روزنامه جام جم
صفحه اصلی روزنامه درباره ما ارتباط با ما پیوندها راهنمای سایت بورسبورس آب و هواآب و هوا انتشاراتانتشارات اشتراکاشتراک آرشیو روزنامهآرشیو روزنامه
پنجشنبه 05 مرداد 1396 / 03 ذی القعدة 1438 / a 27 Jul 2017
صفحه اول روزنامه
سياسي
راديو و تلويزيون
اقتصاد
فرهنگي
جامعه
ورزش
دانش
جهان
حوادث
ايران زمين
گفتگو
سلامت
انديشه
صفحه آخر
جستجوی پیشرفته
ضمائم
ویژه نامه ها
ويژه نامه روز جهاني ايدز
نسخه چاپی فرستادن با پست الکترونیک
سه شنبه 10 آذر 1388 - ساعت 20:30
شماره خبر: 100924116604
زندگي با چشم انداز خدا
گاهی که از کلمه و تردید پر می‌شوی و توی گلویت باران بغض می‌کند بد نیست بروی در بلند ترین و نزدیک ترین ارتفاع به چشم‌های خدا بنشینی حوصله او را تمرین کنی.

آنجا نزدیک حوصله خدا، صداها رنگ می‌بازند و رنگ‌ها بی صدا به نظر می‌آیند، آنجا همه عابران فرقی نمی‌کند چقدر توی عابر بانکشان پول دارند یا چقدرتوی جیبشان دلتنگی، همه با یک نام شناخته می‌شوند به نام بنده خدا...!

بعد، آن وقت تازه می‌فهمی روی این زمین کوچک، چه بیهوده آدمها با نام‌های بد یکدیگر را صدا می‌زنند و به هم چه بی خبر انگ می‌زنند. راستی وقتی بزرگ ترین کلمه هستی یکسان به همه می‌تابد و همه را به یک‌نام می‌خواند، ماچقدر کوچکیم که دیگران را برنمی تابیم و هرکسی را به هر نام که دوست داریم، می‌رنجانیم. آیا فکر کردهایم در لحظه‌ای که دلشکسته مبتلا به بیماری مانند ایدز را انگ می‌زنیم، چقدر با خدای خود فاصله داریم. آیا هیچ می‌دانیم خدا در دل‌های شکسته مسکن دارد؟

بله اگر سری به ارتفاعات خداوند بزنیم آنجا می‌بینیم همیشه اینطور نیست که فقط خدا بنده‌هایش را صدا بزند و زیر چشمی هوایشان را داشته باشد. یک وقت‌هایی هست که کسی از آن پائین خدایش را صدا می‌زند. یک وقت‌هایی هست کسی را که ما از خود رانده‌ایم و شاید کافر و مجرم و منحرف خوانده ایم صدایش پیش خدا عزیزتر از ما باشد.

اصلا یک وقت‌هایی هست که بنده خدا هوای خدا را دارد، یعنی حواسش هست، دل خدا گره خورده به دل رنجدیدگان و مواظب است که ترک برندارد این چینی ترد و نازک. خوش به حال آنها...!

این‌ها را گفتم تا یک بار هم که شده از بالا، از همانجا که آمده ایم به آدم‌ها نگاه کنیم. نگاه کنیم ببینیم کدام صداها به خدا نزدیک ترند، بعد قد مهربانی و معرفت خودمان را اندازه بگیریم. ببینیم چقدر هوای خدا را داشته ایم.

کار دشواری نیست امتحان بندگی، همه آدمهای اطراف ما گزینه‌هایی هستند برای امتحان. از نزدیک ترین افراد تا یک فرد مبتلا به بیماری ایدز. باید حواسمان جمع باشد مثل خدا بتابیم. بخصوص درباره این آخری. مبادا با کلمه‌ای و انگی، از چشم خدادور شویم. تازه یادمان باشد با تاملی و توجهی به بندگان بیمار خدا، هوای خدا را داشته‌ایم.

مگر نه این‌که خودش گفته من از دست دوستانم به مردم خیر می‌رسانم... بیائید دوست باشیم با خدا...!

دبیر ویژه‌نامه


نظر خوانندگان:
لطفاً نظرات را فارسی وارد کنید
نام:    پست الکترونیک: