روزنامه جام جم
صفحه اصلی روزنامه درباره ما ارتباط با ما پیوندها راهنمای سایت بورسبورس آب و هواآب و هوا انتشاراتانتشارات اشتراکاشتراک آرشیو روزنامهآرشیو روزنامه
چهارشنبه 01 خرداد 1398 / 17 رمضان 1440 / a 22 May 2019
صفحه اول روزنامه
سياسي
راديو و تلويزيون
اقتصاد
فرهنگي
جامعه
ورزش
دانش
جهان
حوادث
ايران زمين
گفتگو
سلامت
انديشه
صفحه آخر
جستجوی پیشرفته
ضمائم
ویژه نامه ها
ويژه نامه نوروز 89
نسخه چاپی فرستادن با پست الکترونیک
پنجشنبه 27 اسفند 1388 - ساعت 00:04
شماره خبر: 100869963340
پايان افسانه چين و ماچين
زير پوست اژدهاي زرد چه مي‌گذرد؟
حافظه تاریخی همه ملت‌ها و فرهنگ‌ها مملو از انگاره‌ها و باورهایی در مورد دیگر ملل، اقوام و سرزمین‌هاست که گاهی حتی با مرور سال‌های متمادی و تغییر بسیاری از وسایل ارتباطی که نوعی اختلاط فرهنگی را دامن می‌زند، همچنان پابرجا مانده است.
بنا به این سنت دیرین مردمان سرزمین پهناوری که سال‌های سال است به عنوان چین نامیده می‌شود و لقب پرجمعیت‌ترین کشور دنیا را به آن نسبت می‌دهند در اذهان عمومی جهانیان به صفات متنوعی شناخته می‌شوند، در این میان شاید افسانه‌های چشم‌های بادامی‌ها، بارزترین نشانه‌هایی باشند که ایرانیان، تمامی ساکنان خاور دور را با آنها می‌شناسند. فرقی هم نمی‌کند که چینی باشند یا ژاپنی، کره‌ای یا مالزیایی و... ایرانیان به عنوان میراث‌بران تاریخی کهن و پرفراز و فرود در مرور حوادثی که بر مرز و بومشان رفته، نشانی از هجوم چینی‌ها سراغ ندارند و تنها رویارویی آنها با چشم بادامی‌ها به حمله چنگیز خان مغول بازمی‌گردد که افکار عمومی ایرانیان حساب آن را از چینی‌ها جدا می‌کنند. بنابراین در سابقه تاریخی 2 کشور، نقطه تاریکی در حد گذشته تیره و تار برخی اقوام وجود ندارد؛ اما به نظر می‌رسد تغییرات چشمگیر و شدید دهه‌های اخیر بخصوص در حوزه اقتصادی، سابقه خوب چینی‌ها را نزد افکار عمومی ایرانیان دستخوش تغییرات و تحولاتی کرده که شواهد و قرائن آن را در برخی رفتارهای صنفی جامعه مانند سخن راندن از تحریم خرید و فروش کالاهای وارداتی چینی می‌توان دید.

هجوم سیل‌آسا، بی‌وقفه و پردامنه انواع و اقسام اجناس چینی که به یمن سیاست‌های تجاری ایران در تمامی ابعاد زندگی ایرانی یافت می‌شود، انگاره‌ها و تصورات ایرانیان را از سرزمین چین دچار تحولات عمده‌ای کرده و اندک اندک، چین در ذهن مردم ما به مهد تولید و صدور کالاهای بی‌کیفیت، ارزان و مصرفی تبدیل شده است.

ایرانیان در رسیدن به چنین باوری دچار بدبینی و سوءقضاوت نشده‌اند، چون چند سالی است کمترین کالایی را می‌توان در بازارهای کشورمان سراغ گرفت که حداقل مشابه چینی‌اش موجود نباشد، آن هم با ظاهری کاملا شبیه ولی کیفیتی به مراتب نازل‌تر.

امروزه محصولات چینی از بدو تولد و در غذایی که مادران به نوزادان خود می‌دهند با ما هستند تا منزلگاه آخرت که سنگ قبر وارداتی از چین دروازهِ آن است.

محصولات چینی چند صباحی است نه تنها بازارهای کاملا ایرانی و سنتی ما را که زمانی به اصالت آن با عباراتی همچون «هنر نزد ایرانیان است و بس» می‌بالیدیم، ق