روزنامه جام جم
صفحه اصلی روزنامه درباره ما ارتباط با ما پیوندها راهنمای سایت بورسبورس آب و هواآب و هوا انتشاراتانتشارات اشتراکاشتراک آرشیو روزنامهآرشیو روزنامه
سه شنبه 05 ارديبهشت 1396 / 28 رجب 1438 / a 25 Apr 2017
صفحه اول روزنامه
سياسي
راديو و تلويزيون
اقتصاد
فرهنگي
جامعه
ورزش
دانش
جهان
حوادث
ايران زمين
گفتگو
سلامت
انديشه
صفحه آخر
جستجوی پیشرفته
ضمائم
ویژه نامه ها
ويژه نامه نوروز 91
نسخه چاپی فرستادن با پست الکترونیک
شنبه 27 اسفند 1390 - ساعت 16:40
شماره خبر: 100806630905
ناصر صبوري / دبير گروه حوادث
دعا کنيم چشمي گريان نشود
یک سال دیگر گذشت؛ درست به سادگی همین واژه‌ای که روی این سیاهه نقش بست. سالی که هر روز و ساعت آن برای گروه حوادث همراه با دغدغه‌هایی بود که بتواند به وظیفه حرفه‌ای خود عمل کرده و با صداقت اخباری را منتشر کند که در لوای آن می‌شد هشدارها و درس عبرت‌ها از کژرفتاری و ناهنجاری‌های اجتماعی را به وضوح مشاهده کرد.

نوشتن از حوادث تلخ همیشه برای ما سخت بوده است و سعی کردیم همراه با این قبیل حوادث که بروز آن در کلانشهرها اجتناب‌ناپذیر است، اخباری را بنویسیم که شاید به دلیل شگفت بودن آنها شاهد لبخندی بر لبان شما خوبان باشیم که یک سال مخاطب ما بودید.

در سال 90 روزهایی بود که پس از رو‌به‌رو شدن با اخباری مانند سرقت یک بسته گوشت از سوی زن جوان که قصد داشت شکم فرزندان یتیمش را سیر کند یا اسیدپاشی به صورت مادر و فرزند بمی و رها شدن کودک 5‌/‌2 ساله در سطل زباله و احساس مسوولیت مرد کارتن‌خواب، لحظه‌ای آرام و قرار نداشتیم و در این میان، تماس شما عزیزان برای پیگیری سوژه‌هایی که تنها اختصاص به مخاطبان «جام‌جم» داشت، عزم ما را برای به نتیجه رسیدن این پرونده‌ها جزم‌تر می‌‌کرد. باور کنید وقتی بغض آن معلم بزرگوار پشت گوشی تلفن به خاطر دستگیری زن جوان به دلیل دزدیدن یک بسته گوشت ترکید، دور از چشم همکاران، ما نیز گریستیم.

آن روز وقتی تلفن‌های یاری شما برای کمک‌هزینه جراحی مادر و فرزند بمی ـ که قربانی اسیدپاشی شده بودند ـ به صدا درآمد به خاطر عظمت، بزرگی و احساس مسوولیت شما احساس کوچکی کردیم و امروز خوشحالیم که به اطلاع برسانیم بخش عمده‌ای از هزینه درمان این مادر و فرزند ناامید، با همیاری شما تامین شده است.پویایی یک رسانه با توجه مخاطبان معنا پیدا می‌کند و می‌دانیم آن‌گونه که انتظار می‌رفت، نتوانستیم به همه سلایق پاسخ دهیم؛ اما بر این باوریم که تمامی کوتاهی‌ها را بر ما خواهید بخشید.اکنون که در آستانه سال نو هستیم و بی‌صبرانه در انتظار دعای تحویل سال نشسته‌ایم، بیایید با تمام وجود همدیگر را ببخشیم و دعا کنیم هیچ‌گاه با حادثه‌ای تلخ، چشمی گریان نشود.


نظر خوانندگان:
لطفاً نظرات را فارسی وارد کنید
نام:    پست الکترونیک: