روزنامه جام جم
صفحه اصلی روزنامه درباره ما ارتباط با ما پیوندها راهنمای سایت بورسبورس آب و هواآب و هوا انتشاراتانتشارات اشتراکاشتراک آرشیو روزنامهآرشیو روزنامه
جمعه 06 مرداد 1396 / 04 ذی القعدة 1438 / a 28 Jul 2017
صفحه اول روزنامه
سياسي
راديو و تلويزيون
اقتصاد
فرهنگي
جامعه
ورزش
دانش
جهان
حوادث
ايران زمين
گفتگو
سلامت
انديشه
صفحه آخر
جستجوی پیشرفته
ضمائم
ویژه نامه ها
ويژه نامه نوروز 88
نسخه چاپی فرستادن با پست الکترونیک
سه شنبه 27 اسفند 1387 - ساعت 14:58
شماره خبر: 100901726014
بيداري کشتي ، بعد ازخواب ‌المپيک
بسان هر میدان المپیکی که در آن به خواب می‌رویم و بعد بیدار می‌شویم، کشتی ایران دوباره از خواب رفتگی در بازی‌های المپیک 2008 پکن، به بیداری می‌زند تا باز هم کبکبه‌ و دبدبه‌ای در کشتی ایجاد شود.

پنداری کشتی ما اصلا حضور در میدان المپیک را برای خود هم ردیف یک تورنمنت بین‌المللی به‌حساب می‌آورد! که ناکامی‌هایش نیز چندان محلی از اعراب نمی‌یابد. در پکن و در شرایطی که امید داشتیم حداقل صاحب چند مدال خوشرنگ شویم، با خوش شانسی به تک برنز مراد محمدی قانع شدیم تا با شکست بزرگ کشتی، شکست بزرگ‌تری نیز به پای ورزش ایران در المپیک 2008 نوشته شود.

رضا یزدانی، سعید ابراهیمی و فردین معصومی به عنوان چهره‌هایی که روی مدالشان حساب می‌کردیم مفت مفت نتیجه را به حریفان واگذار کردند تا کشتی بیش از آن که چوب قدرتمندی رقبایش را خورده باشد، از ضعف‌ برنامه‌ریزی و نگاه کلان به مقوله برنامه‌ریزی در جهت موفقیت در این میدان بزرگ ضربه خورد و در این بین حضور یک رئیس غیرتخصصی باعث شد تا همه کاسه و کوزه‌های شکست را سر محمدرضا یزدانی‌خرم بشکنند. اگر چه یزدانی‌خرم هم به‌واسطه عدم شناخت لازم و استفاده درست از سرمایه‌های کشتی، در کسب این ناکامی مقصر بود، اما به هر حال این معضلی بوده که در طول سال‌ها گریبان کشتی‌ ما را گرفته است.

و جالب این که در موج ایجاد شده علیه مدیریت کشتی، یزدانی‌خرم سخت و محکم سرجای خود نشست و خم به ابرو نیاورد تا سازمان نیز زیر سبیلی از کنار قضیه رد شود، درحالی که اگر هر کس دیگری غیر از یزدانی‌خرم رئیس فدراسیون کشتی بود، بی‌برو برگرد برکنار می‌شد.

نکته جالب‌تر این که بسیاری از این مهره‌های واداده در بازی‌های المپیک مثل رضا یزدانی و سعید ابراهیمی دوباره به خود آمده‌اند تا با شیر شدن درخانه، درصدد جبران مافات بیفتند. جبرانی که شاید هیچ زمان دیگری فرصت آن فراهم نشود.

مسوولیت بزرگمرد 4 مداله کشتی

کشتی بعد از المپیک سیاست جوانگرایی را حداقل از نظرگاه کادر فنی مورد توجه قرار داده است تا همان کادر فنی جهانی 2005 بوداپست، با سرمربیگری غلامرضا محمدی مرد 4 مداله کشتی عهده‌دار مسوولیتی بزرگ شود.

هر چند که ته دل امیدواریم انتخاب غلامرضا محمدی یک تاکتیک رو به جلوی زودگذر از‌سوی فدراسیون برای پشت سر گذاشتن تبعات ناکامی در المپیک نباشد، اما یقینا دارنده 2 مدال نقره و 2‌برنز کشتی جهان نیک آگاه است که چنان زمینه تشکیل تیمی منسجم و قدرتمند را فراهم آورد. بویژه آن که محسن کاوه هم دستیاری کاردان در کنار محمدی است تا کادر جوان تیم ملی کشتی آزاد، با وفاق و همدلی دیرینه با یکدیگر، تیم را جمع و جور کرده و توانایی‌های خود را به رخ بکشند.

بی‌شک غلامرضا محمدی برای اثبات خویش نیاز به زمان دارد و فدراسیون کشتی باید این فرصت را در اختیار وی قرار دهد تا برای یک بار هم که شده، کشتی با برنامه و هدفمند به جلو حرکت کند.

زوج طلایی بنا سوریان در کنار هم

با اطمینان می‌گوییم اگر محمد بنا در المپیک پکن درکنار حمید سوریان قرار داشت، دارنده 3‌طلای متوالی کشتی فرنگی جهان، از این بازی‌ها دست خالی برنمی‌گشت.

حمید در المپیک با وجود شایستگی‌های بسیار باخت، صرفا به این علت که با کادر فنی تله پاتی لازم را نداشت و کشتی ما از کارکرد مربی توانمندی چون محمد بنا در کنار تیم غافل ماند، اما حالا و پس از مرگ سهراب، دوباره زوج طلایی بنا و سوریان در کنار یکدیگر قرار گرفته‌اند تا بنا که به خوبی با روحیات حمید آشناست، درصدد ریکاوری او برآمده و دیگر بار قهرمان را صاحب انگیزه‌های تازه‌تر برای فتوحات تازه کند. آنچه مسلم است دنیا با یک شکست برای فوق ستاره کشتی فرنگی ایران به پایان نرسیده است و او حالا‌حالاها این توان را دارد که صیاد طلاهای دیگری در کشتی جهان باشد. بویژه امروز که بنا هم در مقام سرمربی تیم ملی در کنار اوست تا پسر خوب محله 13 آبان شهرری، همه چیز را از نوآغاز کرده و رو به جلو حرکت کند.

مدیریت کاراته با یک «نه» هوا شد

رئیس فدراسیون کاراته با یک «نه» که به رئیس ورزش گفت، در کمال احترام عطای ماندن در فدراسیون را به لقایش بخشید و رفت تا عمر مدیریتی‌اش از یک سال نگذرد.

بهزاد کتیرایی با سابقه مدیریتی حراست سازمان تربیت بدنی و فدراسیون ووشو که جایگزین سمندر شده بود، نتوانست در کوتاه مدت نبض تمام امور فدراسیون را در اختیار بگیرد تا او که می‌خواست کدخدامنشانه مسائل را رفع و رجوع کند، با نتیجه ضعیف به دست آمده در رقابت‌های جهانی ژاپن در موضع انفعالی قرار بگیرد.

کتیرایی با اشتباه تاکتیکی و زمانی در انجام تغییرات در فدراسیون، بدموقعی دست به برکناری عشرت شاه‌محمدی، نایب رئیس بانوان فدراسیون زد تا وی بواسطه دوستی همسرش با محمد علی‌آبادی و رایزنی انجام شده، از بالا دستور به بازگشت بگیرد. اما کتیرایی زیر بار این بازگشت نرفت تا به جای شاه‌محمدی خود از فدراسیون برود. به هر حال این هم از مناسباتی است که در ورزش ساری و جاری است و جالب این که کتیرایی تا پیش از این راجع به نایب رئیس و دبیر فدراسیون در تعامل لازم با رئیس ورزش بود و در این زمینه روی تصمیمات شخصی‌اش پا‌گذاشت، اما پنداری وی به این نتیجه رسیده بود که این بار بر موضع خود باقی بماند. با جدایی کتیرایی، علیرضا آهی جایگزین وی‌ شد.

حجت الله اکبرآبادی


نظر خوانندگان:
لطفاً نظرات را فارسی وارد کنید
نام:    پست الکترونیک: