشد. در پایان باید گفت به لطف خدا این کره خاکی در سال آینده هم به مدت 365 روز می‌خواهد به گردش آرام و پرطمانینه خود بر گرد خورشید رخشان ادامه دهد. در این فاصله نه‌چندان کم، همه آدم‌ها، کشورها، دولت‌ها و ملت‌ها فرصت آن را خواهند داشت تا یک‌سال دیگر زندگی را روی زمین تجربه کرده و بخت خود را برای پیش‌رفتن به‌سوی نیکی و بهروزی یا بدبختی و تیره‌روزی بیازمایند.

اوباما و ابقا در کاخ‌سفید؟

در آمریکا نیز قرار است باراک اوباما یک بار دیگر شانس خود رابرای ریاست‌جمهوری آزمایش کند. می‌گویند در آمریکا اگر شرایط عادی باشد روسای‌جمهور برای 2 دوره باقی می‌مانند و اگر شرایط اضطراری شود، روسای‌جمهور نیز به تناسب آن تغییر می‌کنند. ازهمین‌رو باید گفت اگر شرایط به همین روالی که هست ادامه پیدا کند اوباما نیز می‌تواند برای یک دوره دیگر در کاخ‌سفید بماند (آخرین نظرسنجی‌ها پنجاه پنجاه است)، اما اگر شرایط به دلیل وقوع جنگی (در هرجایی که یک سرش آمریکا باشد) یا بحرانی اقتصادی یا سیاسی اوضاع ناگهان تغییر کند، می‌توان انتظار داشت که به‌جای اوباما یکی از نامزدهای جمهوریخواهان (که تا اینجا میت‌رامنی پیش‌تر است) بنشیند.

به هرحال این مساله تا نیمه‌های سال جدید روشن خواهد شد. البته این نکته برهمگان واضح است که در آمریکا اشخاص می‌آیند و می‌روند، ولی سیاست‌ها تغییری نمی‌کند. بنابراین آمریکا همچنان در سال آینده با دفاع از رژیم صهیونیستی فلسطینی‌ها را به ادامه مذاکرات سازش تشویق خواهد کرد. مذاکراتی که به بن‌بست رسیده است و به مرده‌ای می‌ماند که هفت‌کفن پوسانده و به نظر نمی‌رسد کسی بتواند آن را دوباره زنده کند. در برخورد با موج بیداری اسلامی‌همان سیاست یکی به میخ و یکی به نعل را در پیش می‌گیرد یعنی ضمن حمایت از برخی از این جنبش‌ها می‌کوشد مانع دست یافتن اسلامگرایان به قدرت شود. در برخورد با ایران همان جنگ سرد را تا جایی که بشود ادامه داد، ادامه می‌دهد. بخشی از سربازان آمریکایی از افغانستان خارج خواهند شد و کشمکش بین اسلام‌آباد و واشنگتن ادامه می‌یابد. به این ترتیب درسال آینده افغانستان هم از اولویت‌های آمریکا به حاشیه رفته و مسائل دیگری جایگزین آن خواهد شد. دراین میان رابطه آمریکا و پاکستان از حساسیت‌های بیشتری برخوردار است. اگر پروژه صلح با طالبان به نتیجه برسد دیگر نیازی به همکاری جدی با پاکستان نخواهد بود و آمریکا در این باره باید دست به تجدید نظری اساسی بزند.


نظر خوانندگان:
لطفاً نظرات را فارسی وارد کنید
نام:    پست الکترونیک: