روزنامه جام جم
صفحه اصلی روزنامه درباره ما ارتباط با ما پیوندها راهنمای سایت بورسبورس آب و هواآب و هوا انتشاراتانتشارات اشتراکاشتراک آرشیو روزنامهآرشیو روزنامه
جمعه 04 فروردين 1396 / 25 جمادي الثاني 1438 / a 24 Mar 2017
صفحه اول روزنامه
سياسي
راديو و تلويزيون
اقتصاد
فرهنگي
جامعه
ورزش
دانش
جهان
حوادث
ايران زمين
گفتگو
سلامت
انديشه
صفحه آخر
جستجوی پیشرفته
ضمائم
ویژه نامه ها
ويژه نامه روز جهاني ايدز
نسخه چاپی فرستادن با پست الکترونیک
سه شنبه 10 آذر 1388 - ساعت 20:30
شماره خبر: 100924118443
همدلان خاموش
آشنا شدن با انجمن‌ها و تشکل‌هایی که درباره پیشگیری و درمان بیماری ایدز فعالیت می‌کنند، کار سختی نیست اما جمع و جور کردن تشکل غیر دولتی که با هزینه اعضاء چرخش می‌چرخد و حالا با گذشت چند سال از فعالیت اش سری توی سرها در آورده از آن دست کارهایی است که به جز داشتن همت عالی در اداره‌اش هیچ حرف دیگری نمی‌شود زد. «انجمن همدلان خاموش» سال 85 شروع بکار کرد و حالا بعد 3 سال به یکی از انجمن‌های فعال در پیشگیری از بیماری ایدز تبدیل شده است. با علی رضا کاووسی مدیر عامل این انجمن، درباره موانع و مشکلات و خدماتی که انجمن به اعضایش ارائه می‌کند گفتگو کردیم.

«همه افراد در معرض ابتلا به بیماری هستند. بیماری مثل یک مهمان ناخوانده پشت در ایستاده است و منتظر کوچکترین فرصت است که فرد را درگیر کند. بعضی از بیماریها مثل سرما خوردگی بعد از یک هفته کاملا بهبود پیدا می‌کنند اما بیماری‌های دیگری هم هستند که به این راحتی‌ها دست از سر آدم بر نمی‌دارند. بیماری ایدز از دسته دوم است. علی رضا کاووسی، شمرده شمرده و با دقت حرف می‌زند و می‌گوید «اولین سوالی که فرد مبتلا درباره بیماری اش می‌پرسد این است که چطور می‌توانم از ابتلای دیگران به این بیماری جلوگیری کنم؟ با همین سوال ساده او می‌تواند به عضویت انجمن همدلان خاموش در بیاید. و درباره بیماری ایدز به یک فعال تمام عیار تبدیل شود.

سلام دوست من

کاووسی می‌گوید: «فکر این‌که یک تشکل غیر دولتی بتواند با کمک اعضا و وابستگانش در کمتر از دو سال این همه پیشرفت کند نشان می‌دهد که بچه‌های مبتلا به ویروس عامل بیماری ایدز با هم رابطه‌های خوبی دارند و به راحتی می‌توانند همدیگر را پیدا کنند.» اما پیدا کردن یکدیگر و جلب اعتماد بیماران مثبت کار راحتی نیست. «ما پای ثابت بحث‌های مشاوره‌ای و کلاس‌های پیشگیری مراکز بهداشتی هستیم. بچه‌ها را که پیدا کردیم تازه می‌رسیم به جای سخت کار باید اعتماد سازی می‌کردیم تا آنها با ما و انجمن‌مان همراه شوند و اطلاعاتی را که می‌خواهیم در اختیارمان قرار بدهند و زیرپوشش طرح‌های مشاوره‌ای انجمن قرار بگیرند.»

حرف‌های کاووسی به اینجا که می‌رسد پای حرف‌ها و درد دل‌ها هم باز می‌شود. او می‌گوید: در مورد بیماری ایدز هیچ اطلاع‌رسانی مؤثری انجام نشده است برای همین هم هست که مردم از این بیماری وحشت دارند و با بیماران مبتلا به ویروس عامل بیماری ایدز برخورد بدی دارند.» برخورد مردم با بیماران مبتلا آنقدر ناراحت کننده است که بعضی وقت‌ها باعث می‌شود حتی بیماران دوره درمانشان را هم نیمه کاره رها کنند.» برای یک بیمار مبتلا به بیماری ایدز بهترین راه شرکت در جلسات مشاوره‌ای است. توی این جلسات بچه‌ها همدیگر را پیدا می‌کنند با هم درباره بیماری‌شان صحبت می‌کنند و باعث می‌شود که بیمار برای حضور در کلاس‌های مشاوره‌ای و ادامه درمان بیماری اش اشتیاق بیشتری داشته باشد.»

آزاده خانی


نظر خوانندگان:
لطفاً نظرات را فارسی وارد کنید
نام:    پست الکترونیک: