روزنامه جام جم
صفحه اصلی روزنامه درباره ما ارتباط با ما پیوندها راهنمای سایت بورسبورس آب و هواآب و هوا انتشاراتانتشارات اشتراکاشتراک آرشیو روزنامهآرشیو روزنامه
يكشنبه 01 مرداد 1396 / 28 شوال 1438 / a 23 Jul 2017
صفحه اول روزنامه
سياسي
راديو و تلويزيون
اقتصاد
فرهنگي
جامعه
ورزش
دانش
جهان
حوادث
ايران زمين
گفتگو
سلامت
انديشه
صفحه آخر
جستجوی پیشرفته
ضمائم
ویژه نامه ها
ويژه نامه روز جهاني ايدز
نسخه چاپی فرستادن با پست الکترونیک
سه شنبه 10 آذر 1388 - ساعت 20:30
شماره خبر: 100924117485
سامرند سليمي روانپزشک خانواده درمانگر:
ايدز، مناسبتي نيست

نگاه جامعه به بیمار مبتلا به ویروس عامل ایدز چگونه است؟

میخواهم بحث درباره نگاه جامعه به بیماران مبتلا به ایدز را با مبحثی به اسم استیگما شروع کنم. ریشه کلمه استیگما از زمان حضرت مسیح گرفته شده است. آن زمان وقتی مسیح را به صلیب کشیدند، پیکان‌هایی را در بدن او فرو کردند که به آنها استیگما می‌گفتند؛ یعنی نیشی که جامعه به آدم فرو می‌کند.

مفهوم ساده‌تر استیگما چیست؟

استیگما یعنی انگ. کسی که انگ بیماری به او خورده است. بعضی از بیماری‌ها به همراه خودشان انگ دارند، مثل جذام که انگش این است که جذام برای آدم‌هایی است که بهداشت را رعایت نمی‌کنند. یا بیماری ایدز، خیلی‌ها فکر می‌کنند که بیماری ایدز مخصوص کسانی است که آدم‌های خوبی نیستند. بیماری‌های روانی هم انگ دارند.

چرا این انگ به وجود می‌آید؟

چون هنوز مردم کشور ما به آنها عادت نکرده‌اند، ما باید فرهنگی را در جامعه جا بیندازیم که مردم متوجه شوند بیمار مبتلا به ایدز هم بیماری است که باید مداوا شود و بیمار بودن به این معنا نیست که باید کسی را از جامعه جدا کرد. مثلا در تمام دنیا بیماران روحی روانی را هم در بخش بیماران جسمی بستری می‌کنند، اما در کشور ما از این خبرها نیست. بیماران روحی را در یک بیمارستان دیگر بستری می‌کنند؛ انگار که تافته جدابافته هستند.

در بد جا افتادن این بیماری، خودمان چقدر مقصر بوده و هستیم؟

بیماری ایدز زمانی که در کشورهای غربی شیوع پیدا کرد، خودمان این تصور را به مردم دادیم که این بیماری بسیار بد است و آن‌را به عنوان یک پدیده غربی منحوس در بوق و کرنا کردیم و آنقدر این کار را انجام دادیم که بیماری بعد از چند سال به خانه خودمان آمد.

لابد مردم، این بیماری را به یک چیز بدی ربطش می‌دهند که منجر به چنین نگاه بدی شده، نه؟

نگاه مردم جامعه ما به این دلیل به ایذر بد است که فکر می‌کنند مبتلایان به این بیماری را فقط افراد بد تشکیل می‌دهند. اما خودمان شاهد هستیم که چند سال قبل خیلی از بیماران هموفیلی به خاطر تزریق خون حاوی بیماری ایدز و هپاتیت مبتلا شدند.

روند مبارزه با ایدز در کشورمان را چطور می‌بینید؟

متاسفانه در کشور ما ایدز برای مناسبت‌هاست. یعنی ما همیشه وقتی سراغ این بیماری و نگاه جامعه به آن می‌رویم که مناسبتی در کار باشد، در صورتی که این کار درست نیست. ما باید در مدارس مان به بچه‌ها راه‌های پیشگیری، درمان و مقابله با این بیماری را آموزش دهیم نه این‌که اگر دانشآموزی مشکل داشت، از مدرسه طردش کنیم. این کار نه تنها مشکلات را حل نمی‌کند که باعث می‌شود افراد افسرده، دوقطبی و بیمار تحویل جامعه بدهیم. ما باید با فرهنگ‌سازی، به تغییر دادن نگاه مردم کمک کنیم.

آنها باید بفهمند که اگر مراقب نباشند ممکن است این بیماری یک روز هم وارد خود یا خانوادهشان را گرفتار کند.


نظر خوانندگان:
لطفاً نظرات را فارسی وارد کنید
نام:    پست الکترونیک: