روزنامه جام جم
صفحه اصلی روزنامه درباره ما ارتباط با ما پیوندها راهنمای سایت بورسبورس آب و هواآب و هوا انتشاراتانتشارات اشتراکاشتراک آرشیو روزنامهآرشیو روزنامه
پنجشنبه 29 فروردين 1398 / 12 شعبان 1440 / a 18 Apr 2019
صفحه اول روزنامه
سياسي
راديو و تلويزيون
اقتصاد
فرهنگي
جامعه
ورزش
دانش
جهان
حوادث
ايران زمين
گفتگو
سلامت
انديشه
صفحه آخر
جستجوی پیشرفته
ضمائم
ویژه نامه ها
ايران زمين
نسخه چاپی فرستادن با پست الکترونیک
شنبه 18 آذر 1391 - ساعت 00:09
شماره خبر: 100829858269
از دروازه‌هاي هشتگانه تبريز که در گذشته محل تردد مسافران بوده، اکنون فقط 5/1 در باقي مانده است
دروازه‌هاي تاريخي تبريز بازسازي مي‌شود
از دروازه‌های هشتگانه تبریز که در سال‌های نه‌چندان دور با ابهت و شکوه هرچه تمام‌تر مردمان آن دیار را از هجوم و حمله بیگانگان درامان نگه می‌داشت و محل تردد مسافران و گردشگران داخلی و خارجی بود فقط 5‌/‌1 در باقی‌مانده است؛ هر چند مسئولان میراث فرهنگی و شورای شهر تبریز وعده احیا و بازسازی این در‌ها را داده‌اند.

به گفته محققان، بیش از 2400 سال پیش، تبریز توسط هشت دروازه و حصار و باروهایی حفاظت می‌شد و همسایگان خارجی و تاجران و مسافران با عبور از این هشت در تبریز ارتباط برقرار می‌کردند و اینک بار دیگر با مرمت و بازسازی آنها، خاطره روزگاران گذشته تبریز زنده می‌شود. این هشت دروازه عبارت بود از: سورخاب قاپی‌سی، باغمیشه قاپی‌سی، خییاوان قاپی‌سی، نوبر قاپی‌سی، میارمیار قاپی‌سی، گجیل قاپی‌سی، ایستامبول قاپی‌سی و دوه‌چی قاپی‌سی.

بهروز خاماچی، عضو شورای اسلامی کلانشهر تبریز در خصوص علت پیدایش دروازه‌های قدیمی در گذشته می‌گوید: اهمیت تجارت خارجی و صدور کالا به کشورهای دیگر و وارد کردن کالا و مایحتاج شهروندان از دیگر ممالک، تبریز را در روزگاران قدیم به یگانه شهر بازرگانی، توریستی، تاریخی و نظامی و سیاسی تبدیل کرده بود. پس حفظ امنیت و آرامش شهر تبریز ایجاب می‌کرد باروهایی در اطراف شهر و دروازه‌هایی با فاصله‌های مناسب در مرکز شهر تعبیه شود تا مردم به سهولت از امکانات شهری بهره‌مند شوند.این محقق تبریزی با اشاره به ساعات کاری دروازه‌های هشتگانه شهر تبریز می‌افزاید: در گذشته شهربانی تبریز پشت تیمچه کره‌نی‌‌خانه (یکی از تیمچه‌های معروف بازار بزرگ تبریز) واقع شده بود و عصرها به هنگام اذان مغرب، دروازه‌ها با صدای کره نی که نوعی عمل اطلاع‌رسانی را انجام می‌داد بسته می‌شد و صبح‌ها به هنگام اذان صبح و باز با شنیدن صدای کره‌نی شروع به کار می‌کرد و تردد دوباره به داخل شهر آغاز می‌شد.

بی‌مهری به درهای تاریخی

اکنون از دروازه‌های هشتگانه تبریز بجز در خیابان و یک لنگه از در باغمیشه، اثری به‌جای نمانده و به جرات می‌توان گفت در صورت عدم رسیدگی و توجه مسئولان شهری طولی نخواهد کشید آن 5‌/‌1 در باقیمانده نیز از بین برود.

خاماچی، رئیس کمیسیون میراث فرهنگی شورای اسلامی تبریز در مورد احیای این در‌ها تصریح می‌کند: برای احیای مجدد هویت باستانی تبریز، تعیین حاشیه قدیمی شهر و باروهای تاریخی تبریز ضروری است دروازه‌های هشتگانه و قسمتی از باروی قدیمی این شهر بازسازی و احیا شود.

وی در خصوص نحوه بازسازی این دروازه‌ها اظهار می‌دارد: اواخر سال گذشته شورای شهر تصمیم گرفت احداث و بازسازی سه در تاریخی تبریز (در‌های گجیل، استانبول و باغمیشه) را عملیاتی کند.

مدبر، شهردار منطقه 8 تبریز نیز در این باره معتقد است: از میان دروازه‌های سه‌گانه، در باغمیشه در دست میراث فرهنگی است و به احتمال زیاد خود میراث فرهنگی مراحل اجرایی آن را انجام می‌دهد، اما احیا و بازسازی دو در استانبول و گجیل را در بودجه داریم که اکنون در حال اجرای عملیات آن هستیم و طبق برنامه‌ریزی‌های صورت گرفته تا آخر امسال این دو طرح احیا و بازسازی می‌شود.

وی می‌افزاید: سایر در‌های قدیمی نیز در صورت تصویب و تخصیص بودجه به تدریج در سال‌های آینده احیا و بازسازی خواهد شد.

طبق شواهد از میان دو در باقیمانده در تبریز، دروازه باغمیشه با یک در نیاز بیشتری به تعمیر و احیا دارد؛ چرا که ساخت و سازهای جدید در منطقه، خطری جدی برای برپاماندن این در محسوب می‌شود.

تخریب سقف بازار سماورسازان

این دروازه که بازار حرمخانه و بازار سماورسازان را در خود جای داده در روزگاری نه‌چندان دور دارای سقفی باشکوه بود که اکنون از آن همه هیبت تنها طاق دروازه و یک لنگه در برجای مانده است.

ایوب تبریزی یکی از مغازه‌داران بازار سماورسازان نیز در خصوص دروازه باغمیشه اظهار می‌دارد: زمانی که در باغمیشه پابرجا بود و بازار سماورسازان مزین به آجرهای زیبا و سقفی باشکوه بود، این محل برای خود بروبیایی داشت و رونق آن زبانزد خاص و عام بود.

وی می‌افزاید: متاسفانه قبل از انقلاب عده‌ای با ریختن سقف بازار و دروازه فکر می‌کردند مشکل این مکان تجاری که همانا دود و دم ناشی از سماورسازی است از بین می‌رود، اما به مرور زمان که آن منطقه محل ساخت و ساز واحدهای تجاری و مدرن شد، متوجه شدیم نه‌تنها مشکل ما حل نشده، بلکه ریختن سقف باعث شد هویتمان را نیز از دست بدهیم و دچار انزوا شویم.این مغازه‌دار که به قول خودش 57 سال در این شغل و این مکان روزگار گذرانده ادامه می‌دهد: با مشاهده این پسروی‌ها سعی کردیم با کمک مسئولان دیگر به احیای مجدد دروازه و محدوده بازار اقدام کنیم و در این رابطه حدود سه سال پیش دو قالب (طاق مانند) ساختیم تا سقف بازار سماورسازان را بپوشاند که شهرداری ممانعت کرد.

سعیده دلال علیپور‌ /‌ جام‌جم تبریز


نظر خوانندگان:
لطفاً نظرات را فارسی وارد کنید
نام:    پست الکترونیک: