روزنامه جام جم
صفحه اصلی روزنامه درباره ما ارتباط با ما پیوندها راهنمای سایت بورسبورس آب و هواآب و هوا انتشاراتانتشارات اشتراکاشتراک آرشیو روزنامهآرشیو روزنامه
سه شنبه 05 ارديبهشت 1396 / 28 رجب 1438 / a 25 Apr 2017
صفحه اول روزنامه
سياسي
راديو و تلويزيون
اقتصاد
فرهنگي
جامعه
ورزش
دانش
جهان
حوادث
ايران زمين
گفتگو
سلامت
انديشه
صفحه آخر
جستجوی پیشرفته
ضمائم
ویژه نامه ها
ويژه نامه مطبوعات
نسخه چاپی فرستادن با پست الکترونیک
يكشنبه 08 آبان 1390 - ساعت 19:31
شماره خبر: 100858111974
گفت‌وگو با دکتر محمود اکرامي‌فر مشاور فرهنگي معاونت مطبوعاتي و دبير جشنواره‌هاي فصلي مطبوعات
جشنواره فصلي مطبوعات مثبت‌بين است
زندگی زیر ذره‌بین نگاه‌های کنجکاو سخت است، اما اگر قرار باشد این زیر ذره‌بین رفتن‌ها برای تشویق شدن و بهتر بودن باشد، دلچسب می‌شود. جشنواره فصلی مطبوعات همین‌حس دلچسب را به فعالان رسانه‌ها می‌دهد آنهایی که شاید سالی یکبار هم دیده نشوند و در چرخه پرهیاهوی اطلاع‌رسانی گم شوند و ناامید از دیدن گوشه چشمی کوچک از مدیران بالادست به تکرار بیافتند. محمود اکرامی‌فر که مشاور فرهنگی معاون امور مطبوعاتی و تبلیغاتی وزیر ارشاد و دبیر این جشنواره است درباره اهداف برگزاری جشنواره فصلی با ما سخن گفته است در عصر یک روز پاییزی پشت میز کارش از او پرسیدیم که چه اتفاقی افتاد که جشنواره فصلی راه افتاد، حالا که شروع به کار کرده چه می‌کند و اگر قرار باشد همچنان به حیاتش ادامه دهد می‌خواهد چه کارهایی بکند؟

راه‌اندازی جشنواره فصلی مطبوعات و رصد آثار خبرنگاران و روزنامه‌نگاران و تقدیر از آنها هر سه ماه یکبار اتفاق خوبی است که جای آن همیشه خالی بود چه شد که معاونت مطبوعاتی ارشاد به فکر برپایی این جشنواره افتاد؟

همیشه در بین جامعه مطبوعاتی کشور نگرشی وجود داشت که در معاونت مطبوعاتی عده‌ای نشسته‌اند و فقط نقاط ضعف روزنامه‌ها و روزنامه‌نگاران را می‌بینند و از آنها توضیح می‌خواهند. البته این نگرش تا حدی درست بود و قبلا معاونت مطبوعاتی چنین کاری می‌کرد، اما با رایزنی ها و مشاوره هایی که انجام گرفت، معاونت به این نتیجه رسیدکه روزنامه‌ها و رسانه‌ها فقط بُعد منفی ندارند و باید نقاط مثبت آنها را هم دید و چه بهتر که جشنواره‌ای داشته باشیم که بدون این که خبرنگاران و روزنامه‌نگاران بدانند تمام کارهایشان رصد شود و آثار خوب آنها در راستای الگوسازی دیده شود و جایزه بگیرد. پس جشنواره فصلی مطبوعات در راستای« درشت‌نمایی درست‌های مطبوعات» شکل گرفته و به دنبال این است تا بهترین‌های رسانه‌ها در هر فصل را مورد تقدیر قرار دهد در واقع کار جشنواره چیزی شبیه به امر به معروف است، در حالی که قبلا عملکرد معاونت مطبوعاتی در این زمینه شبیه نهی از منکر بود.

موضوع دیگری که سبب شد جشنواره فصلی راه بیفتد این بود که جشنواره مطبوعات و خبرگزاری‌ها که سالی یکبار برگزار می‌شود، مطالبی را مورد سنجش قرار می‌دهد که از تاریخ تولیدشان مدت زیادی گذشته و چون به هنگام داوری دیگر آن شرایط و فضا وجود ندارد، پس سنجش‌ها هم نمی‌تواند دقیق باشد، این در حالی است که در جشنواره فصلی هر روز کارهای منتشر شده در همان روز رصد می‌شود و سنجیدن آثار بهتر و دقیق‌تر عملی می‌شود. هم‌اکنون جوایز منتخبان فصل اول جشنواره داده شده و برندگان فصل تابستان نیز در روز پایانی نمایشگاه مطبوعات جوایزشان را دریافت می‌کنند و کتاب جشنواره نیز تا روزهای پایانی نمایشگاه توزیع می‌شود. ما در فصل پاییز به دنبال این هستیم تا هفته به هفته بهترین‌های رسانه‌ها را معرفی کنیم، یعنی اگر قبلا از داوران می‌خواستیم تا بهترین‌ها را آخر هر ماه معرفی کنند حالا می‌خواهیم تا آخر هر هفته این کار را انجام دهند و در قالب یک بولتن هفتگی، آثار برتر هفته را معرفی کنیم که البته هنوز در این رابطه تصمیم قطعی گرفته نشده است.

این که نویسندگان مطبوعات و خبرگزاری‌ها بدانند که هر روز زیر ذره‌بین سنجش قرار می‌گیرند، انگیزه‌ای خوب برای پویا شدن و حرکت به سمت جلوست، اما با این وجود هنوز خیلی‌ها معتقدند که اعتبار جشنواره سالانه مطبوعات از جشنواره فصلی بالاتر است. شما این طور فکر نمی‌کنید؟

جشنواره سالانه با جشنواره فصلی تفاوت‌های ماهوی دارد. در آن جشنواره خبرنگاران و روزنامه‌نگاران آثارشان را که فکر می‌کنند بهترین است به دبیرخانه می‌فرستند تا مورد داوری قرار بگیرد اما در جشنواره فصلی این ما هستیم که آنها را می‌بینیم چه بخواهند و چه نخواهند. ما در جشنواره فصلی به دنبال الگوسازی و دیدن نقاط مثبت مطبوعات و خبرگزاری‌ها هستیم تا با درشت کردن بخش درست مطبوعات به افزودن کفه درستی‌ها کمک کنیم. پس این دو جشنواره از نظر اهداف، شیوه و نوع سنجش و میزان کار خیلی با هم فرق دارند. ما در هر فصل بیش از 100 هزار اثر را بررسی می‌کنیم حتی در یک روز گاه فقط در یک خبرگزاری بیش از 500 خبر را رصد می‌کنیم که کار بسیار سنگینی است. پس مطمئن باشید که وجود جشنواره فصلی برای کشور ضرورت دارد و اگر قرار بود این 2 جشنواره یک شیوه کار داشته باشند، اصلا لزومی نداشت 2 جشنواره شکل بگیرد.

در هر فصل چند داور آثار را بررسی می‌کنند؟

البته ما اسم این افراد را ارزیاب می‌گذاریم و حدود 10 تا 15 نفر در دبیرخانه هر روز دست به ارزیابی آثار می‌زنند. اینها در بخش خبرگزاری‌ها، گزارش خبری، خبر و عکس خبری را رصد می‌کنند و در بخش روزنامه‌ها، صفحه‌آرایی، تیتر، سرمقاله، یادداشت، مقاله، گفت‌وگو، نقد، گزارش، خبر، طرح، کاریکاتور و عکس را . وقتی هم که کار رصد آثار تمام شد، در هر گروه در هر فصل تعدادی از آثار منتخب را به دست ما می‌رسانند و آن گاه تعدادی داور از بین این آثار، بهترین‌ها را انتخاب می‌کنند.

این ارزیابان و داوران ثابت هستند یا در هر فصل تغییر می‌کنند؟

تا حالا ثابت بوده‌اند، اما هر وقت رشته‌ای به جشنواره اضافه می‌شود، یک ارزیاب هم افزوده می‌شود. البته ممکن است عده‌ای در میانه راه خودشان به دلایلی از ما جدا شوند و عده‌ای را هم خودمان بخواهیم عوض کنیم.

پس نه می‌توانیم بگوییم داوران و ارزیابان ثابتند و نه متغیر چون بستگی به نوع ارتباط‌ها و نوع ارزیابی‌ها دارد. اما آنچه که مسلم است، این که اینها کارمند ارشاد نیستند و همه از بین روزنامه‌نگاران صاحب قلم، خوشنام و خوشفکر انتخاب می‌شوند.

این سوال را به این علت پرسیدم چون هنوز در جامعه مطبوعات عده‌ای معتقدند که در جشنواره سالانه چون همیشه گروه داوران ثابت است، همیشه عده‌ای خاص برنده می‌شوند.

ما اتفاقا برای این که قدری به این باور عمومی تلنگر بزنیم و در جهت اصلاح آن قدم برداریم، از کسانی که هر سال داور جشنواره بودند، کمتر استفاده کردیم و به سمت کسانی رفتیم که نگاه متفاوت دارند. یکی از اهداف پنهان جشنواره فصلی این است که یک مجموعه داور به داوران شناخته شده اضافه کند، ضمن آن‌که همه کسانی که سواد روزنامه‌نگاری دارند، به این باور برسند که در سطحی می توانند در کسوت داور یا مدرس روزنامه‌نگاری هم فعالیت کنند.

شما در پایان هر فصل به برندگان جوایزی نقدی می‌دهید که انگیزه مالی خوبی برای نویسندگان رسانه‌هاست؛ اما من فکر می‌کنم اگر به این جوایز مالی، جوایز آموزشی هم اضافه شود، فوایدش بیشتر است، مثلا به برندگان امکان ادامه تحصیل در مقاطع بالاتر بدهید یا تازه‌ترین کتاب‌های حوزه روزنامه‌نگاری را به صورت رایگان در اختیارشان قرار دهید. آیا چنین برنامه‌هایی دارید؟

ما الان تصمیم خاصی در این زمینه نداریم؛ اما این حرف می‌تواند مبنای یک برنامه جدید باشد. مثلا ما از معاونت مطبوعاتی بخواهیم تا کتاب‌هایی را که در این معاونت چاپ می‌شود برای برندگان بفرستد یا آنها را در کلاس‌های ویژه، مدرسی روزنامه‌‌نگاری در اولویت قرار دهد یا مثلا آنهایی را که دیپلم دارند تحت حمایت بگیرد و امکان تحصیل در مراکز علمی زیرمجموعه اش را برایشان فراهم کند. ما برای انجام چنین برنامه‌هایی مشکلی نداریم و به امید خدا که همه چیز درست می‌شود.

آیا جشنواره فصلی مطبوعات همچنان بدون توقف به کارش ادامه می‌دهد، یعنی خبرنگاران و روزنامه‌نگاران می‌توانند باز هم به امید دیده شدن و مورد تقدیر قرار گرفتن به فعالیت ادامه دهند؟

وقتی فصل‌ها پشت سر هم می‌آیند، طبیعی است که جشنواره فصلی هم مثل فصل‌ها پیش برود. من این قول را می‌دهم که تا زمانی که این تفکر در معاونت مطبوعاتی وجود دارد و شخص وزیر هم خیلی روی آن تاکید دارد، جشنواره هم ادامه‌دار خواهد بود و هیچ قصدی برای تعطیلی آن وجود ندارد، چون این جشنواره اثرات و برکات خاص خودش را دارد؛ هرچند که آینده را آیندگان می‌نویسند.


نظر خوانندگان:
لطفاً نظرات را فارسی وارد کنید
نام:    پست الکترونیک: