روزنامه جام جم
صفحه اصلی روزنامه درباره ما ارتباط با ما پیوندها راهنمای سایت بورسبورس آب و هواآب و هوا انتشاراتانتشارات اشتراکاشتراک آرشیو روزنامهآرشیو روزنامه
پنجشنبه 01 تير 1396 / 27 رمضان 1438 / a 22 Jun 2017
صفحه اول روزنامه
سياسي
راديو و تلويزيون
اقتصاد
فرهنگي
جامعه
ورزش
دانش
جهان
حوادث
ايران زمين
گفتگو
سلامت
انديشه
صفحه آخر
جستجوی پیشرفته
ضمائم
ویژه نامه ها
ويژه نامه سال نو
نسخه چاپی فرستادن با پست الکترونیک
يكشنبه 04 فروردين 1387 - ساعت 12:35
شماره خبر: 100933939944
مسلمانان لبنان سهم شان از قدرت رامي خواهند
عصيان عليه بي‌عدالتي
بحران ریاست‌جمهوری لبنان که از سپتامبر سال گذشته و با عدم اجماع احزاب لبنانی بر سر انتخاب رئیس‌جمهور جدید این کشور شروع شد با به تعویق افتادن مجدد انتخابات ریاست‌جمهوری در نشست 11مارس پارلمان این کشور ادامه یافت.
نشست 11مارس در واقع پانزدهمین گردهمایی پارلمانی برای انتخاب جانشین امیل لحود، رئیس‌جمهور پیشین لبنان بود که 24 نوامبر سال 2007 میلادی و با پایان دوره ریاست‌جمهوری‌اش به فعالیت در این منصب پایان داد.

ناکامی احزاب و گروه‌های سیاسی لبنان در رسیدن به همگرایی برای انتخاب رئیس‌جمهور در واقع نتیجه رقابت‌های دو طرف برای کسب قدرت بیشتر در حلقه‌های سیاسی این کشور است.

براساس قانون اساسی لبنان، رئیس‌جمهور که فاقد قدرت اجرایی چندانی است از بین مسیحیان  مارونی و توسط اعضای پارلمان انتخاب می‌شود. اگرچه رئیس‌جمهور قدرت اجرایی زیادی ندارد لیکن با توجه به این که فرمان آغاز به کار دولت توسط رئیس‌جمهور امضا می‌شود و وی فرماندهی کل قوا را در اختیار دارد احزاب و گروه‌های سیاسی‌ اپوزیسیون لبنان به دنبال تضمین حضور خود در ترکیب کابینه بعدی و کسب سهمی متناسب از قدرت با چانه‌زنی بر سر فردی هستند که قرار است به کاخ ریاست‌جمهوری این کشور راه پیدا کند.

ائتلاف هواداران دولت فواد سنیوره، نخست‌وزیر لبنان که گرایشات غرب‌گرایانه دارند و به گروه 14 مارس شهرت یافته‌اند هرچند از مدت‌ها قبل با احزاب اپوزیسیون دولت بر سر ریاست‌جمهوری میشل سلیمان، فرمانده ارتش لبنان به توافق رسیده‌اند ولی عمل به این توافق مستلزم اصلاح اصل 49 قانون اساسی لبنان است که تاکید دارد مستخدمان دولتی برای نامزدی احراز ریاست‌جمهوری باید 24 ماه پیش از زمان برگزاری انتخابات از سمت خود استعفا دهند.اصلاح قانون اساسی با هدف فراهم آوردن بستر لازم برای ریاست‌جمهوری سلیمان 59 ساله، نیازمند کسب دو‌سوم آرای پارلمان 128 عضوی لبنان است و برای به ریاست جمهوری رسیدن سلیمان نیز باید حداقل 84 نماینده به نفع او رای ‌دهند.

جنجال حقوقی‌

وقتی لبنان پس از جنگ اول جهانی با حمایت فرانسه اعلام استقلال کرد 60 درصد جمعیت کشور را مسیحی‌های مارونی تشکیل می‌دادند و تنها 40 درصد جمعیت این کشور مسلمان بودند.

با توجه به وجود 18 گروه قومی و مذهبی در لبنان، قانون اساسی این کشور به گونه‌ای تدوین شد که براساس آن رئیس‌جمهور از مسیحیان مارونی، نخست‌وزیر از بین اهل تسنن و رئیس مجلس از میان شیعیان انتخاب می‌شد اما به مرور زمان ترکیب جمعیتی لبنان تغییر کرد و مسلمانان در اکثریت قرار گرفتند بی‌آن که اقدامی برای اصلاح قانون اساسی انجام شود. تلاش مسلمانان لبنان برای تقسیم قدرت در این کشور به سنگ‌بنای بحران لبنان تبدیل شد که البته قدرت‌های خارجی سعی دارند آن را به عنوان حرکت مسلمانان برای به حاشیه راندن مسیحیان به تصویر بکشند.

واقعیت این است که بحران کنونی لبنان در واقع منازعه‌ای سیاسی برای تقسیم عادلانه قدرت در این کشور به نسبت جمعیت هر اقلیت است. شیعیان خواستار داشتن وزرایی در کابینه متناسب با سهم خود از جمعیت لبنان هستند اما ائتلاف حاکم حاضر به پذیرفتن این خواسته نیست.

اگرچه با بروز اختلاف‌نظرهای عمیق بین دولت فواد سنیوره، نخست‌وزیر و گروه‌های اپوزیسیون متشکل از جنبش امل، حزب‌الله لبنان و جنبش میهن‌پرستی‌آزاد که گروهی مارونی است،‌  بحران سیاسی جاری لبنان شکل گرفت اما با توجه به این که ائتلاف موسوم به 14 مارس به رهبری سعد حریری، فرزند رفیق حریری، نخست‌وزیر فقید لبنان اکثریت پارلمانی را در اختیار دارد دو طرف تا این مرحله نتوانسته‌اند به راهکاری سیاسی برای خروج از این بحران برسند.

منازعه شمال، جنوب‌

پس از حمله اسرائیل به لبنان در سال 2006 میلادی که به جنگ 33 روزه لبنان معروف شد، ائتلاف‌ 14 مارس با حمایت غربی‌ها درصدد خلع سلاح مقاومت لبنان برآمد.

این تلاش علت اصلی بروز منازعه سیاسی یک سال و اندی گذشته در لبنان بوده که هنوز به قوت خود باقی است. با وجود آن که شکست ارتش اسرائیل در برابر لبنان نه تنها مانع از به ثمر رسیدن تلاش‌های دولت غربگرای سنیوره برای به حاشیه راندن مقاومت شد که موضع مقاومت را نیز تقویت کرد اما هواداران دولت و گروه‌های اپوزیسیون، انتخابات ریاست‌جمهوری را بهترین وقت برای زورآزمایی می‌بیند و در واقع انتخاب رئیس‌جمهور به کارزار اصلی طر‌ف‌های درگیر در صحنه سیاست لبنان تبدیل شده است.

شهادت مغنیه نقطه عطف تحولا‌ت

شامگاه 14 فوریه سال جاری میلادی بود که خبری فوری روی خروجی خبرگزاری‌ها قرار گرفت که از ترور عماد مغنیه، رئیس واحد اطلاعات حزب‌الله لبنان و از فرماندهان ارشد جنبش مقاومت این کشور حکایت داشت.

مغنیه که برای حضور در نشست گروه‌های لبنانی در دمشق، پایتخت سوریه به سر می‌برد وقتی به همراه دو نفر دیگر در حال سوار شدن به خودروی خود در محله کفرسوسای دمشق بود با انفجار بمبی به شهادت رسید.

حزب‌الله لبنان بلافاصله پس از شهادت مغنیه که از فرماندهان ارشد و باسابقه این جنبش بود انگشت اتهام را به سوی رژیم‌صهیونیستی نشانه رفت اما زمامداران تل‌آویو دست داشتن در ترور مغنیه را رد کردند.

وزارت جنگ رژیم‌صهیونیستی به فاصله چند ساعت پس از شهادت مغنیه تحت فشار رسانه‌ها برخلاف رویه متعارف خود با صدور بیانیه‌ای دست داشتن در ترور مغنیه را تکذیب کرد اما شادمانی تل‌آویو از شهادت مغنیه را پنهان نکرد.

سوریه پس از این عملیات تروریستی هیاتی را مامور بررسی دست‌های پشت پرده شهادت مغنیه کرد که قرار است یافته‌های خود را در این زمینه اعلام کند.

جبهه مشترک علیه مقاومت‌

دولت سنیوره که از حمایت آشکار غربی‌ها برخوردار است پس از به دست گرفتن قدرت در ژوئن سال 2005 خلع سلاح و مهار مقاومت را در دستور کار خود قرار داد.

بحران جاری لبنان در واقع برآمده از تحرکات این دولت و حامیانش در ائتلاف 14مارس برای تحقق این هدف است که به طور طبیعی با مخالفت احزاب اپوزیسیون مواجه شده است. شهادت مغنیه اگرچه قطعا با حمایت ایالات‌متحده و اسرائیل انجام شد لیکن در راستای اهداف جبهه حاکم بر لبنان بود که به دنبال تشدید فشارها بر مقاومت است.


نظر خوانندگان:
لطفاً نظرات را فارسی وارد کنید
نام:    پست الکترونیک: