روزنامه جام جم
صفحه اصلی روزنامه درباره ما ارتباط با ما پیوندها راهنمای سایت بورسبورس آب و هواآب و هوا انتشاراتانتشارات اشتراکاشتراک آرشیو روزنامهآرشیو روزنامه
جمعه 06 مرداد 1396 / 04 ذی القعدة 1438 / a 28 Jul 2017
صفحه اول روزنامه
سياسي
راديو و تلويزيون
اقتصاد
فرهنگي
جامعه
ورزش
دانش
جهان
حوادث
ايران زمين
گفتگو
سلامت
انديشه
صفحه آخر
جستجوی پیشرفته
ضمائم
ویژه نامه ها
ويژه نامه نوروز 89
نسخه چاپی فرستادن با پست الکترونیک
پنجشنبه 27 اسفند 1388 - ساعت 00:05
شماره خبر: 100870120093
مهدي فضائلي
آغازي نشاط آفرين فرجامي خوش و در اين ميان...
سال 1388 شمسی، سالی پیچیده، پرحرارت و ناهموار بود که قطعاً در خاطرهها میماند و در برگ‌های تاریخ این مرز و بوم به عنوان برگی ویژه ثبت خواهد شد.

ماه‌های اول این سال، مشحون از شور و نشاط و هیجان انتخابات ریاست جمهوری دهم بود که در خرداد ماه و بخصوص همزمان با مناظرههای انتخاباتی که برای اولین بار به این شکل برگزار شد به اوج رسید و منتهی شد به حماسه حضور 40 میلیونی مردم در 22 خرداد.

هنوز کام مردم از خلق این حماسه، شیرین نشده بود که باادعای دروغ بزرگ تقلب بازی به هم زنی، از سوی آقای موسوی، رقیب ناکام انتخابات که پس از 20 سال انزوا به صحنه آمده بود و گمان میکرد مستقیم و از روی فرش قرمز وارد ساختمان سفید در پاستور میشود، آغاز شد.

به دنبال این اقدام مهندس، رقبای ناکام دیگر نیز متاسفانه برای این‌که عقب نمانند و اگر شد آنها نیز از این نمد، کلاهی برای خود ببافند با این موج همراهی کردند.

شنبه 23 خرداد برای اولین بار مردم تهران دیدند و شنیدند که عدهای از هواداران آقای مهندس موسوی به خیابان ریختهاند تا نتیجه انتخابات را در اردوکشیهای خیابانی تغییر دهند. فتنه آغاز یا شاید بهتر است بگوییم علنی شد. 8 ماه در این شرایط گذشت روز قدس، 13 آبان و 16 آذر آمد و رفت و در هر مناسبت، حریمی از حرمت‌های نظام و انقلاب زیر پای سبزپوشان لگدمال میشد و سران ماجرا یا همان فتنه برای این‌که مبادا دوستانشان کم شوند، نسبت به هیچ‌یک از حرمتشکنیها اعتراضی نکردند.

دشمنان انقلاب، نظام و مردم با آنها همراهی و اعلام حمایت کردند و ابراز خشنودی و باز اینجا سکوت بود که از آن علامت رضا آشکارا دیده میشد.

در این سوی ماجرا نیز دستگاه‌های مختلف غافلگیر شدند و نتیجه این غافلگیری اقدامات بعضا نسنجیده‌ای بود که برخی آنها چون داستان کهریزک و کوی دانشگاه خسارت بار بود و بسیار پر هزینه و به تعبیر رهبر انقلاب جنایت.

نکته بسیار مهم در باره این‌که اولا نظام در بالاترین سطح، صادقانه این خطاها را پذیرفت و در خصوص عدم تکرار آنها و مجازات عاملان آنها اقداماتی انجام داد، هر چند ممکن است در این بین به دلایل مختلف از جمله پیچیدگی موضوعات و شرایط خاص کشور سرعت عمل مورد انتظار برآورده نشده باشد، ولی طرف مقابل تا کنون حتی حاضر به پذیرش خطاهای خود نشده است و هر بار سعی کرده گناه را به گردن نظام بیندازد. ثانیا کیفیت و هزینه خسارت‌هایی که فتنه‌انگیزان به نظام و مردم تحمیل کردند، اساسا قابل مقایسه با این طرف نیست. نه این‌که این خطاها کوچک باشد، بلکه خطاهای طرف مقابل بسیار بزرگ است و بعضا علت شکل گیری خطاهای این طرف.

به هر حال روند فتنه ادامه داشت تا نوبت به عاشورای حسینی رسید؛ اما داستان عاشورا متفاوت بود. عاشورا با پوست و گوشت و استخوان این ملت در هم آمیخته است چون مطابق روایت معصوم عشق به اباعبدالله مکنون در قلوب مومنین است.

بیحرمتی به عاشورا، حادثه‌ای معمولی نبود که بتوان از کنار آن بسادگی گذشت. پیش از آن نیز به عکس امام راحل (ره) توهین شده بود و سراسر کشور از این جسارت به خروش آمده بود؛ اما حریم نگه نداشتن عاشورا آتشی بود به باروتی که طی 8 ماه در وجود مردم علاقه‌مند نظام و انقلاب متراکم شده بود. نتیجه این انفجار، حماسه 9 دی بود. حماسهای که فقط 3 روز پس از عاشورا سراسر ایران را فرا گرفت و یک بار دیگر نشان داد اکثر قریب به اتفاق مردم ایران فارغ از دستهبندیهای سیاسی و به رغم گلایههایشان از برخی مشکلات و کاستیها، اما در پایبندی به اسلام، انقلاب و رهبری ثابت قدم‌اند.

دشمنان نظام از این حضور شوکه شدند و برای تسکین خود رطب و یابس بافتند. حضور میلیونی مردم را با «آوردن مردم با اتوبوس» و «برای گرفتن ساندیس و کیک» تحلیل کردند تا شاید بتوانند خود و عواملشان را قوت قلب بدهند. پس از این بازی، تلاش کردند تا در 22 بهمن ماجرایی درست کنند.

در سال 88 اتفاقات مهم دیگری چون لایحه هدفمند کردن یارانه‌ها و توفیقات متعدد علمی مانند آنچه در حوزه هوا فضا به دست آمد و تولید علم و پیشرفت‌های دفاعی و...را شاهد بودیم ولی متاسفانه حوادثی که در این میان گذشت، اجازه کامجویی از این دستاوردها را از ملت گرفت

طرح و برنامه دشمن و عوامل داخلیاش برای 22 بهمن بسیار گسترده بود؛ آنقدر که به تعبیر خودشان قرار بود «انقلابی» بشود. بی.بی.سی در تحلیلی که تنها چند ساعت قبل از برگزاری راهپیمایی روی سایت فارسی خود گذاشت، چنین نوشت: مراسم امسال بیانگر انقلابی خواهد بود که 31 سال پس از انقلاب بر سر میراث و حتی مشروعیت جمهوری اسلامی در این کشور در جریان است.

22 بهمن فرا رسید و یک‌بار دیگر ده‌ها میلیون ایرانی غیرتمند در سراسر کشور از روستاها گرفته تا پایتخت کشور، زمین را زیر گام‌های استوار خود، بستری کردند برای حضوری دیگر و خلق حماسهای نو.

این حضور که تکمیل و ادامه حماسه 9 دی بود و نشان داد حماسه 9 دی از روی هیجان و احساسات نبود و بر شعور و آگاهی استوار بود دنیا را مبهوت کرد، همان‌طور که رهبر دوراندیش انقلاب اسلامی پیشبینی کرده بودند.

پیام مردم در 22 بهمن کاملاً شفاف و صریح بود. ما به نظام جمهوری اسلامی ایران با همه مختصاتش بویژه اسلام، ولایت فقیه، استکبارستیزی و آرمانخواهی پایبندیم و برای حفظ این نظام راست قامت در میدان ایستادهایم.شرایط کشور پس از 22 بهمن آرامش خاصی پیدا کرد و این نوید به گوش میرسد که روزهای پایانی سال 88 روزهای خوشی خواهد بود.

8 روز از 22 بهمن گذشت و مردم ایران خبر غرورآفرین افتتاح ناوشکن جماران با حضور فرماندهی معظم کل قوا را که بیانگر توانمندیهای بالای علمی و فنی نخبگان و متخصصان کشور و نویدبخش افزایش اقتدار و توان دفاعی کشور بود، شنیدند.

کمتر از 2 هفته پس از 22 بهمن نیز خداوند هدیه حضور مردم و ایستادگی آنها در راه انقلاب و اسلام را با دستگیری مقتدرانه عبدالمالک ریگی، شرور و تروریست شرق کشور به دست سربازان گمنام امام زمان (عج) عنایت کرد تا صدق وعده هایش ولینصرالله من ینصره،و ان تنصرالله ینصرکم را بر ما آشکار سازد.

دستگیری ریگی، نام ایران و اشراف اطلاعاتی کشور را مجدداً پرآوازه کرد و توانمندی ایران در مبارزه با تروریسم را به رخ مدعیانی کشید که به بهانه مبارزه با تروریسم لشکرکشی کرده و کشورهای منطقه بویژه افغانستان و عراق را متحمل هزینههای سنگین اشغالگری خود کردند و صدها هزار انسان بیگناه را به خاک و خون کشیدند.

حوادث سال 88 و اقدامات، تلاش‌ها و دستاوردها به این خلاصه نمی‌شود.در سال 88 اتفاقات بسیار مهم دیگر چون لایحه هدفمند کردن یارانه‌ها و توفیقات متعدد علمی دیگر مانند آنچه در حوزه هوا فضا به دست آمد و تولید علم و پیشرفت‌های دفاعی و...را شاهد بودیم ولی متاسفانه حوادثی که در این میان گذشت، اجازه کامجویی از این دستاوردها را از ملت گرفت و فرصت‌های زیادی را نیز سوزاند که این تنها بخشی از خسارات رفتار قانون شکنانه عاملان تحریک و زیاده خواهان بود.

به هر حال سال 88 به روزهای پایانی خود نزدیک میشود و شمارش معکوس آغاز شده است تا سالی دیگر به پایان برسد و برای ورود به سالی نو مهیا شویم. هوای روزهای پایانی سال نیز تقریباً در سراسر کشور توأم با نزولات آسمانی شد و رحمت الهی بار دیگر بر ملت ایران باریدن گرفت.

سال 88 را میتوان گفت آغاز هیجانانگیز بود و شورآفرین و پایانش نشاطآفرین و خوش فرجام و در این میانه، فتنه‌ای که اگر چه خسارتبار بود و فرصت سوز اما درون خود دستاوردهایی داشت که قطعا در تکامل انقلاب و بلوغ بیشتر آن بسیار ذی‌قیمت است؛ «ان مع العسر یسرا».


نظر خوانندگان:
لطفاً نظرات را فارسی وارد کنید
نام:    پست الکترونیک: