روزنامه جام جم
صفحه اصلی روزنامه درباره ما ارتباط با ما پیوندها راهنمای سایت بورسبورس آب و هواآب و هوا انتشاراتانتشارات اشتراکاشتراک آرشیو روزنامهآرشیو روزنامه
سه شنبه 02 خرداد 1396 / 26 شعبان 1438 / a 23 May 2017
صفحه اول روزنامه
سياسي
راديو و تلويزيون
اقتصاد
فرهنگي
جامعه
ورزش
دانش
جهان
حوادث
ايران زمين
گفتگو
سلامت
انديشه
صفحه آخر
جستجوی پیشرفته
ضمائم
ویژه نامه ها
ويژه‌نامه نوروز 90
نسخه چاپی فرستادن با پست الکترونیک
چهارشنبه 25 اسفند 1389 - ساعت 22:13
شماره خبر: 100837445522
محسن ماندگاري
سال آرزوها
سال 89 در حالی به پایان می‌رسد که تا همین چند هفته پیش، کمتر کسی تصور می‌کرد خودسوزی یک دستفروش دوره‌گرد در تونس در اعتراض به توقیف چرخدستی‌اش توسط حکومت، بهانه‌ای برای خیزش مردم منطقه خاورمیانه باشد و حاکمانی که تنها عزرائیل قادر به حذف آنها از اریکه قدرت بود، یکی پس از دیگری سرنگون شوند و همه نگاه‌ها را در گوشه و کنار جهان به خود معطوف سازند. سرعت تحولات در منطقه، آن چنان زیاد بوده که کارشناسان و تحلیلگران هم هنوز فرصت درک و بررسی دقیق این انقلاب‌ها را به دست نیاورده و بسیاری، بهت‌زده اما شادمان به تماشای آن نشسته‌اند. در چرایی وقوع این انقلاب‌ها، هر قدر هم اتفاق نظر وجود نداشته باشد ـ که دارد ـ در یک نکته تمامی ناظران هم‌رای‌اند و آن تاثیر چشمگیر رسانه است، آن چنان که برخی در پاسخ به فقدان رهبری در تمامی انقلاب‌های اخیر، مایلند قدرت رسانه‌ها و بویژه رسانه‌های جدید را به رخ کشیده و آن را رهبر و قدرت محرکه خیزش‌های مردمی اخیر عنوان کنند.

این رسانه‌ها بودند که خبر یک خودسوزی در یک شهر دورافتاده را که تا چند سال پیش شاید نمی‌توانست حتی به صفحات حوادث روزنامه‌های پایتخت کشورهای عربی هم راه یابد، در سطح منطقه‌ای و جهانی منعکس کردند. این تلویزیون‌های 24 ساعته خبری بودند که اعتراض‌های اولیه مردمانی جورکشیده از استبداد قدیمی‌ترین دیکتاتورهای جهان را به سراسر دنیا و مهم‌تر از همه به خانه‌های همان مردمان معترض در تونس و مصر بردند و آن‌گاه بود که ترس‌ها فروریخت و دیکتاتورها ساقط شدند.

اگر انقلاب اسلامی ایران در 3 دهه قبل با سختی و با مقیاس‌های امروزی، طولانی و به مدد رسانه‌هایی سنتی چون اطلاعیه و نوار کاست (پیام‌های امام) به وقوع پیوست، امروز آزادیخواهی در کشورهای اسلامی سرعت گرفته و این نمی‌توانست محقق شود مگر به مدد رادیو، تلویزیون و رسانه‌های جدیدی که همه را در سرتاسر دنیا به هم نزدیک‌تر کرده و مرزها را از میان برداشته است.

رسانه‌ها امروز با وقوع انقلاب‌های جدید و موج اعتراض‌های پی‌درپی به دیکتاتورهای عرب، قدرت خود را به رخ حاکمان کشیده‌اند. اکنون این رسانه‌ها هستند که با انعکاس و بازنمایی آنچه در کشورها می‌گذرد، حاکمان مستبد را مجبور می‌کنند سلاح بر زمین بگذارند و در برابر خواست توده‌های مردم تسلیم شوند.

بی‌گمان سال 89 را باید سال «رسانه» نامید؛ سالی که تنها در چند هفته آخر آن چه بسیار دعاهایی که اجابت و چه فراوان آرزوهایی که برآورده شد. امید آن که در سال 90 که اکنون در آستانه آن ایستاده‌ایم، آرزوهای بیشتری رنگ واقعیت به خود گیرد.


نظر خوانندگان:
لطفاً نظرات را فارسی وارد کنید
نام:    پست الکترونیک: