روزنامه جام جم
صفحه اصلی روزنامه درباره ما ارتباط با ما پیوندها راهنمای سایت بورسبورس آب و هواآب و هوا انتشاراتانتشارات اشتراکاشتراک آرشیو روزنامهآرشیو روزنامه
شنبه 06 خرداد 1396 / 01 رمضان 1438 / a 27 May 2017
صفحه اول روزنامه
سياسي
راديو و تلويزيون
اقتصاد
فرهنگي
جامعه
ورزش
دانش
جهان
حوادث
ايران زمين
گفتگو
سلامت
انديشه
صفحه آخر
جستجوی پیشرفته
ضمائم
ویژه نامه ها
ويژه نامه نوروز 91
نسخه چاپی فرستادن با پست الکترونیک
شنبه 27 اسفند 1390 - ساعت 16:39
شماره خبر: 100806612489
گفت‌وگو با قوي‌ترين معلول ايراني جهان
مي‌خواهم مثل رضازاده، اول باشم
می‌گویند به قدری عطش رکورد زدن دارد که اگر دست خودش باشد، تخته‌گاز برای زدن وزنه 350 کیلویی یورش می‌برد. قدرتش نیز خدادادی است و استعدادی شگرف در وزنه‌برداری معلولان و جانبازان به حساب می‌آید. بلند کردن وزنه 291 کیلویی، آن هم در شرایطی که تنها باید از توان دستان خود استفاده کنید، کار سخت و دشواری است که فقط این جوان اشنویه‌ای از عهده آن برمی‌آید. اغراق نیست اگر بگوییم شاید در 50 و 100 سال بعد نیز کسی نتواند به رکورد‌های سیامند رحمان نیز نزدیک شود. در حال حاضر نزدیک‌ترین رقیب جهانی رحمان، یک وزنه‌بردار عراقی است که 50 کیلویی با او فاصله رکوردی دارد.

اعجوبه 24 ساله وزنه‌برداری ایران که طی 4 سال گذشته سلطان مطلق رقابت‌های آسیایی و جهانی بوده است، ‌برای یک لحظه نیز خنده از لبانش محو نمی‌شود و انگار با همین خنده است که انرژی می‌گیرد تا فولاد سرد در مقابلش چون موم اسیر شود.

از اشتهای سیری‌ناپذیر سیامند رحمان همین بس که محمود خسروی وفا، رئیس فدراسیون جانبازان و معلولان می‌گوید به زور توانسته است جلوی او را بگیرد تا رکورد 300 کیلویی‌اش را برای بازی‌های پارالمپیک لندن 2012 بگذارد. گفت‌وگوی ما با او پیش رویتان است.

آقا سیامند متولد چه سالی هستی؟

1/1/1367 شهرستان اشنویه استان آذربایجان غربی.

چطور شد به عنوان یک معلول مادرزاد، سر و کارت به رشته سنگینی چون وزنه‌برداری افتاد؟

خواست خدا بود، خودم که هیچ وقت فکر نمی کردم روزی وزنه‌بردار شوم و بر سکوی قهرمانی جهان بایستم و امروز هم رکورددار جهان باشم. انگار یک جورهایی قسمت و تقدیر مرا در رشته وزنه‌برداری نوشته‌اند؛ آن هم در شرایطی که فکر نمی‌کردم زمانی به عرصه ورزش ورود کنم، چه برسد به این که در بالاترین سطح قهرمانی به شکوفایی رسیده و اوج بگیرم. البته واقعیت این است که همه کمکم کردند تا به تیم ملی کشورم برسم، مخصوصا مسوولان استانی که از همه جهت مرا حمایت کردند.

حالا مشوق اصلی‌ات چه کسانی بودند؟

اول از همه پدر و مادرم که مرا تشویق به روی آوردن به ورزش کردند، بعد هم مربی استان آقای علی صیادی و آقای قاسم‌نژاد، رئیس هیات وزنه‌برداری استان که وقتی سال 85 مرا دیدند، گفتند تو استعداد بکری در وزنه‌برداری هستی و اگر به این رشته بیایی، خیلی سریع رشد می‌کنی و به تیم ملی می‌رسی.

یعنی به همین راحتی، مگر آن موقع چند کیلو وزنه می‌زدی؟

150 کیلو. همان سال از سوی هیات استان آذربایجان غربی به تیم ملی معرفی شدم و وقتی در اردوی تیم حاضر شدم، آقای علی‌اصغر رواسی، رئیس انجمن وزنه‌برداری جانبازان و معلولان خیلی به من لطف کرد و در حالی که در همان زمان چند وزنه‌بردار خوب دیگر نیز وجود داشتند، مرا در اردوی تیم ملی حفظ کرد و به نوعی به من پر و بال داد تا با رسیدن به اعتماد به نفسی دوچندان در مسیر کسب افتخار برای کشورم به جلو قدم بردارم.

و خیلی زود نیز به عضویت تیم ملی در آمدی؟

بله، یک سال بعد، خود را صاحب پیراهن تیم ملی دیدم و به همراه تیم ملی جوانان در رقابت‌های جهانی آمریکا شرکت کردم و موفق شدم ضمن دستیابی به عنوان قهرمانی جهان، با مهار وزنه 230 کیلویی 70 کیلو رکورد جوانان جهان را در سنگین وزن بهبود بخشم.

و این درخشش تو در شرایطی بود که ما در سنگین وزن از وجود کاظم رجبی نیز بهره‌مند بودیم که هم قهرمان جهان بود و هم رکورددار دنیا.

من خود را در همه حال مدیون آقای رجبی می‌دانم. در حقیقت وجود ایشان و رکوردهایی که برپا داشته بود، این حس را از همان ابتدا در من به وجود آورد که پا جا پای این اسطوره وزنه‌برداری معلولان و جانبازان ایران و جهان بگذارم. بعد از رقابت‌های جهانی آمریکا، تمریناتم را به طور مرتب ادامه دادم و سال 88 به مسابقات جهانی بزرگسالان جهان در مالزی اعزام شدم. در این رقابت‌ها هم صاحب مدال طلا شدم و با زدن وزنه 285کیلویی، 40 کیلو رکورد خودم را افزایش دادم. بعد هم در بازی‌های پاراآسیایی گوانگجوی چین شرکت کردم و در این بازی‌ها موفق شدم با مهار وزنه 290کیلویی و ارتقای 5 کیلویی رکورد شخصی‌ام، صاحب مدال طلا شوم.

هزار ماشاءالله کوهی از انگیزه برای شکستن پیاپی رکوردهای جهانی هستی. چند سال پیش که با محمود خسروی وفا، رئیس فدراسیون صحبت می‌کردم، می‌گفت اگر سیامند را مهار نکنیم، می‌خواهد از رکورد 300 کیلو نیز بگذرد، در حالی که وی معتقد بود که تو باید این رکورد را برای بازی‌های پارا لمپیک لندن 2012 نگه داری تا بازتاب زیادی پیدا کند.

بله، همین طور است. به هر حال وقتی در خودم این قدرت را می‌بینم که رکوردهایم را افزایش دهم، برایم سخت است که مدام به خود نهیب بزنم که نه، نباید فعلا به سمت وزنه 300 کیلویی بروی. البته حرف حاجی خسروی وفا برایم ارزش و احترام زیادی دارد و برای همین می‌خواهم در پارالمپیک لندن به این رکورد حمله کنم.

حالا صرف 300 کیلو قانعت می‌کند یا از این وزنه نیز عبور می‌کنی؟

به شرایطم در روز مسابقه بستگی دارد، اما تصمیم دارم بعد از زدن وزنه 300 کیلویی، به 305 نیز حمله کنم. جالب است برایتان بگویم که در مسابقات بین‌المللی اردن تصمیم داشتم رکورد جهانی‌ام را چند کیلویی اضافه کنم، اما آنجا به اندازه لازم وزنه در سالن مسابقات وجود نداشت. چند ماه پیش نیز در مسابقات جهانی آیواز در دبی امارات یک کیلو رکوردم را افزایش دادم و آن را به 291 کیلو رساندم.

با این وصف در لندن 9 کیلو روی این رکورد می‌گذاری؟

البته اول مدال طلای پارا المپیک را قطعی خواهم کرد و بعد در 2حرکت بعدی‌ام به رکورد 300 و بالاتر از آن فکر می‌کنم.

آمارش را داری تا حالا چند طلا گرفته‌ای؟

3-2 طلای جهانی، یک طلای بازی‌های آسیایی و 3-2 طلا از مسابقات بین‌المللی.

با توجه به این که 24 ساله هستی، فکر می‌کنی چند مدال طلای پارالمپیک را باید برایت کنار بگذاریم؟

توکلم به خداست و برای آینده هیچ چیز قطعی نیست، چون ممکن است در این رشته سنگین هر آن با آسیب‌دیدگی مواجه شوی و دیگر نتوانی وزنه بزنی.

درست مثل شرایط کاظم رجبی که با وجود سال‌ها بی‌رقیب بودن در عرصه رقابت‌های جهانی و پارا لمپیک، آسیب‌دیدگی از ناحیه کتف به او اجازه نداد که دیگر در صحنه قهرمانی باشد. ..

دقیقا و من نیز از این مساله مستثنی نیستم.

راستی در تمرینات تا چند کیلو وزنه را مهار می‌کنی؟

وزنه‌های 310 و 315 کیلو را زده‌ام.

پس با این تفاسیر وزنه 300 کیلویی برایت مثل آب خوردن است.

خدا را شاکرم و خیلی خوشحالم که می‌توانم برای کشورم افتخار کسب کنم.

با توجه به این‌که بیشتر تمرینات خودت را در اشنویه دنبال می‌کنی، آنجا با کمبود امکانات و تجهیزات مواجه نیستی؟

نه، خوشبختانه رئیس فدراسیون یک مجموعه کامل میز و وزنه برایم به اشنویه ارسال کرده تا تمریناتم را با آرامش خیال برگزار کنم که جا دارد از ایشان تشکر و قدردانی کنم. من هیچ‌وقت زحمات و محبت‌های حاج محمود را نسبت به خودم فراموش نمی‌کنم.

و جوایز قهرمانی خود را تمام و کمال دریافت کردی؟

فقط جایزه مسابقات جهانی 2 سال قبل در مالزی باقی‌مانده که امیدوارم هر چه زودتر پرداخت شود. به هرحال من و امثال من جز پرداختن به تمرینات قهرمانی، شغل دیگری نداریم و تمام زندگی خود را گذاشته‌ایم در این کار. هر قهرمانی نیز برای ماندن در اوج انگیزه و روحیه می‌خواهد تا در مسابقات جهانی، برای ایران عزیز کسب افتخار کند.

الگوی ورزشی ات در ایران چه کسی بوده است؟

کاظم رجبی، قهرمان جهان و المپیک، از وقتی نیز به تیم ملی رسیدم و با هم در چند مسابقه شرکت کردیم، همواره مرا راهنمایی کرده و به من در مسابقات انگیزه داده است. آقا کاظم همچنان استاد من به حساب می‌آید و من خیلی چیزها از او می‌آموزم. او الان به‌عنوان سرپرست اردوی تیم ملی مشغول خدمت است.

زمانی که کاظم رجبی وزنه می‌زد، از او به‌عنوان حسین رضازاده دوم نام می‌بردند و حالا تو فراتر از این دو عمل کرده‌ای و حتما باید لقب رضازاده 3 را به تو بدهند.

(می‌خندد) آقا ما کجا و حاج حسین رضازاده کجا. با این همه می‌خواهم رکوردی از خود برجای بگذارم که هیچ‌کس نتواند آن را بزند. در حقیقت می‌خواهم رضازاده اول باشم.

پیش آمده که با رضازاده در محفلی هم صحبت شوی؟

2 ماه پیش و در جریان مسابقات کشوری جوانان طی مراسمی از من هم تجلیل شد که در آن مراسم حسین رضازاده مرا دید و پس از خوش و بش گفت که منتظر است تا رکورد 300 کیلو را بزنم.

چند برادر و خواهر داری؟

یک برادر و 3 خواهر دارم و من فرزند سوم خانواده هستم.

و شغل پدرت چیست؟

پدرم بازنشسته سازمان تامین اجتماعی است.

می‌گویند یکی از دلایل موفقیت تو در وزنه‌برداری، این است که دستان بزرگ و بالاتنه‌ای قوی داری، همین طور است؟

دقیقا، اما همه اینها در سایه تمرینات است، اگر یک روز تمریناتم عقب بیفتد، در روند آماده‌سازی‌ام خلل ایجاد می‌شود و شاید در آن صورت نتوانم 200 کیلو را نیز مهار کنم.

روزی چند جلسه تمرین می‌کنی؟

یک جلسه.

و در هر برنامه چند تن وزنه جابه‌جا می‌کنی؟

فکر کنم 12، 13 تنی بشود.

فکر می‌کنی تا کی در صحنه باشی؟

معلوم نیست، اما اگر بتوانم 3 طلای پارالمپیک برای کشورم بگیرم، راضی خواهم شد و شاید دیگر مجالی برای ادامه حضور در صحنه قهرمانی نباشد.

نزدیک‌ترین رقیب جهانی‌ات کیست؟

یک عراقی که آخرین رکوردش 255 کیلوست.

پس خیالت راحت است که وزنه‌برداری در دنیا حالا حالا‌ها به گرد پایت نیز نمی‌رسد.

خدا را چه دیدید شاید در همین ایران سیامند رحمان جدیدی از راه برسد و مرا کنار بزند.

هر سال عید، چه چیزی بیشتر از همه تو را تحت تاثیر قرار می‌دهد؟

تغییر و تحول جهان هستی و تولد دوباره طبیعت که در دل خود اسرار خلقت را جای داده است. ضمن آن که با هم بودن معنایی دوباره می‌یابد، بویژه حضور در کانون گرم خانواده و مهر و محبت پدر و مادر که از هر چیزی برای انسان مغتنم‌تر است.

و طبیعتا روزهایی شده که تو در ایام عید در اردو باشی؟

بله و سفره هفت سین را در اردو پهن کرده‌ایم.

خودت هم که یکی از سین‌هایش بوده‌ای.

می‌خندد.

و سوال آخر، دوست نداری متاهل شوی؟

چرا، اما الان زود است و تمام حواسم به تمریناتم برای حضور در پارالمپیک لندن است.

رواسی: سیامند هوش بالایی دارد

علی‌اصغر رواسی، رئیس انجمن وزنه‌برداری جانبازان و معلولان و سرمربی تیم ملی وزنه‌برداری نظرات خود را درباره سیامند رحمان این گونه با ما در میان می‌گذارد: روز اولی که سیامند در اردوی تیم ملی حاضر شد، زیاد مورد توجه نبود. ولی من او را با چنگ و دندان در اردو حفظ کردم، چون اعتقاد داشتم که او وزنه‌بردار بزرگی خواهد شد. خوشبختانه او روز به روز رشد کرد و در عرض چند ماه موفق شد در رقابت‌های جهانی جوانان آمریکا با زدن وزنه 230 کیلویی قهرمان دنیا شود. الان هم طلای پارالمپیک او محرز است و تنها نکته رکوردی است که او می‌خواهد در این بازی‌ها از خود برجای بگذارد.

سیامند هوش بالایی دارد و جوان بااستعدادی است که با رایانه هم آشناست. از نظر من، قدرت او خدادادی است و من به شخصه چنین وزنه‌بردار قدرتمندی در دنیا ندیده‌ام، وزنه‌برداری که با توجه به سن‌اش برای سال‌ها می‌تواند برای کشور افتخارآفرین باشد. در حقیقت سیامند اولین وزنه‌برداری در جهان خواهد شد که وزنه 300 کیلویی را خواهد زد و بعید به نظر می‌رسد کسی بتواند به این رکورد نزدیک شود. سیامند دستان فوق‌العاده قدرتمندی دارد و حجم دستان و بالا‌تنه‌اش نیز بالاست و همین به او این امکان را می‌دهد که وزنه‌های بسیار سنگین را مهار کند. هرچند در وزنه‌برداری هیچ چیز قابل پیش‌بینی نیست و احتمال آسیب‌دیدگی بالاست، اما فکر می‌کنم که سیامند رحمان حداقل تا 10 سال آینده بتواند با قدرت به کارش در این رشته ادامه دهد.

افتخارات سیامند رحمان در یک نگاه

* مسابقات جوانان جهان در سال 2008 آمریکا - مدال طلا

* مسابقات جهانی مالزی درسال 2009 - مدال نقره

* مسابقات جهانی مالزی در سال 2010 - مدال طلا

* بازی‌های پاراآسیایی گوانگجوی چین در سال 2010 - مدال طلا

* مسابقات بین‌المللی لیبی در سال 2010 - مدال طلا

* مسابقات بین‌المللی اردن در سال 2011 - مدال طلا

* مسابقات جهانی امارات در سال 2011 - مدال طلا


نظر خوانندگان:
لطفاً نظرات را فارسی وارد کنید
نام:    پست الکترونیک: