روزنامه جام جم
صفحه اصلی روزنامه درباره ما ارتباط با ما پیوندها راهنمای سایت بورسبورس آب و هواآب و هوا انتشاراتانتشارات اشتراکاشتراک آرشیو روزنامهآرشیو روزنامه
شنبه 01 مهر 1396 / 02 محرم 1439 / a 23 Sep 2017
صفحه اول روزنامه
سياسي
راديو و تلويزيون
اقتصاد
فرهنگي
جامعه
ورزش
دانش
جهان
حوادث
ايران زمين
گفتگو
سلامت
انديشه
صفحه آخر
جستجوی پیشرفته
ضمائم
ویژه نامه ها
نسل سوم
نسخه چاپی فرستادن با پست الکترونیک
سه شنبه 30 فروردين 1390 - ساعت 19:03
شماره خبر: 100841342906
ضد گزارش
آيا داور نوشابه نوشيده؟
حاشیه‌های فوتبال یک بخش مهم از جذابیت این بازی است و تنها مختص ایران نیست، اما نمی‌شود منکر این شد که حرف و حدیث‌های پیرامون این بازی جذاب در ایران با اکثر جاهای دنیا متفاوت است. مثلا این که در اکثر بازی‌ها،تیم‌های بازنده دلیل باخت خود را داور می‌دانند. شما هم ممکن است تجربه مسابقات گل کوچک دوران کودکی و نوجوانی را به یاد داشته باشید. این مسابقه‌ها بین محله‌ها و مدرسه‌ها برگزار می‌شد.

 یا مثلا مسابقات فوتبال سالنی که تحت عنوان مسابقات آموزشگاه‌ها برگزار می‌شد و تیم‌های مدارس مختلف در آن شرکت می‌کردند. اتفاقی که معمولا بعد از بازی می‌افتاد این بود که تماشاگران طرفدار تیم بازنده داور را از الطاف خود بی‌نصیب نمی‌گذاشتند. شعار معروف آن روزها «داور نوشابه خورده» بود. این شعار در محله‌ها متولد شده بود. یعنی جایی که مسابقه‌های بین کوچه‌ها و محله‌ها با توپ‌های پلاستیکی 2 لایه شده و با حداکثر تشریفات ممکن برگزار می‌شد و البته نوشابه هم نوشیدنی گوارا و محبوبی بود که می‌شد با آن داور را وسوسه کرد. پس طرفداران تیم بازنده یک صدا فریاد می‌زدند داور نوشابه خورده. این شعار همپای فوتبال ایرانی رشد کرد و متاسفانه اشکال بی‌ادبانه‌تر و ابعاد گسترده‌تری گرفت. گاهی می‌شود نشانه‌هایی دید که عریض و طویل شدن دستگاه فوتبال تنها در حد سازمان و لیگ و تشریفات بوده و انگار اهالی مستطیل سبز هنوز همان بچه‌های «گل کوچیک » هستند. قصد این نوشته دفاع از داوران و داوری نیست. ادعای صریح مدیر یکی از باشگاه‌های بزرگ کشور بعد از شکست تیمش هم ادعای تازه‌ای نیست. او دوستی داور و مربی رقیب را عامل باخت تیم خود می‌داند. راحت‌ترین و نخ‌نما‌ترین دلیل شکست تیم‌های ایرانی هم به اشتباهات داوری برمی‌گردد. البته آنجا که پیروزی و طعم شیرین برد در کار است معمولا تشکری هم از سوت زدن داور می‌شود، اما در ناخودآگاه بازیکنان و مربیان و مدیران باشگاه‌ها انگار همان ادعای نوشابه خوردن داور وجود دارد.

اگرچه بیشتر ایرادها به‌غیرحرفه‌ای بودن داورها برمی‌گرددتا‌ به ‌نوشابه خوردن، اما ظاهرا احترام به رای داور هم یکی از خصیصه‌های حرفه‌ای بودن است.

در فوتبال ما و در جریان برگزاری لیگ حرفه‌ای اشکال از داور و تهمت به آن تبدیل به یک رسم و بی‌اعتمادی به داور و فرافکنی باخت‌ها و شکست‌ها به اشکالات داوری جزو خصلت‌های فوتبال ما شده است.


نظر خوانندگان:
لطفاً نظرات را فارسی وارد کنید
نام:    پست الکترونیک: