روزنامه جام جم
صفحه اصلی روزنامه درباره ما ارتباط با ما پیوندها راهنمای سایت بورسبورس آب و هواآب و هوا انتشاراتانتشارات اشتراکاشتراک آرشیو روزنامهآرشیو روزنامه
جمعه 30 تير 1396 / 26 شوال 1438 / a 21 Jul 2017
صفحه اول روزنامه
سياسي
راديو و تلويزيون
اقتصاد
فرهنگي
جامعه
ورزش
دانش
جهان
حوادث
ايران زمين
گفتگو
سلامت
انديشه
صفحه آخر
جستجوی پیشرفته
ضمائم
ویژه نامه ها
ويژه نامه سال نو
نسخه چاپی فرستادن با پست الکترونیک
يكشنبه 04 فروردين 1387 - ساعت 12:00
شماره خبر: 100933609428
يک هنرمند کار درست‌
می‌گویند بازیگران دو دسته‌اند؛ یک‌دسته آنهایی هستند که تلاش می‌کنند به شکل اکسپرسیونیستی مزمن «بازیگر مولف به نظر برسند و دسته دوم آنهایی هستند که بشدت می‌کوشند تا به شکل سوپر امپرسیونیستی» بازیگری را در خود حل کنند و آن را به صورت تاول‌ها و تیک‌های زیرپوستی و حسی درآورند.
 همین جا محکم و پا برجا می‌گویم که شکل سوم و چهارمی هم وجود ندارد. با این توضیح واضحات سراغ بازیگری می‌رویم که من به صورت خودجوش با بازی‌اش حال می‌کنم و این آدم کسی جز یک مهدی هاشمی بازیگر نیست.

در خیل مشتاقان او همه جور آدمی دیده می‌شود؛ از اصولگرای پای کار ایستاده تا ردصلاحیت شده‌‌ای که دوران افسردگی بعد از ردصلاحیت را می‌گذراند همه و همه او را یک هنرمند اساسی کار درست می‌دانند که بلد است جا به جا یکجور غریبی خرابی‌های کارگردان را «ماست مالیزیشن» کند. او با ایفای نقش دکتر یاوری و دکتر محمد قریب نشان داد که دهان بعضی بازیگران تا چه اندازه‌ به سرویس، احتیاج مبرم دارد. او نمونه این دیالوگ عالم عشق و معرفت است که: «وقتی رفتی نفهمیدم کی رفته، حالا که اومدی می‌فهمم کی اومده!»

نظر خوانندگان:
لطفاً نظرات را فارسی وارد کنید
نام:    پست الکترونیک: